tag:blogger.com,1999:blog-7400609538592875612012-01-13T00:11:27.794+04:00jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.comBlogger1591100tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-44018046260310064562009-05-29T05:03:00.002+04:002009-05-29T05:09:21.514+04:00<div align="justify"> ახლა მოვედი სახლში. ტოგა ფართიზე ვიყავი. ტოგა ეს ის ტანსაცმელია რაც ძველ რომაელებს ეცვათ. ანუ თეთრი, თეთრი მოსახვევი და კაბასავით ქვემოთ და ანუ ზეწარ შემოხვეული არ გინდოდა მთელი ქალაქი გევლო და თან ფლოსტებით სანამ ფართიზე მიხვიდოდი.</div><div align="justify">პრინციპში მე შუასაუკუნეების ტანსაცმელი ვარჩიე, მაგრამ რად გინდა. მივედი შუასაუკუნეების მებრძოლის ფორმით და ხელის მარტივი მოძრაობით მეგობრებმა გადამიქციეს ტოგად.</div><div align="justify">ნამდვილად კარგი ფართი იყო. ყველას ტოგა ეცვა, ყველა ზეწარ შემოხვეული ან სხვა ხელნაკეთი ტოგათი დადიოდა. არავინ იყო ქართველივით „მაგას როგორ ჩავიცვამ ტეხავს რა პონტია“. ჰოდა, გავერთეთ მაგრად!</div><div align="justify">დღეს არაფერი დღესასწაული არ არის აქ, მაგრამ მოვედი სახლში, შევედი ლიფტში და აი რა დამხვდა</div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341045337936344610" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Sh80b9DztiI/AAAAAAAAB88/oY9jrw0ZAmo/s400/Liiifti.jpg" border="0" /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4401804626031006456?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-34874188230217937972009-05-11T02:07:00.003+04:002009-05-11T02:15:09.799+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SgdQU9YmYEI/AAAAAAAAB3U/FtQgXjX_KCs/s1600-h/sunsun1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334320604648988738" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SgdQU9YmYEI/AAAAAAAAB3U/FtQgXjX_KCs/s400/sunsun1.jpg" border="0" /></a> მორჩა! ან პირიქით, დაიწყო. მეცადინეობა, მეცადინეობა და დღე-ღამე კითხვა... და ეს ყველაფერი 15 ივნისამდე. გავა იმედია ეს დრო მალე. რომ ვთქვა ბლოგისთვის არ მეცლება და რაღაც პერიოდი ვეღარ დავწერ მეთქი, მაგარი ნაგლი ვიქნები, იმიტომ რომ ისედაც სასწაული „სიხშირით“ ვწერ.</div><div align="justify">დღეს კარტოფილი ამომივიდა გულის ფორმის. რას უნდა ნიშნავდეს ნეტა? რამე კარგია თუ ცუდი? პრინციპში უკან არ ჩავაბრუნე პარკში და მოვამზადე ვახშმად. გემრიელი ვახშამი იყო. მე სიყვარული შევჭამე! აღარავის ვუყვარვარ ახლა. წავალ და ვიდარდებ მაშინ. დავწვები და შენზე ვიფიქრებ. მმმმმმ, რა კარგია შენზე ფიქრი.<br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SgdQUwi6zGI/AAAAAAAAB3M/o3sr7kNzpik/s1600-h/lovepotato.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334320601202609250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SgdQUwi6zGI/AAAAAAAAB3M/o3sr7kNzpik/s400/lovepotato.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3487418823021793797?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-89468667791090408862009-05-02T02:35:00.002+04:002009-05-02T02:41:00.283+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Sft5ewf9lQI/AAAAAAAAB1M/N4Qc9KNAB2k/s1600-h/gymtan+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330988153245111554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Sft5ewf9lQI/AAAAAAAAB1M/N4Qc9KNAB2k/s400/gymtan+2.jpg" border="0" /></a> ყვავილები მოგიტანე ბლოგო! დღეს შენი დაბადების დღეა. ერთი წლის გახდი მხოლოდ, მაგრამ ბევრი კი თქვი და გამოთქვი უკვე. ახლა აღარ ვწერ აქტიურად, მაგრამ რაღაც მნიშვნელობა ჩემთვის, და ალბათ საკმაოდ დიდი უკვე გქონდა ჩემთვის. მოგაქცევ ოდესმე ალბათ უკეთეს ყურადღებას. ძირითადად გეწერინება მაშინ როცა არც თუ ისე კარგად ხარ. მე კიდევ კარგად ვარ და რა დავწერო. ყველა იმას წერს რაც აწუხებს. რამდენი ხანია არავის ბლოგში არ შევსულვარ, არავის ცხოვრება და განწყობა აღარ ვიცი. არც აქ შემოდის ბევრი, გასაგები მიზეზების გამო.</div><div align="justify">არა, მაინც მნიშვნელოვანი ხარ ჩემთვის. დარჩი, იყავი.</div><div align="justify">გუშინ ამსტერდამში ვიყავი და დღეს დილით მოვბობღდი სახლში. ძალიან საინტერესო და სახალისო დღე მქონდა და ხომ შემეძლო აქ დამეწერა და მომეყოლა? მაგრამ აღარ ვწერ, ვეღარ. ჰოდა წავალ, სურათებს დავდებ მეორე ბლოგზე.</div><div align="justify">გილოცავ, დაბადების დღეს გილოცავ!!!<br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Sft5e9YEdfI/AAAAAAAAB1E/UD0iUzbTBL4/s1600-h/gymtan+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330988156701668850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Sft5e9YEdfI/AAAAAAAAB1E/UD0iUzbTBL4/s400/gymtan+1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8946866779109040886?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-900699860315853432009-04-21T16:50:00.004+04:002009-04-21T17:03:18.799+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Se3BFmpbI-I/AAAAAAAAB08/7wwj6Jr5-Y0/s1600-h/agdgoma.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327126236266963938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Se3BFmpbI-I/AAAAAAAAB08/7wwj6Jr5-Y0/s400/agdgoma.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">კათოლიკური შობა, კათოლიკური აღდგომა, კარნავალი (რომელიც ასევე კათოლიკური დღესასწაულია) და კათოლიკური ეკლესია მხოლოდ და მხოლოდ... ეს ერთი წელი არ ვარ მართლმადიდებელი მე. ჩამოვალ და დავანთებ სანთელს ქაშუეთში. მეორეს მხრივ, საინტერესოა ეს ყველაფერი, ნახო სხვების ტრადიციები, ვინ რას როგორ და რანაირად ან თუნდაც რატომ აღნიშნავს. აღდგომას ისევ ოლასთან და ისევ კათოლიკურს შევხვდი თუ აღვნიშნე, ერთი კვირით ადრეა ვიდრე ჩვენი აღდგომა, ოჯახი ჩამოუვიდა და მეც ძალიან გამიხარდა ნახვა. დაჟინებით დამპატიჟეს თავისთან პოლონეთში კვლავ. არა ბატონო, ჯერ თქვენ მესტუმრეთ.</div><div align="justify">მართლმადიდებლურ აღდგომას სახლში გახლდით, არ კი არა და ვერც აღვნიშნე...</div><div align="justify">დავლევ დღეს და გავერთობი მაგის დედაც:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-90069986031585343?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-40215031211669296422009-04-19T01:16:00.003+04:002009-04-19T01:25:22.035+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SepDWWBYvrI/AAAAAAAAB00/ZCDBHJb0fw4/s1600-h/Piecken+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326143560466611890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SepDWWBYvrI/AAAAAAAAB00/ZCDBHJb0fw4/s400/Piecken+2.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">დიახ! სტუდენტების „კაფეა“ პიკენი. უკვე მშობლიური და გათავისებული ადგილი. ბომჟების, ნაშების, კახპების, ლუზერების, ძერსკების, მეგობრების, ლოთების, სირების, ტიპების, კაცებზე თუ ქალებზე მონადირეების... მოკლედ სტუდენტების. აქ ყველასთვის სამშაბათი პიკენთან ასოცირდება და პიკენი კიდევ სამშაბათთან. რატომ? პასუხი ერთია და უცვლელი. ყოველ სამშაბათს უცხოელი სტუდენტების, ანუ ჩვენი წვეულებაა. წვეულება გადამეტებულად ჟღერს. რა თქმა უნდა ხშირად თემა და სათაური აქვს ხოლმე ამ თავშეყრას, მაგრამ ძირითადად შედეგი ერთია: ბევრი ლუდი და ხმამაღალი მუსიკა.</div><div align="justify">მერე რა რომ არც მუსიკა მოგვწონს მაინცდამაინც და ადგილიც „ძიშოვია“, სამაგიეროდ ეს არის სტუდენტური ცხოვრება - ყველა აქ არის და შენც მიდიხარ, ნახულობ გიხარია, ახარებ და რა ვიცი რას აღარ აკეთებ კიდევ.</div><div align="justify">მივეჩვიე ძალიან.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4021503121166929642?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-22058640547345624332009-04-03T22:31:00.002+04:002009-04-03T22:42:29.542+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SdZV_2tW7DI/AAAAAAAABu8/seVkiNbkN90/s1600-h/mecadibuneba.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320534565290699826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SdZV_2tW7DI/AAAAAAAABu8/seVkiNbkN90/s400/mecadibuneba.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p align="justify">ჩემი ახალი სამეცადინო მაგიდა არის ეს. ოღონდ მხოლოდ მაშინ როცა არ წვიმს გარეთ და კარგი ამინდია. ირგვლივ ხალხი დადის და სულაც არ უკვირთ ჩემს მიერ თვითნებურად მოწყობილი უკედლო სამუშაო კაბინეტის ფუნქციონირება. არც მაგათი ხმაური მაწუხებს. საყურისები მაქვს და მუსიკას ვუსმენ, ხან მოვიხსნი და ნიავის ხმაში გავურევ ხოლმე მუსიკას. შედეგით კმაყოფილი ვარ. მერე რა მოხდა რომ ხანდახან ვიღაცის ძაღლი მომადგება და ჩემთან თამაში მოუნდება? მეც ცოტას მოვეფერები, მერე პატრონი თავისთან გაიხმობს, ჰოლანდიურად მომიბოდიშებს და ყველა ბედნიერი რჩება საბოლოო ჯამში.</p><p align="justify">შენ მაშინ უნდა ნახო ნიავი რომ კარგად დაუბერავს რა შეგრძნებაა. წიგნს ხელებს უშვებ, ფურცლები შრიალებს და შენ თვალებს ხუჭავ... ამ მთელი პროცესის შემდეგ ზაგარსაც კი იღებ ყველაფერთან ერთად.</p><p align="justify">ზოგადად ცხოვრების სტილი შევცვალე. ვცდილობ დილით ადრე გავიღვიძო. თუ აქამდე თორმეტამდე ჩემი გაღვიძების შანსი ნულს უტოლდებოდა, ახლა საშუალოდ ათ საათზე ვდგები. ცხრამდე თუ ჩამოვედი გამიხარდება.</p><p align="justify">რატომ ვწვალობ? თუ არსად მეჩქარება, მეძინოს ბარემ ხომ? საქმე იმაშია, რომ ეს რამდენიმე დღეა ისეთი ამინდებია, აქაურ ზაფხულსაც კი უტოლდება. დღეც დაგრძელდა და უფრო მსიამოვნებს დღის შუქი და რა თქმა უნდა მზე, სითბო, მზეე! არადა, აქამდე სულ სიცივის მოყვარული ვიყავი და სიცხე არ მიყვარდა. თუმცა აქ ისეთი შთაბეჭდილება ჩამომიყალიბდა ბოლო 5-6 თვის განმავლობაში, რომ სულ ღამეა და სულ ცივა, სულ წვიმს და ყინავს. და წარმოიდგინეთ ამდენი ხნის მანძილზე მსგავსი რომ ყოვლედღიური ყოფა ხდება შენი და ერთ დღეს რომ მზე გამოანათებს, თან ისე რომ დათბება და მეორე დღეც რომ მასეთი მიჰყვება. მოკლედ, შენც ასე იზამდი ჩემს ადგილას.</p><p align="justify">გთხოვ, არ იწვიმო, გთხოვ!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2205864054734562433?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-65889803521489508022009-03-28T03:49:00.004+04:002009-03-28T03:55:21.727+04:00<div align="justify">მოვედი ჩავრთე და რაზე ჩავრთე? ოთხია უკვე თბილისში და მარისაც სძინავს და არ იქნება სკაიპში, გამოვრთო ისევ? იყოს, იქნებ ვინმე შემოეხეტოს...</div><div align="justify">ბოლოს როდის დავლიე 5 ბაკალი ლუდი აღარც მახსოვს. თითქმის არ ვსვამ რაც აქ ვარ. დღეს კარგი საღამო იყო ნამდვილად. მეგობარს ვაცილებდით და ყველამ მოვილხინეთ. მაგრამ პოსტის დაწერა იმიტომ გადავწყვიტე, რომ როცა შემოვედი სახლში ვიცინოდი. საქართველო გამახსენდა. ლიფტში ორი ტიპი შემხვდა რომელიც ლიფტით კატაობდა! არ წარმომედგინა აქაც თუ შვებოდნენ ეგეთებს. სანამ მე-9 სართულზე ამოვედით ლუდიც შემომთავაზეს, რომელი ლუდი უფრო მიყვარს ისიც გაიგეს და სასიამოვნო უიქენდიც მისურვეს. კარგი ტიპები იყვნენ. წავედი მაჟორულ ნოტაზე ლოგინისკენ:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6588980352148950802?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-71398530486181338842009-03-26T21:59:00.004+04:002009-03-26T22:13:20.894+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/ScvFtxTj5iI/AAAAAAAABu0/MlqvKxpDdRE/s1600-h/Photo-0001+(2).jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317561175161169442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/ScvFtxTj5iI/AAAAAAAABu0/MlqvKxpDdRE/s400/Photo-0001+(2).jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">ამ თვის ორი ფრაზა მახსოვს, ერთი ჩემი და მეორე სხვისი.</div><br /><div align="justify">სხვისი: „ურთიერთობაში იმდენ წრეს ვარტყამ სანამ თავბრუ არ დამეხვევა ხოლმე“.</div><br /><div align="justify">ჩემი: „ზოგადად ყველაფერი მალე მბეზრდება... ისე, მგონი, მალ-მალე იმიტომ ვიცვლები რომ ჩემი თავიც არ მომბეზრდეს.“</div><br /><div align="justify">ჩემი ბლოგი თვეზე ცოტა მეტში ერთი წლის ხდება. ჰოდა, დასანანია და მომბეზრდა. ძალიან მომბეზრდა, ვალდებულებად გადამექცა. თან დავხურე, დავკეტე, გავასაიდუმლოვე. რა შევცვალო ეხლა მე ამ ბლოგში რომ მობეზრებამ გამიაროს? არაფერი. არც მე მინდა იმდენი წრე ვურტყა ბლოგს სანამ თავბრუ დამეხვევა.</div><br /><div align="justify">პრინციპში, არ მეტყობა, მაგრამ დღეს კარგ ხასიათზე ვარ. (სულ ასე არ ვარ? გიჟი ვარ, გიჟი).</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7139853048618133884?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-60770210408858486442009-03-21T06:58:00.002+04:002009-03-21T07:20:09.124+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/ScRYP3ica7I/AAAAAAAABus/fjch3OD5Oy4/s1600-h/220279254_17c20cbec5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5315470489833728946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 376px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/ScRYP3ica7I/AAAAAAAABus/fjch3OD5Oy4/s400/220279254_17c20cbec5.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p align="justify">დღეს მე და მარი „ვეჯიბრებოდით“ ერთმანეთს ვინ უფრო სწორად ახსნიდა თუ რა არის სიყვარული და ამავე დროს სასაცილოდ. დავემუქრე თუ შევპირდი რომ გავბლოგავ ამას თქო და აი შედეგი:</p><p align="justify">მარი: სიყვარული არის Recycle bin. რაღაცას რომ გადმოწერ, გიხარია, მერე წაშლი და შანსს იტოვებ რომ აღადგინო.</p><p align="justify">მირო: სიყვარული არის იუმორი. ზოგს აქვს ნიჭი და ზოგს არა. ჰოდა ზოგი იცინის და ზოგს დასცინიან.</p><p align="justify">მარი: როლიკებია სიყვარული. უნდა იმოძრაო რომ ბალანსი შეინარჩუნო.</p><p align="justify">მირო: სიყვარული არის ბორჯომი. ანუ გაზი თუ გაუვიდა (ანუ თუ სიყვარული აღარ არის) სასარგებლოა ჯანმრთელობისთვის და როცა გაზიანია გემრიელია (ანუ როცა გიყვარს და უყვარხარ) მაგრამ კარგი არ არის ჯანმრთელობისთვის.</p><p align="justify">მარი: შენ ხარ სიყვარული! აუტანელი, ჯიუტი და დეგენერატი და მაინც მიყვარხარ. ეს ბრმა სიყვარული იყო და წინები კიდევ სიყვარულები.</p><p align="justify">მირო: სიყვარული არის ცეცხლი (არ მგონია მთლად ჩემი მოგონებული იყოს მაგრამ მაინც) ზოგჯერ იწვის, ზოგჯერ ქრება, ზოგჯერ აალდება...</p><p align="justify">მარი: ოოოო, არ გეთვლება. ცეცხლი არა ისა. ოდნავ სასაცილო უნდა იყოს. ცეცხლი რომ არის ვიცით ისედაც.</p><p align="justify">მირო: მაშინ პაკრიშკებით დანთებული ცეცხლია და ბოლავს. და აწუხებს ხალხს, ხშირად მეზობლებს...</p><p align="justify">პ.ს. ეს ყველაფერი სმაილებით უფრო სასაცილო იყო და თავისი ბექგრაუნდებით რაც ამ მსჯელობას ახლდა. ბოდიშს ვიხდი არასახალისო ვერსიისთვის:)))</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6077021040885848644?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-68579546924634066762009-03-18T21:20:00.003+04:002009-03-18T21:33:16.326+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/ScEwV6kvTNI/AAAAAAAABuk/VgMmUHmIHtA/s1600-h/kleurtjes.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314582188332633298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/ScEwV6kvTNI/AAAAAAAABuk/VgMmUHmIHtA/s400/kleurtjes.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">არ ვიცი რატომ შემექმნა ასე უცბად რადიკალური შთაბეჭდილება, მაგრამ მგონია, რომ ქართველებს ეჭვი, ბოღმა, შური, მტრობა და უფრო კონკრეტულად ერთმანეთის ზურგსუკან მტრობა და პირში სიცილი დაგვღუპავს. არასდროს გვიყვარს აღიარება, მაგრამ ღალატიც არ ყოფილა ჩვენი ისტორიის განმავლობაში უცხო.</div><br /><div align="justify">რამ მიბიძგა ამის დასაწერად? ახლა კურიერი ჩავრთე რამდენი ხნის პაუზის მერე და ეგრევე მეცა თვალში რომ ყველა თავისთვის ითხოვს ყველაფერს, ყველას თავისი აზრი აქვს და ყველა მართალია და მათთვის ყველა სხვა მცდარი.</div><br /><div align="justify">ხან მგონია რომ ბევრი ბოროტება და აგრესია იმალება ჩვენი ღიმილის უკან. ზრდილობა ჩვენ არ გვიყვარს და წესრიგი. და არც საქმის წესრიგიანი კეთება.</div><br /><div align="justify">9 აპრილი? რას ვითხოვთ? პრინციპში ვიცით რას ვითხოვთ: უკეთესს, იდეალურ შემთხვევაში - კარგს. მაგრამ ვისგან ვითხოვთ, რისგან ვითხოვთ, რანაირად გვინდა? ანუ ისევ პირველ კითხვას ვუბრუნდები: რას ვითხოვთ კონკრეტულად?</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ეეეჰ, არაფერი გვეშველება. ნეტა შეგვეძლოს ყველამ საკუთარი საქმე ვაკეთოდ კარგად...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6857954692463406676?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-48719353378679514132009-03-12T01:50:00.002+04:002009-03-12T02:33:55.406+04:00<div align="justify">დაბადების დღეა დღეს. ყველაზე დეგენერატი ფრაზა რაც დაბადების დღეზე უსაჩუქროდ მისვლისას უთქვამთ აი ის არის, ხომ იცი შენც: მე ვარო თვითონ საჩუქარიო და ჩემი თავი მოგიტანეო. მაგრამ ისეთი შემთხვევებიც არის როცა შენი თავიც ვერ მიგაქვს საჩუქრად. იმას არ ვიძახი როცა არ გეპატიჟებიან საერთოდ. აი მაგალითად მე, ჩემს თავს ვერც დღეს, ვერც ხვალ და ვერც უახლოესი 5 თვე საჩუქრის როლში ვერ ვხედავ. ჰოდა პრინციპში არც არავის დავუპატიჟივარ, სხვების დაბადების დღეები კი იცოცხლე, ყოველ დღე სადღაც რაღაცა ხდება. ერთობა ევროპა, ვერთობი მეც.</div><div align="justify">...ისე, ეს სიტყვა, ევროპა, ყველასთვის ერთნაირად არ ჟღერს. მაგალითად 100დან 100 ვინც ევროკავშირის მოქალაქეა, როცა ამბობს ევროპას ყოველთვის ევროკავშირის ტერიტორიას და მის ქვეყნებს გულისხმობს და არა თუნდაც ალბანეთს, მაკედონიას, უკრაინას, აღარაფერს ვამბობ საქართველოზე...</div><div align="justify">გილოცავ! მომენატრე! არ გაცივდე, თბილად ჩაიცვი და არაფერი მოიმტვრიო, ფრთხილად.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4871935337867951413?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-3355868469200696982009-03-10T22:28:00.002+04:002009-03-10T22:37:57.728+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Sbaxq2D1-wI/AAAAAAAABqk/NArgyCZu1PU/s1600-h/Photo-0079.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311628160154336002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/Sbaxq2D1-wI/AAAAAAAABqk/NArgyCZu1PU/s400/Photo-0079.jpg" border="0" /></a> ყველა დიდი ქალაქი ნაგვიანია ევროპაშიო ასე ამბობენ. თბილისი სუფთა ყოფილა მაშინ, ცენტრალური და პრესტიჟული რაიონები მაინც. ისე ამდენი მათხოვარიც გამიკვირდა. ღარიბი უბნები ეგრევე ცენტრის გარშემო, კომუნისტური ვაგზალი, ლოთები, ჭუჭყიანი... ეგრეთ წოდებული ერთი დიდი გეტოა ეს ქალაქი: თურქები, არაბები, ზანგები, მუსულმანები და ეს ყველაფერი ხშირად კომბინაციაში. და ბელგიელები? ფააფუ.</div><div align="justify">თუმცა რაც ლამაზია ის ლამაზია, ზოგიც შეუდარებელი, ცხელი შოკოლადი ახლადგამომცხვარ ჰაეროვან და რბილ ვაფლზე - ყველაზე გემრიელი, ყველაზე, ყველაზე!</div><div align="justify">არადა, ევროპის დედაქალაქად თუ გულად წოდებული...</div><div align="justify">კიდევ ერთხელ უნდა წავიდე რომ სხვანაირი თვალით შევხედო.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-335586846920069698?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-79577169318709916212009-03-01T19:51:00.002+04:002009-03-01T20:01:25.726+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SaqxMrH41AI/AAAAAAAABqc/h5KoZ2b-NIY/s1600-h/n1129652089_30380413_6069.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308249942101906434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SaqxMrH41AI/AAAAAAAABqc/h5KoZ2b-NIY/s400/n1129652089_30380413_6069.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">გაზაფხული მოვიდა (sun)!</div><div align="justify"> </div><div align="justify">აყვავდა ნუში და ამინდმა გამოიდარა, მზეს იღიმება და უხარია, სხივები გვათბობს? შეიძლება მანდ თბილისში ასეა, მაგრამ აქ არა! აქ ლონდონია ისევ, თუმცა ისევ და ისევ ნაიმეგენი (ან ნაიმეხხხხენი, როგორც აქაურები ეძახიან) ჰქვია ამ ადგილს. ისევ სერია და ისევ სკაიპის მოღუშული სმაილიკისდაგვარია ყველაფერი.</div><br />მაგრამ, იცი რა? ეს არ მოქმედებს ჩემს ხასიათზე. უკვე დიდი ხანია აღარ. ამ კვირაში კარნავალი იყო და მაინც უხაროდა ყველას, გვიანობამდე გარეთ იყო გამოსული ყველა ასაკის ჰომოსაპიენსი არა ჰომოსაპიენსური სამოსით. დიახ, ყველა შემოსილი იყო, სულ ყველა, სულ სულ. მეც კი. მებრძოლი ვიყავი მე. უფრო ქართულია ხომ? ალბათ კი, ან არა.<br /><br />ჰოდა გაზაფხულია ჩემთან, პირველი აქ და ბოლოც შესაბამისად.<br /><br /><br /><br />ალბათ ჩიტებიც ჭიკჭიკებენ სადღაც, მაგრამ მე არ მესმის... ყურში წყვდიადია და ხვალ ექიმთან მივდივარ.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7957716931870991621?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-75245062777701379182009-02-16T16:29:00.003+04:002009-02-16T16:54:56.356+04:00<div align="justify">6 თვის წინ ამ დროს ჩემს ჩემოდანს მოვაკოტრიალებდი ახალ და გაუგებარ გარემოში. გაფართოებული და ინტერესის თვალებით ვუყურებდი ყველაფერს გარშემო, ვაკვირდებოდი შენობებს, ხალხს, ქუჩებს... ველოსიპედებს.</div><div align="justify">აჰაა, ეს ის ადგილია სადაც მომდევნო 1 წელი უნდა ვიცხოვრო. არაუშავს, წავა.</div><div align="justify">6 თვე გავიდა, ნახევარი გავიდა და ზუსტად 6 თვის შემდეგ თვითმფრინავის ტრაპზე ვიდგები ალბათ და სიამაყით გადავხედავ მშობლიურ მიწას.</div><div align="justify">უცნაური გრძნობაა, როცა იცი რომ რაღაცის ნახევარ გზაზე დგახარ. აქამდე რაც და როგორც მოხდა ყველაფრის კმაყოფილი ვარ. შემდეგში არც უკეთესს ველოდები და არც უარესს. თითქოს ვიცი კიდევაც როგორ დროს გავატარებ - კარგს.</div><div align="justify">მიზანში ჯერ ბრიუსელი და რომია და მერე ვნახოთ, ან ვერც ვნახოთ იქნებ მეტი ვერაფერი: ფული ფული ფული...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7524506277770137918?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-25399845644620617332009-02-12T02:42:00.002+04:002009-02-12T02:49:15.381+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SZNUkPADmMI/AAAAAAAABnE/JWNOqJni8n4/s1600-h/n1209240146_30297222_4167.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301674167823997122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SZNUkPADmMI/AAAAAAAABnE/JWNOqJni8n4/s400/n1209240146_30297222_4167.jpg" border="0" /></a> ეს აყლაყუდა, როხროხა, ძონძორა, მაგრამ მაგარი ტიპი არის მირო! დიახ მირო! გაგიკვირდებათ და ის უფრო მიროა ვიდრე მე. მე თუ ნამდვილი სახელი მირიანი მქვია, იმას მირიანი კი არა მიროსლავიც კი არ ჰქვია, უბრალოდ მირო - ოფიციალურად და რეალურად მირო. ნუუუ, მაგარი ტიპიც ალბათ (ალბათ კი არა ნამდვილად) იმიტომ არის რომ მიროა!</div><div align="justify">შვეიცარიელი, წარმოშობით სერბი გოლიათი. საინტერესოა, რომ პირველად კალათბურთზე გავიცანი. ანუ ერთად დავდივართ კალათბურთზე. რაგბი გაინტერესებთ? მესმის, რომ პირველ სემესტრში რაგბის ვთამაშობდი, თან ძალიან კარგად და მოტივირებულიც ვიყავი, მაგრამ ახლა რატომღაც გადავწყვიტე კალათბურთი მეცადა - მიყვარს მრავალფეროვნება და გარდა ამისა ყოფილი კალათბურთელი ვარ, 6 წელი ვთამაშობდი კალათბურთს ბავშვობაში.</div><div align="justify">მეორე მიროს ხვალ ვნახავ ვარჯიშზე და კარგ ილეთებსაც ჩავუტარებ... ხომ გჯერათ ჩემი?:)<br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SZNUkMLhnZI/AAAAAAAABm8/akibPrWkDM4/s1600-h/n754745113_2556090_989.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301674167066795410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SZNUkMLhnZI/AAAAAAAABm8/akibPrWkDM4/s400/n754745113_2556090_989.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2539984564462061733?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-11426109752711269582009-02-01T22:30:00.002+04:002009-02-01T22:54:05.943+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SYXqzGLqC-I/AAAAAAAABm0/9EdArts-nkY/s1600-h/me+and+davide.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297898700224990178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 351px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SYXqzGLqC-I/AAAAAAAABm0/9EdArts-nkY/s400/me+and+davide.jpg" border="0" /></a> წავიდა დავიდე და წავიდა. აი ეს არის ერასმუსის პროგრამის მინუსი. სტუდენტების 90 პროცენტი ერთი სემესტრით იყო ჩამოსული და ახლა? ახლა ახლებს დაველოდებით ვინც დავრჩით ისინი.</div><div align="justify">ჩემი ყველაზე ახლო მეგობარი წავიდა, დავიდე წავიდა და მარტში ჩამოვა ისევ სანახავად იმედია როგორც შეგვპირდა.</div><div align="justify">ბევრი, ბერვი მეგობარი წავიდა: სარა, ეტორე, მარტა, ინეზი, მაქსიმი, ვალერია, ირუნე, ბეატრისი, აგატა, იუჯენიო, მეტიუ, კასპერი, პიტერი, სტივი. დღე-დღეზე წავა: სერხიო, კონრადი, ბრიგიტა, მიუგე, ჰანდე, ფერნანდო, ლაურა, პიოტრეკი...</div><div align="justify">მაგრამ რამდენიმე ახლო მეგობარი მაინც რჩება მთელი წლით და</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-1142610975271126958?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-16229250646982480412009-01-23T03:08:00.003+04:002009-01-23T03:26:58.565+04:00<div><br /><br /><div><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-e4b224a67b70a41e" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v10.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3De4b224a67b70a41e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D40D4B17B2887867AFE3A8EFC6CE5F4EC566F6001.511BDF932DE0C78D31409881A717FE66DCA04CB0%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De4b224a67b70a41e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DLsvuLqqbSOZZ4BgorGEiI1suPpw&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v10.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3De4b224a67b70a41e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D40D4B17B2887867AFE3A8EFC6CE5F4EC566F6001.511BDF932DE0C78D31409881A717FE66DCA04CB0%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De4b224a67b70a41e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DLsvuLqqbSOZZ4BgorGEiI1suPpw&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><p align="justify">პირველ რიგში, თუ მოგზაურობის სურათები გაინტერესებთ, ჩემი ახალი ბლოგი ნახეთ: <a href="http://dreamcitytrip.blogspot.com/">http://dreamcitytrip.blogspot.com/</a> და ახალი ბლოგი კი იმიტომ მივუძღვენი ამ მოგზაურობას, რომ იმსახურებდა. იმსახურებდა ქალაქი, ხალხი, ფეხბურთი და ჩემი ახდენილი ოცნება.<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294263193919539106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SXkAUxz_x6I/AAAAAAAABlI/9FWl_qSZt8I/s400/Photo-0257.jpg" border="0" /></p><p align="justify">დაწვრილებით რომ მოვყვე როგორი დრო გავატარე, ძალიან გამიგრძელდება საუბარი და შენ კიდევ ბოლომდე წაკითხვა დაგეზარება. ასე რომ ვეცდები მოკლედ, ფრაგმენტებით მოვყვე:<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294263190199274658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SXkAUj9BDKI/AAAAAAAABlA/g22IjE1T7i8/s400/Photo-0163.jpg" border="0" /></p><p align="justify">ჩავედი... ცენტრში ვცხოვრობ... ორიენტაციისთვის დრო მინდა... ფეხბურთი... 5-0... დიახაც 5-0 და ბედნიერი ვარ რომ ასეთი ლამაზი თამაშის დროს ჩამოვედი... კიიი შუა ზამთარია, მაგრამ ტემპერატურა ხან 20 გრადუსამდე ადის... საოცარია, ზაგარიც კი მივიღე... კარგია ზღვის ნაპირას, დაღლილი, მთელ-ქალაქ-ფეხით შემოვლილი რომ წევხარ მოშეზლონგო ქვის ტახტზე და მზეს ეფიცხები და სითბო გსიამოვნებს... მუზეუმი ვნახე ბარსელონას გუნდის... სტადიონი ვნახე, ანუ კი არ ვნახე როგორც ასეთი, ყველა მის მნიშვნელოვან ადგილას ვიყავი... ჯაკეტი ვიყიდე ბარსასი და ძალიან სნობი მგონია თავი ასეთი ოფიციალური მაღაზიის საქონელი რომ მაქვს... ჭადრაკის ჩემპიონატზე ვიყავი, კატალონიის თასი იყო, მესმის რომ გაგიკვირდა, მაგრამ ჩემი მეგობარი თამაშობდა (თანაც ქართველი და მისი ბლოგიც მაქვს აქ ლისტში, ანა ჰქვია და კომენტარსაც კი დამიტოვებს ამ პოსტზე:P) და თანაც წარმატებით... მერე საღამოს კარგადაც მოვულხინეთ... კარგია ესპანელებთან, მხიარული ხალხია და ძალიან კეთილი, ცდილობენ დაგეხმარონ, მიუხედავად იმისა, რომ ინგლისური მხოლოდ 1000-დან ერთმა იცის, მაინც ცდილობენ... მართლა მთელი ქალაქი შემოვიარე ფეხით და რუკა მეხმარებოდა, რომელიც ერთ-ერთ ფეშენებელურ სასტუმროში (შემთხვევით შესულმა) ერთმა კეთილმა ძიამ მაჩუქა... თან ერთხელ მე ავუხსენი და მივასწავლე იქაურს (ანუ ესპანელს) მისამართი... არა, მაინც მინდა ასე დავასრულო: ბარსელონა ყველაზე ლამაზი ქალაქია მსოფლიოში!!!<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294263198086699682" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SXkAVBVhmqI/AAAAAAAABlQ/5WqzXj5k5V0/s400/Photo-0177.jpg" border="0" /></p></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-1622925064698248041?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-73970266053958828192009-01-15T22:27:00.005+04:002009-01-15T22:52:19.401+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SW-ECNh1SoI/AAAAAAAABZ0/JTP3ZLR3qpw/s1600-h/102475219.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291593260709792386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 311px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SW-ECNh1SoI/AAAAAAAABZ0/JTP3ZLR3qpw/s400/102475219.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SW-EB9U5x0I/AAAAAAAABZs/JShPJ9GHzWg/s1600-h/6101x.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291593256360593218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 336px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SW-EB9U5x0I/AAAAAAAABZs/JShPJ9GHzWg/s400/6101x.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SW-EB-ds9sI/AAAAAAAABZk/O3zyRg9NE7A/s1600-h/610x.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291593256665937602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 356px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SW-EB-ds9sI/AAAAAAAABZk/O3zyRg9NE7A/s400/610x.jpg" border="0" /></a>რა ხდება მაშინ როცა შენი ოცნება სრულდება? რა ხდება და სხვა ოცნების ახდენაზე ფიქრობ. <div>და ასე მარტივია ყველაფერი, ასეთი უემოციო? ოცნება აგიხდა და ეგ არის? მორჩა? არაფერს გრძნობ?..</div><div>ზეგ დილით ბარსელონაში მივდივარ! ბავშვობიდან ბარსელონას საფეხბურთო გუნდს ვგულშემატკივრობ და შესაბამისად ჩემი ოცნებაა მისი თამაშის ცოცხლად ნახვა. ამავე მიზეზთან არის დაკავშირებული ისიც, რომ ყოველთვის ვოცნებობდი ბარსელონაში წასვლაზე. მარტო ჩემი გუნდის გამო არა. ისედაც ხომ ულამაზესი ქალაქია. ვინ არ დამეთანხმება? ვისაც ნანახი არ აქვს, გაგონილი მაინც ექნება. ჰოდა, მეც გაგონილზე მივდივარ და ნანახზე უკვე ჩამოსვლის შემდეგ მოგიყვებით.</div><div>ყველაფერი მზად არის: თვითმფრინავის ბილეთი ნაყიდია, ტაქსი აეროპორტამდე დაჯავშნულია, ბარსელონაშიც პატარა „გესთ ჰაუზში“ სალვადორ დალის სახელობის ოთახი მელოდება (ასე ჰქვია ოთახს „დალი რუუმ“ და უფრო სასიამოვნო ის არის, რომ „მირო რუუმ“-იც აქვთ, თუმცა ჩემი არა და მხატვარ მიროს საპატივცემულოდ, ალბათ უფრო ძვირია ის და მეც იმიტომ გაგამწესეს „დალისთან“) და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია (და ჩემს ოცნებასთან დაკავშირებული) - ბარსელონა-დეპორტივოს თამაშის ბილეთიც ნაყიდია, მხოლოდ მისვლა და აღება არის საჭირო.</div><div>ძალიან, ძალიან, ძალიან მიხარია! (ესეც პასუხი პოსტის პირველ შეკითხვაზე)</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7397026605395882819?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-6910989170586492962009-01-02T20:34:00.003+04:002009-01-02T20:44:19.421+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SV5CZAYLiZI/AAAAAAAABYk/d5Eoh5UJDsY/s1600-h/Ola%27s+present.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286736009945123218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SV5CZAYLiZI/AAAAAAAABYk/d5Eoh5UJDsY/s400/Ola%27s+present.jpg" border="0" /></a> ბედობას პოსტის დაწერაზე მეტი ბლოგერობის დაბედება აღარ გამიგია მე. გუშინაც მინდოდა დაწერა, მაგრამ გადმოვდე დღეისთვის. ალბათ იმიტომ რომ ვატყობ ჩემი ბლოგი ნელნელა უინტერესო ხდება, მკითხველიც რა თქმა უნდა ნაკლები ჰყავს იმის გამო, რომ კარგად მოგეხსენებათ თითქმის ორი თვეა დახურულია ჩემი ბლოგი და მხოლოდ ერთგული მკითხველები, მეგობრები მსტუმრობენ... სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე პოსტის დაწერა დამბედებოდა, იქნებ გავაქტიურდე ამ წელს უფრო, უფრო საინტერესო წასაკითხი გავხადო. თუმცა ალბათ დამეთანხმებით, ყველაფერი ამის შეძლებაზე კი არა, სურვილზეა დამოკიდებული. ანუ არის პერიოდი, რომ უბრალოდ გადართული ხარ ბლოგზე და გინდა კარგად დაწერო და არის პერიოდი, რომ მხოლოდ მოვალეობად აღიქვამ სიახლეების დადებას ბლოგზე. რით ვერ დამთავრდა ჩემთვის ეს მეორე პერიოდი ვეღარ გავიგე. შესაძლებელია მეტი დრო უფრო მეტად მნიშვნელოვანი რამეებისთვის მინდა დავუთმო და ამიტომაც... მორჩა ყველაფერი ვითომ?<br /><br />ახლა ახალ წელზე.<br />ღმერთო ჩემო რა ელეგანტურები ვიყავით ყველანი. სურათებს მეორე ბლოგზე დავდებ. ეტორე გადასარევი კულინარი რომ არის კვლავ დავრწმუნდი. ასაფეთქებლებიან-ფეიერვერკებიანი ახალი წელი ჰოლანდიაშიც სცოდნიათ და არანაკლებ შთამბეჭდავად.<br /><br />უბრალოდ კარგია მეგობრებთან ერთად ყოფნა. ახალი წელია ისევ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-691098917058649296?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-14964240553823702802008-12-31T21:06:00.002+04:002008-12-31T21:22:42.612+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SVumtylnw0I/AAAAAAAABYc/npta6yFk5NU/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286001893253301058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SVumtylnw0I/AAAAAAAABYc/npta6yFk5NU/s400/untitled.bmp" border="0" /></a> ჩემი ბლოგი არც ისეთი დიდი ხნისაა წლებს ითვლიდეს. წელს დავიბადეთ და მომავალ წელს იმედებით ვხვდებით. უფრო საინტერესო გავხდებით? მაგას ვნახავთ მალე. გადავხედე მეზობელ ბლოგებს და უმეტესობამ უკვე დაწერა წლის ბოლო პოსტი ან ზოგიც ახლა წერს. აქ სამი საათით უკან ვართ მე და ჩემი ბლოგი, მაგრამ ჯერ კიდევ 2008 წელია ამ დროითაც და თბილისის დროითაც. და ახალი წელი თბილისში როცა მოვა ჩვენ მაშინ დავიწყებთ წვეულებას სარასთან.</div><div align="justify">ხომ, დღეს სარასთან ვიკრიბებით ბავშვები და კარგი საახალწლო სუფრაც გვექნება. ბოლოს და ბოლოს იტალიელი კულინარი ამზადებს კერძებს საახალწლოდ, ჩემი მეგობარი ეტორე.</div><div align="justify">დღეს ელეგანტურად ვიქნებით ყველანი გამოწყობილი და პირველად მნახავენ მეგობრები შარვალ-კოსტუმ-ჰალსტუხში, მეც კი ვნერვიულობ იმდენად სიმპატიური ვიქნები:)</div><br /><div align="justify">პირველი ახალი წელია ჩემთვის საზღვარგარეთ და საერთოდ წელს ბევრი რამე მოხდა ჩემს ცხოვრებაში პირველად. მომავალ წელსაც ასე იქნება, ჩემს დაბადების დღესაც პირველად აღვნიშნავ საზღვარგარეთ.<br /></div><div align="justify">არ მინდა დიდი პოსტი! გილოცავთ ახალ წელს და წლევანდელი ბლოგის ბოლო სიტყვა მინდა იყოს: მარი:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-1496424055382370280?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-74111348402625731752008-12-30T01:51:00.007+04:002008-12-30T02:07:46.425+04:00<div align="justify">...მანდვე ვიყავი და ჩავიარე პრაღაში ნიკუშასთან, მარიკასთან, ბექასთან და ნინოსთან. შუა ევროპაში რომ დაუთქვამ მეგობრებს შეხვედრას და ჩააკითხავ, მინდა გითხრა რომ გადასარევია!</div><div align="justify">ჯოკერიც კი ვითამაშე, მომენატრა და რა ვქნა!</div><div align="justify">ოოოო, პრაღა! საოცარი ქალაქია, ულამაზესი არქიტექტურა, დიდებული აშოტილი შენობები და თვალს რომ ვერ მოსწყვეტ ისეთი - ქალაქი საგანძური და იმდენი რამეა სანახავი არც ვიცოდი როგორც მომესწრო - საბოლოო ჯამში ვერც მოვასწარი ერთნახევარ დღეში...</div><div align="justify">თუმცა კმაყოფილი დავბრუნდი: ვნახე მონატრებული მეგობრები, ქართული კარგი დრო გავატარე, ვიბოდიალე ბევრ ზღაპრულ ადგილში და მიზნად დავისახე კვლავ მონახულება ამ ქალაქის. მინდა ჩემი ყველაზე საყვარელი ქალაქი გახდეს. ჯერჯერობით მესამე ადგილზეა ლონდონისა და სტრასბურგის შემდეგ, მაგრამ მალე მეოთხეზეც გადაინაცვლებს როცა ბარსლონაში წავალ სამ კვირაში... და ვინ იცის, იქნებ პირველი ადგილიც მოიპოვის შემდეგი ვიზიტისას, უბრალოდ დრო არ მეყო მაგისთვის, რომ ბოლომდე მეგრძნო რამდენად კარგ ადგილას ვიყავი.</div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285336066104572898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SVlJJjK5O-I/AAAAAAAABQE/t1l3rs7PK60/s400/Photo-0144.jpg" border="0" /> <p align="justify"> ქალაქის ცენტრში, კარლოსის ხიდის დასაწყისში, საკმაოდ ლამაზ შენობაზე საქართველოს დროშაა გამოფენილი... ალბათ ჩვენი ელჩი ცხოვრობს? ძალიან პრესტიჟული ადგილია - მთელს ევროპაშიც კი, ანუ ის ადგილი სადაც საქართველოს დროშა ჰკიდია - მეამაყება!<br /></p><p align="center"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-8e5ae1707727af81" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v21.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D8e5ae1707727af81%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3C25A9A0AAE6DB8D040080B3FBC5ECE179A0E02D.686597BDCC672C09D205286F12A8BCF5B4EE9380%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D8e5ae1707727af81%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D61WazeVRXVOIDASQa7PC44k0lhQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v21.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D8e5ae1707727af81%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3C25A9A0AAE6DB8D040080B3FBC5ECE179A0E02D.686597BDCC672C09D205286F12A8BCF5B4EE9380%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D8e5ae1707727af81%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D61WazeVRXVOIDASQa7PC44k0lhQ&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7411134840262573175?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-39592694700145184902008-12-30T01:15:00.005+04:002008-12-30T01:51:27.620+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SVk-pNkMvzI/AAAAAAAABP8/ep_xQirteu0/s1600-h/Photo-0040.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285324515433037618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SVk-pNkMvzI/AAAAAAAABP8/ep_xQirteu0/s400/Photo-0040.jpg" border="0" /></a>ვროცლავი პოლონეთში სიდიდით მესამე ქალაქია, თუმცა ოლა (ვის ოჯახშიც ვიყავი საშობაოდ ჩასული) ქალაქ ოსტრეზშოუში ცხოვრობს (არ ვიცი სწორად გამოვთქვი თუ არა), რომელიც ვროცლავიდან 80 კილომეტრშია და მეც იქ გავატარე შობა.<br />ჩასვლით ქალაქ ვროცლავში ჩავფრინდი და პირველი დღეც იქ გავატარე, ოლამ დამათვალიერებინა ქალაქი და საღამოს წავედით უკვე სახლში - ოსტრეზშოუში, სადაც მომდევნო ოთხი დღე ვცხოვრობდი როგორც ოჯახის წევრი.<br />მოკლედ, ოლა აეროპორტში დამხვდა ვროცლავში (6 საათზე ადგა ბავშვი დილით) და კარგი ექსკურსიაც მოვაწყვეთ, მერე ქართულ (!) რესტორანში წავედით, სადაც ყველაზე არაქართული საჭმელები იყო, უგემური ხინკალი და ხაჭაპური, რომელიც თურმე ცალკე არ ცხვება და ან აჯფსანდალთან ერთად უნდა მოვიდეს, ან ღორის ან ქათმის ქორცთან და ეს ყველაფერი ზედ ადევს „ხაჭაპურს“ ანუ ერთ კერძად ითვლება და თვითონ „ხაჭაპური“ რას წარმოადგენს (რესტორანსაც ასე ჰქვია სხვათაშორის) - პური და ზემოდან (და არა შიგნით) ყველი, საბოლოო ჯამში უგემური...<br />სახლში წავედით და ჩემდა გასაოცრად ქართული ღვინო დამახვედრეს ორი ბოთლი, ორივე ერთი ერთმანეთზე უკეთესი (მეც გამიკვირდა), ოლას დედას ქართულ სამზარეულოზე წაკითხული ჰქონდა და ქართული სალათის გაკეთებას აპირებდა...<br />დამხვდა ძალიან კეთილი ოჯახი: დედა, მამა, დაიკო, ბებია და ძაღლი ბიგოსი.<br />კარგი ორ სართულიანი სახლი, ბუხარი, თბილი-რბილი სავარძლები, ლამაზი-მოვლილი ეზო, საკუთარი ოთახი და ადგილი მაგიდაზე სუფრის თავში (სუფრის მეორე თავში მამა იჯდა). ისე დამხვდნენ როგორც ოჯახის წევრს. არადა მეგობარია მხოლოდ ოლა, უფრო მეტი ურთიერთობა რომ მქონოდა ოლასთან, ან მთლად სასიძო რომ ვყოფილიყავი არც ვიცი როგორ დამხვდებოდნენ. თუმცა, ოლას დედამ ჩემს ჩასვლამდე ჰკითხა, ეს შენი სტუმარი ერთერთი იმ ბიჭებისგან არის რომელსაც უყვარხარო? და არა, მხოლოდ მეგობარიაო და მაშინ კარგიო და ასე გავხდი მეც ოჯახის მეგობარი.<br />რამდენიმე მაგალითი სტუმართმოყვარეობისა და მგონი საკმარისი იქნება (ყველაფერს ვერც გავიხსენებ):<br />1. პირსახოცები დამახვედრეს ოთახში. საკუთარი მაქვს თქო და არა, როგორ გეკადრება, შენ აქედან პრაღაში მიდიხარ და იქ ხომ სუფთა დაგჭირდება, ესენი იხმარეო;<br />2. სანამ არ გავიღვიძებდი თვითონაც არ საუზმობდნენ. მე კიდევ 11 საათამდე არ ვდგებოდი. დავწყვიტე მგონი შიმშილით ხალხი. ოლასაც უხაროდა, თვითონაც ეძინა, თორემ მე რომ ადრე ავმდგარიყავი, იმასაც ააგდებდნენ ლოგინიდან ჩემი გულისთვის;<br />3. ერთი თეთრი არ დამახარჯვინეს, მაჭმევდნენ მასმევდნენ. ერთი ეგ იყო, რომ პირველ დღეს ქართულ რესტორანში დავპატიჟე ოლა და მერე ბარში სასმელებიც მე ვიყიდე, ისიც ძალით და რა თქმა უნდა საჩუქრებით და კანფეტებით ჩავედი;<br />4. შობის დღეს ექსკურსია მომიწყვეს, ტბაზე წამიყვანეს, ქალაქიც დამათვალიერებინეს;<br />5. შობის ღამეს მეც მერგო საჩუქრები;<br />6. წამოსვლის დღეს, დილით 6 საათზე მოვდიოდი მატარებლით და:<br />ა. მამა 4-ის ნახევარზე ადგა, საუზმე მომიმზადა;<br />ბ. საგზალი ჩამილაგა: ბუტერბროდენი და ვაშლები გზაში რომ მოგშივდებაო;<br />გ. დედაც ადგა რომ დამმშვიდობებოდა;<br />დ. რომ მოვდიოდი დედამ ოლას ჰკითხა, მირომ პრაღიდან ამსტერდამში ავტობუსით 14 საათი უნდა იმგზავროს და რამე აქვს რომ წაიკითხოს, დრო გაატაროსო? მე ვუთხარი არ მაქვს, არ არის საჭირო თქო, მაგრამ ოლამ წიგნი გამომატანა მაინც ინგლისურ ენაზე, პატარა მოთხრობები;<br />ე. საგზალის ჩალაგება არ იკმარა მამამ და ცალკე თავისი დამზადებული ვიჩინები, პაშტეტი და სხვა ხორცეულობა ჩამილაგა, შენს მეგობრებსაც აჭამე პრაღაშიო;<br />ვ. თავისი მანქანით წამიყვანა ვაგზალზე (80 კილომეტრზე მეტია) და არა მარტო ვაგზალზე დამტოვა, ოლა და მამა ისე არ წავიდნენ, სანამ ვაგონში არ ჩამსვეს<br />7. დამშვიდობებისას, მატარებელთან მამამ მითხრა, სანამ ჰოლანდიაში ხარ ჩამოდი კიდევ რამდენიმე დღე დარჩი ჩვენთან, ძალიან გამიხარდება რომ გიმასპინძლოვო.<br />დასკვნა? არ მაქვს დასკვნა:<br />DIDI MADLOBA!;)<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SVk-opeaHxI/AAAAAAAABP0/Zv6Trs5pOns/s1600-h/2007-04-26_hospitality.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285324505745071890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 327px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SVk-opeaHxI/AAAAAAAABP0/Zv6Trs5pOns/s400/2007-04-26_hospitality.jpg" border="0" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3959269470014518490?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-33250723544106949812008-12-22T20:09:00.002+04:002008-12-22T20:27:27.531+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SU-_t3PqvdI/AAAAAAAABPs/RNV-xcgbAK4/s1600-h/Ruskie.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282651682573565394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 373px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SU-_t3PqvdI/AAAAAAAABPs/RNV-xcgbAK4/s400/Ruskie.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">წავედი. ანუ ხვალ მივდივარ დილით: ადრე, ადრე. ჩავჯდები “შატლ-ტაქსში“ და ჰერი-ჰერი დიუსელდორფის აეროპორტისკენ. აეროპორტი - მხოლოდ 10 წუთი „ჩექ-ინ“-ისთვის და ვროცლავიც მელოდება და აეროპორტში მასპინძელი... ქართული რესტორანი ყოფილა ვროცლავში - ხაჭაპური ჰქვია, თან მინდა წასვლა და თან მეშინია. რატომ მეშინია? რამდენიმე წლის წინ ლონდონში ვიყავი ქართულ რესტორანში „თბილისი“ მსგავსი საზიზღრობა არაფერი მიჭამია, ახლაც ვფირქრობ, რომ ქართულ კერძებთან არაფერი ექნება საერთო პოლონეთში გაკეთებულ ხაჭაპურს, ხინკალსა თუ მწვადს... ჰოდა არ ვიცი ჯერ, ჩავალ და გადავწყვეტ.</div><br /><div align="justify">მე, ბებია, ოლა, აგატა და მშობლები და ძაღლი ბიგოსი. გადასარევი შობა იქნება. ანუ ჩემთვის პირველი შობა, ანუ ის შობა, რაც ფილმებში მინახავს და რაც ჩვენთვის ახალ წელთან ასოცირდება: ოჯახი, ვახშამი, ბუხარი, ღიმილი, თამაშები, სიმღერები და ვინ იცის კიდევ რამდენად საინტერესო პოლონური ტრადიციები. რა თქმა უნდა მიხარია და ქართულად არ ვიცი რა სიტყვა არის შესაბამისი, ინგლისურად არის „ექსაითედ“, ვითომ ქართულად - აღელვებული? მთლად ასეც არა, ანუ უფრო ინგლისური სიტყვა შეეფერება ჩემს განწყობას.</div><br /><div align="justify">და მერე პრაღა...</div><br /><div align="justify">დიახ, პრაღა. მე, ნიკუშა, მარიკა, ბექა და მისი მეუღლე - ნინო, სულ ორი დღეა რაც დაქორწინდნენ. ჰოდა ჩემს მეგობრებსაც ვნახავ, აი აქ კიდევ „ექსაითედ“ სულაც არ მჭირდება - ანუ მიხარია და ეგ არის, ძალიან. დღეს მარიკა მეუბნებოდა, წარმოგედგინა შენ უნივერსიტეტში რომ ვსწავლობდით, ლარი რომ გვქონდა ჯიბეში და ერთ დღეს ასე ევროპაში თუ შევიკრიბებოდითო? ხოო, ნამდვილად არ წარმომედგინა, ხოო გოგო, პოლონეთში ვიქნები მაგ დროს და გადმოვირბენ გინახულებთ, დავსხდეთ სადმე პრაღის ბარში, ვილაპარაკოთ... მაგარია ხომ? ჰოდა მაგარია.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">...Merry Christmas to all!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3325072354410694981?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-63300382126319037822008-12-16T15:22:00.003+04:002008-12-16T15:33:11.691+04:00<p><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-a900c06408995f74" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v16.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3Da900c06408995f74%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D215A3075E29A73E5ABE4621EEE5D1DB3470BA75F.7F4C1A591BD884F2FE0FF7D7A5401160BB8C425B%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Da900c06408995f74%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D5nxuEpPP6vcu4m5rE5cMTSxRE28&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v16.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3Da900c06408995f74%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D215A3075E29A73E5ABE4621EEE5D1DB3470BA75F.7F4C1A591BD884F2FE0FF7D7A5401160BB8C425B%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Da900c06408995f74%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D5nxuEpPP6vcu4m5rE5cMTSxRE28&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></p><p>ცოცხალი ვარ! კმაყოფილიც და ბედნიერიც! მოვრჩი გამოცდებს და იანვრამდე მეცადინეობა აღარ! ახლა დროა დასვენების და გართობის. ვეცდები ბლოგისთვისაც მოვიცალო, როგორც ჩემი ისე სხვისი ბლოგებისთვის. ყველას გილოცავთ ჩემი გამოცდების ჩაბარებას!</p><p>პატარა კორექტირება არის შესატანი. ჩაბარებით კი ჩავაბარე, მაგრამ ჩავაბარე რო? ანუ პასუხები იანვრის განმავლობაში იქნება, სამივე გამოცდა ხომ წერითი იყო და რა ვიცი მე აბა, ჩავიჭერი თუ არა. ჩემი აზრით არ ჩავჭრილვარ და ეს ჩემი აზრი საკმარისია იმისთვის რომ გავერთო, ვიმოგზაურო და მიხაროდეს. ნიშნებს არ აქვს მნიშვნელობა. ისეთი რთული იყო, რომ ჩაბარებაც დიდი საქმეა.</p><p>დავიძარიიით! დღეს „თრეფიქ ლაით ფართია“ და „ა'მ გონა ჰენგ აუთ Fორ რიალ მენ!“:)))</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6330038212631903782?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-89317750279397477202008-11-26T01:27:00.003+04:002008-11-26T01:35:44.832+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSxuxdtXGFI/AAAAAAAABME/sq7ombz7xYg/s1600-h/247634342_b773710ee8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272711059811539026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 317px; CURSOR: hand; HEIGHT: 228px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSxuxdtXGFI/AAAAAAAABME/sq7ombz7xYg/s400/247634342_b773710ee8.jpg" border="0" /></a> სწრაფად, სწრაფად, სწრაფად. მალე უნდა დავწერო პოსტი და დავწვე. ხვალ დილით ადრე მაქვს ლექცია. სამ დღეში კი სრულ იზოლაციას მივმართავ. განვერიდები ყოველგვარ საზოგადოებას. გამოცდები მეწყება და იმიტომ.</div><div align="justify">სამი გამოცდა მაქვს და ზუსტად სამ კვირაში მოვრჩები. ასე რომ 16 დეკემბრამდე არ მგონია ახალი პოსტი დავწერო. მხოლოდ და მხოლოდ სამეცადინოზე ვცდილობ გადავიტანო კონცეტრირება. ამ სამ გამოცდას რომ მოვიშორებ, მერე კი დავისვენებ, ვიმოგზაურებ კიდეც. ერთი გამოცდაც მრჩება 15 იანვარს, მაგრამ იქამდე ქვეყანა დროა, მთავარია ესენი ჩავაბარო ჯერ.</div><div align="justify">დროებით.<br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSxuxfx9ZpI/AAAAAAAABL8/MHFqHde6mx8/s1600-h/exams.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272711060367697554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 335px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSxuxfx9ZpI/AAAAAAAABL8/MHFqHde6mx8/s400/exams.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8931775027939747720?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-22373973786889723322008-11-22T13:36:00.004+04:002008-11-22T13:42:55.169+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSfTQBadfaI/AAAAAAAABLs/fK8UamJBDx4/s1600-h/pirv+tovli+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271414161071242658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSfTQBadfaI/AAAAAAAABLs/fK8UamJBDx4/s400/pirv+tovli+2.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSfTPuw69vI/AAAAAAAABLk/M9BUHiPcbdQ/s1600-h/pirv+tovli+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271414156065175282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSfTPuw69vI/AAAAAAAABLk/M9BUHiPcbdQ/s400/pirv+tovli+1.jpg" border="0" /></a>ფიფქები ცვივა და<br /><div>ფიფქები მღერიან,</div><div>გამოდით, გადოდით,</div><div>კვლავ ნოემბერია.</div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271414166915218642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSfTQXLxfNI/AAAAAAAABL0/2m1nKneK10g/s400/pirv+tovli+3.jpg" border="0" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2237397378688972332?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-85185069606398673812008-11-20T18:22:00.004+04:002008-11-20T19:08:15.624+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSV8pxSXryI/AAAAAAAABKs/f158aMhuC90/s1600-h/funny194.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270755995953901346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSV8pxSXryI/AAAAAAAABKs/f158aMhuC90/s400/funny194.jpg" border="0" /></a>მოკლედ, ავდექი და მოვიმარაგე შემდეგი ინგრედიენტები: 400 გრამი სოკო, 300 გრამი კარტოფილი, 1 თავი ხახვი, 1 კვერცხი, სადილის ტომატი, მარილი და პილპილი. მოკლედ მზად ვარ. აბა ახლა გამოვაცხოთ ახალი პოსტი: <div><br /><div align="justify"></div><div align="justify">400 გრამი სოკო:</div><div align="justify">იეღოველები აქ იცი როგორები არიან? ანუ მე მეგონა რომ არ აირიან, მაგრამ არიან. უფრო სწორად არ არიან, მაგრამ სხვები ხომ არიან, ასევე სექტანტები, რომლებიც ჩემთვის იგივე იეღოველები არიან... ორი ამერიკელი ტიპი შემხვდა რამდენიმე დღის წინ იმის იმედით რომ „ჭეშმარიტ“ ღმერთს მაზიარებდა... ბროშურა და თავიანთ ეკლესიაში დაპატიჟება. ბლააჰ: მორმონები.</div><div align="justify">იცი, რომ მორმონები ის ხალხია რომლებიც თუ არ ვცდები მე-19 საუკუნეში მრავალცოლიანობის მომხრე იყო? ახლა არ ვიცი თუ შეიცვალეს აზრი. ბლააჰ: ამავდროულად მასონებიც.</div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">300 გრამი კარტოფილი:</div><div align="justify">ოოოო დიდებულო მატრიცა! ასრულდა ჩემი ოცნება და გიხილე როგორც იქნა! არადა, იმის გამო რომ შენში შემოსვლა ფული ღირდა არავინ მომყვებოდა შენს დასაპყრობად. და დაგიპყარი(თ). 15 ევრო რა ამბავია, საერთოდ 10 ღირს, მაგრამ რადგან 7 წლის იუბილე გქონდა, არაუშავს. ნამდვილად საუკეთესო ღამის კლუბი ხარ რაც ამ ქალაქშია და თან ადგილი გაქვს საკმარისი ბოლოს და ბოლოს რომ კარგად დაიხარჯოს ადამიანი...</div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">1 თავი ხახვი:</div><div align="justify">კარგი ბავშვები არიან, რომ აიტეხეს წამოსვლა. კარგი იყო. ბედად სახლის გზაზე ორმა აქაურმა კეთილმა ადამიანმა გამიყოლა, ველოსიპედით, უკანა სკამზე ვიჯექი და კი დავტანჯე ის საწყალი, თუმცა ჯარისკაცი ვარო ბლატაობდა და... საკმაოდ შორს კი წამოვსულვარ, ფეხით ნეტა როდის მივიდოდი სახლში...</div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">1 კვერცხი:</div><div align="justify">კარგი ინგრედიენტი შევურჩიე. მირო ჯუნიორი (ჩემი ველოსიპედი) ცენტრალური სადგურის გაჩერებაზე დავტოვე და დამავიწყდა წამოყვანა. ორი დღე სახლში ვიჯექი, დანიელმა გამომიარა მესამე დღეს ლექციაზე რომ წავსულიყავით, ჩავედი ქვემოთ და სად არის ველოსიპედი. კვერცხი. სადგურზე მაქვს დატოვებული... გადავრჩი რომ არ მომპარეს...</div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">სადილის ტომატი:</div><div align="justify">ღმერთო ჩემო! როდემდე შეიძლება საქართველოს ნაკრები სულ აგებდეს და მე კიდევ სულ უაზროდ ბევრი მქონდეს სამეცადინო?</div><br /><div align="justify"></div><div align="justify">მარილი:</div><div align="justify">მირო ჯუნიორი შევაკეთე: უკანა საბურავი გამოვცვალე და წინ ბორბალზეც ცხვირი გავუსწორე - კი არ დადის, დაფრინავს.</div><br /><div align="justify"></div><div align="justify">პილპილი:</div><div align="justify">ელემენტებში 5 ევრო გადავიხადე. ბლააჰ...</div><br /><div align="justify"></div><div align="justify">მნიამნიააა, იმედია გემრიელი პოსტი გამომივიდა.</div><br /><div align="justify"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270755991761279938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SSV8phqxW8I/AAAAAAAABKk/X-Z0NN0zsKE/s400/funny-picture-photo-zebra-Big-Nose-ucumari.jpg" border="0" /> <div align="justify">პ.ს. მართლა მშია, წავალ კარტოფილს მაინც შევწვავ.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8518506960639867381?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-91506537764188400212008-11-18T00:21:00.003+04:002008-11-18T00:30:38.831+04:00<div align="justify">როცა გინდა დაწერო ბევრი, მაგრამ იცი რომ მარტო ერთი ადამიანი გაიგებს. მაშინ ჯობია არ დაწერო და პირადპირ იმ ადამიანს უთხრა.<br />ან როცა გინდა რომ წაიკითხო ბევრის დაწერილი, მაგრამ მარტო ერთი ადამიანის გაინტერესებს. მაშინ ჯობია არ წაიკითხო და მხოლოდ იმ ადამიანის მოწერილს დაელოდო.<br />როცა არ გცალია არაფრისთვის, იდეაში არც მისთვის, ეუბნები რომ დაკავებული ხარ, მაგრამ გამოდის, რომ მაინც მასზე ფიქრით ხარ დაკავებული, იმიტომ რომ სხვა რამის გაკეთებისას მაინც გებნევა ტვინი და პრინციპში ვერც ვერასდროს ეუბნები რომ დაკავებული ხარ, თითქოს გინდა, მაგრამ ვერ გამოგდის.<br />როცა შენ თვითონაც არ გიყვარს „უიმედედარაფერმიყვარს“ პოსტები და არც სხვისას კითხულობ. ამ შემთხვევაში შენ თუ წერ, დეგენერატი ხარ აბა რა ხარ. ან შეყვარებული. ან ორივე.<br /><br />ჰოდა მარი</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-9150653776418840021?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-48777126171121330772008-11-13T21:23:00.002+04:002008-11-13T21:32:32.208+04:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRxi3gvq6II/AAAAAAAABKU/ovlqkQUKkM0/s1600-h/Photo-0066.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268194369938843778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRxi3gvq6II/AAAAAAAABKU/ovlqkQUKkM0/s400/Photo-0066.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify">ვიყავი სტოქჰოლმში და ჩამოვედი. სტოქჰოლმში რაა: 16 საათი გზაში აქეთ-იქიდან (ველოსიპედი-მატარებელი-მეორე მატარებელი-ავტობუსი-თვითმფრინავი-ავტობუსი/ავტობუსი-თვითმფრინავი-ავტობუსი-მატარებელი-მეორე მატარებელი-ველოსიპედი), 6 საათი 25 ევროიან ჰოსტელის 8 კაციან ოთახში და 7 საათი სტოქჰოლმში.</div><br /><div align="justify">სიგიჟეა მარტო ერთი დღით წასვლა (შუადღის 4 საათზე რომ დაჯდება თვითმფრინავი და რომ ბნელა, ნისლია და ღამეა უკვე და თან წვიმს და წვიმს), მაგრამ ვინ თქვა რომ არ ვართ გიჟები? ვინ თქვა რომ ცუდი დრო ვატარეთ?</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">კარგი, დაუვიწყარი, სასაცილო, მხიარული...</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ორი ბოთლი მარტინი და ბედნიერება იყო ახალგაზრდა...</div><br /><div align="justify"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268196300401988242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRxkn4R80pI/AAAAAAAABKc/exkJYY1XmBo/s400/Photo-0037.jpg" border="0" /><br /><div align="justify">...ჰოდა, სურათებს და ვიდეოებს იქით ბლოგზე ვგეგმავ რომ დავდო</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4877712617112133077?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-9857742347454009482008-11-10T15:39:00.002+04:002008-11-10T16:12:47.173+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRgg-HhzBAI/AAAAAAAABKM/X-d9f84UdK8/s1600-h/View_over_Stockholm_large.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266996015754576898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 397px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRgg-HhzBAI/AAAAAAAABKM/X-d9f84UdK8/s400/View_over_Stockholm_large.jpg" border="0" /></a> სასტუმრო ავიღოთ ჯობიაო. ღამე ძალიან შეგვცივდება, იმიტომ რომ სტოქჰოლმი ცივი ქალაქიაო, თან ამ დროს მით უმეტეს, ნოემბერშიო. არადა მანამდე იმ აზრზე ვიყავით რომ ერთმანეთს გავათბობდით როგორმე. და რომელი აზრი გაიმარჯვებს: სითბო თუ კომფორტი? ღამის კლუბებიც დილამდე არ მუშაობენ და რომ დაიხურებიან ღამე რა უნდა ვქნათ ათმა თავქარიანმა სტუდენტმა, სად ვიბოდიალოთო? გავიყინოთო?<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRgg9ypQgKI/AAAAAAAABKE/4EVfOtri2wA/s1600-h/Stockholm(1)_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266996010148724898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRgg9ypQgKI/AAAAAAAABKE/4EVfOtri2wA/s400/Stockholm(1)_1.jpg" border="0" /></a> ხვალ დილით ადრე ადგომა როგორ მეზარება. ჯერ ნაიმეგენიდან ეინდჰოვენში უნდა წავიდეთ და მერე იქიდან არის ფრენა სტოქჰოლმში, თან პლიუს, სტოქჰოლმის აეროპორტი ქალაქიდან მოშორებით ყოფილა და მოკლედ მაინც მიხარია რომ ასე დაულაგებლად და არაორგანიზებულად მივდივართ. მიყვარს ყველაფრის ორგანიზება, მაგრამ ამავდროულად მიყვარს მოულოდნელი თავგადასავლებიც.<br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRgg9idXoMI/AAAAAAAABJ8/xzd_8W7omHk/s1600-h/stockholm01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266996005803892930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 298px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRgg9idXoMI/AAAAAAAABJ8/xzd_8W7omHk/s400/stockholm01.jpg" border="0" /></a> მოკლედ ზეგ ჩამოვალ და თუ რამის თავი მექნება დავწერ ან სურათებს მაინც დავდებ მეორე ბლოგზე.</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-985774234745400948?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-20359031521483084832008-11-08T01:21:00.002+04:002008-11-08T02:01:55.039+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4Hkjnr-I/AAAAAAAABG0/Uzawr2C3r-w/s1600-h/wroclav_mapb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266036304514625506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 352px; CURSOR: hand; HEIGHT: 231px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4Hkjnr-I/AAAAAAAABG0/Uzawr2C3r-w/s400/wroclav_mapb.jpg" border="0" /></a> ჰოდა აქ მივდივარ. შობას პოლონეთში შევხვდები. 4 დღე დავყოფ და მშობლიურ ქალაქ ნაიმეგენს დავუბრუნდები. ამ ქალაქს ვროცლავი ჰქვია და მეოთხეა სიდიდით პოლონეთში. ლამაზი და საინტერესო ქალაქია და ბევრ რამეს დავათვალიერებ დარწმუნებული ვარ.<br /><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4HJBexWI/AAAAAAAABGs/zN-b0VuOmPE/s1600-h/wroclaw_w001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266036297123677538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4HJBexWI/AAAAAAAABGs/zN-b0VuOmPE/s400/wroclaw_w001.jpg" border="0" /></a>ლამაზი არქიტექტურა და სიძველის და თანამედროვეობის ნაზავი. აი ქვემოთ სურათზე კიდევ ქალაქის ის ნაწილი, გარეუბანი თუ დასახლებაა სადაც მივდივარ. ჩემმა პოლონელმა მეგობარმა დამპატიჟა და რატომაც არ უნდა წავიდე. მსოფლიოს უდიდესი ნაწილი ოჯახთან ერთად ხვდება შობას (საქართველოს გარდა, ჩვენთვის ეს კათოლიკური შობაა, თუმცა არც მართლმადიდებულ შობას ვხვდებით ოჯახებით, რადგან ათეისტმა კომუნისტებმა ახალი წელი შემოგვტენეს საოჯახო "წმინდა" დღესასწაულად და მთელს პოსტ საბჭოურ სივრცეში ახალი წელია ოჯახთან ერთად ყოფნის დატკბობის პერიოდი). მოკლედ მაინტერესებს რა ხდება შობას ევროპაში, ევროპულ ოჯახში და დაპატიჟება მიღებულია!<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4Gw6srRI/AAAAAAAABGk/eFTYWL5vdzY/s1600-h/ostrzeszow9of.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266036290652777746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 318px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4Gw6srRI/AAAAAAAABGk/eFTYWL5vdzY/s400/ostrzeszow9of.jpg" border="0" /></a> ბილეთები ვიყიდე უკვე და ოცდასამში დილით დიუსელდორფიდან გავფრინდები, ოცდაშვიდში უკან დიუსელდორფში და ვინ იცის დავრჩე კიდეც ამ ქალაქში, გაგონილი მაქვს დიდი, არა, უზარმაზარი "შოფინგ მოლებიაო" და დავთვალიერდები, დავიხარჯები.<br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4GeNR2UI/AAAAAAAABGc/x0lmffXSv60/s1600-h/CIMG0765.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266036285630437698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRS4GeNR2UI/AAAAAAAABGc/x0lmffXSv60/s400/CIMG0765.jpg" border="0" /></a></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2035903152148308483?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-42250355136216472952008-11-05T21:41:00.004+04:002008-11-05T21:52:56.134+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRHa9VMPKNI/AAAAAAAABGU/pYMc5fyaj5U/s1600-h/tavi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265230186568165586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 236px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRHa9VMPKNI/AAAAAAAABGU/pYMc5fyaj5U/s400/tavi.jpg" border="0" /></a> კარგი სურათია ხომ? აი მაგის გაკეთებაც შეიძლება მოგინდეს იმის კეთებას რასაც მე ახლა ვაკეთებ. და რას ვაკეთებ მე ახლა? ხოო, ხოო რას ვაკეთებ? უფრო გაბედულად! პასუხი იცი! თქვიი, ნუ გეშინია, გამოიცნობ. დიახ! მართალი ხარ! მე ახლა პოსტს ვწერ. უიი, გაგიკვირდა? ანუ ის კი არ გაგიკვირდა, რომ პოსტს ვწერ, არამედ ის რომ პოსტის წერას ვირის ტრ**ში თავის შეყოფა მირჩევნია. მმმმმ, საერთოდ არ მირჩევნია, ანუ ჩვეულებრივ სიტუაციაში, მაგრამ ახლა კი ნამდვილად მირჩევნია. და რატომ?</div><div align="justify">იმიტომ რომ ახლა იმ დროის მონაკვეთია ჩემთან რაც პოსტის სათაურში დავწერე და ამ დროს ინტერნეტი ისეთი გამაღიზიანებელია, რომ გირჩევნია ვირის ტრ**ში მოათავსო საკუთარი ღირებული აზრებით დატვირთული თავი... საერთოდ, ამ დროის მონაკვეთშიც კი უფრო სწრაფია ინტერენეტი ვიდრე უმეტესს შემთხვევაში საქართველოში ერთ სტატისტიკურ ინტერნეტის მომხმარებელს აქვს, მაგრამ ჭირს რაღაცეები. ანუ როგორ გითხრა რა ჭირს. მმმმმ, მიძაბავს! დიახ! ინტერნეტი მიძაბავს!<br /></div><div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRHa9L_9SDI/AAAAAAAABGM/bkW2K44Ih2Q/s1600-h/googleError.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265230184100743218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 369px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRHa9L_9SDI/AAAAAAAABGM/bkW2K44Ih2Q/s400/googleError.jpg" border="0" /></a> აი ახლა ყველაფერი დაიხურა და ვენაცვალე ბლოგსპოტს რომ დრაფტებში მინახავს პოსტებს... შესაბამისად პოსტის დაწერის განწყობაც ტრანსფორმირებულ იქნა ინტერნეტის დამარცხების სურვილის გამოხატვით.<br /><br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRHa8wVGC1I/AAAAAAAABGE/_wax1BLG7ys/s1600-h/deathreport.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265230176673205074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 330px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SRHa8wVGC1I/AAAAAAAABGE/_wax1BLG7ys/s400/deathreport.jpg" border="0" /></a> წავედი. ამხელა საწოლი მეორე ოთახში მაქვს გასატანი. იცი რა მძიმეა?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4225035513621647295?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-53245344281458937272008-11-04T04:44:00.003+04:002008-11-04T05:27:54.217+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQ-lEABNpQI/AAAAAAAABF8/sZaTiPUgGtQ/s1600-h/340072e5-2cf0-4b90-8c88-cd2ce1368647_alanis_2008sexy2_gallery.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264607977562547458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQ-lEABNpQI/AAAAAAAABF8/sZaTiPUgGtQ/s400/340072e5-2cf0-4b90-8c88-cd2ce1368647_alanis_2008sexy2_gallery.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">ისე ვეღარ ვწერ და ისე აღარ ვწერ. ალბათ იმიტომ რომ ამ ეტაპზე არ მიმაჩნია სწორად ვწერო იმაზე რეებიც მიტრიალებს თავში. არადა რაღაც-რაღაცეები ტრიალებს. იტრიალოს აცადეთ.</div><br /><div align="justify">იმაზე მეტი დრო გავიდა ვიდრე ბავშვობაში მივდიოდი ხოლმე სოფელში და დიდი ხნით ვწყდებოდი თბილისს. რას ვგრძნობ? საოცარია და არაფერს. ან შეიძლება და ყველაფერს, მაგრამ ცოტა-ცოტას. ცოტას მეგობრებს, ცოტას ოჯახს, ცოტას ადგილებს, ცოტას შეჩვეულ ადგილებს, ცოტას ისეთ რამეებს რასაც ვერ გადაადგილებ და შეიძლება რაღაცას მეტად და არ დავკონკრეტდები, მაცადეთ.</div><br /><div align="justify">ბედნიერი ვარ! გიკვირთ? უფრო სწორად გიკვირს? ჰოდა მაცადე, დამაცადე მეც მიკვირს. ის მიკვირს, რომ უკვე წელიწადნახევარია რაც შევიცვალე (საბოლოოდ იმედია) იმ გაგებით რომ ყოველ დღე კარგად ვარ, ნეგატიური ისე მალე ქრება ჩემი განწყობიდან, ხასიათიდან, რომ უკვე მივეჩვიე ყოველი დღე კარგი რომ უნდა იყოს.</div><br /><div align="justify">ჰოდა, აღარ ვწერ მართლაერთიამოსუნთქვითიკითხება პოსტებს.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">გასკდა თავი. მუსიკას გამოვცვლი. მეზობლებიც წუხდებიან.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ჰოდა პოსტის სათაური ჩავრთე.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-5324534428145893727?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-90823489417911118672008-11-02T18:04:00.004+04:002008-11-02T18:22:22.591+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQ21APlCsYI/AAAAAAAABF0/WgD8c88605U/s1600-h/happy-new-year05.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264062555252502914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 396px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQ21APlCsYI/AAAAAAAABF0/WgD8c88605U/s400/happy-new-year05.jpg" border="0" /></a> ძალიან კარგ ხასიათზე ვარ! ძალიან გახარებული ვარ! და საერთოდ: ყველას გილოცავთ ახალ 2009 წელს! გისურვებთ ყველაზე კარგი ახალი წელი იყოს თქვენთვის. ეს ჩემი პირველი ახალი წელია საზღვარგარეთ და ასე მგონია საუკეთესო იქნება... თუმცა ვინ იცის.</div><div align="justify">ორი კითხვა რაც გაგიჩნდათ:</div><div align="justify">1. რა დროს ახალი წელია?</div><div align="justify">2. რატომ ვარ ასეთ კარგ ხასიათზე?</div><div align="justify">პასუხები:</div><div align="justify">1. იმ დროსია, რომ ალბათ დღეიდან ნელნელა დავიწყებ ჩემი ზამთრის სამოგზაურო გეგმების აწყობ-დაწყობას და ახალი წელი ამ ზამთრის გეგმის ერთ-ერთი საუკეთესო ნაწილი შეიძლება გამოდგეს. ამასთან, ვისარგებლე შემთხვევით და თქვენც მოგილოცეთ ახალი წელი!</div><div align="justify">2. იხ. პირველი პასუხი. თუ ვინმე რამე ისეთ კონკრეტულს ხვდება რატომ ვარ მაინცდამაინც ასეთი გახარებული (აჟიტირებული) არც იფიქროს დაკომენტება! წავშლი, დავბლოკავ, დავივიწყებ!:D:D:D ანუ ერთი ადამიანი ალბათ მიხვდება, მაქსიმუმ ორი...</div><div align="justify"></div><div align="justify">თუმცა, მესამე მიზეზი ჩემი სიხარულის ისიც არის, რომ ახალი „პრივილიგირებული“ ბლოგი მაქვს და ცოტა, მაგრამ ნარჩევი მკითხველებით. ასე რომ ახლა თავისუფლად შემიძლია ვთქვა: ყველა, უკლებლივ ყველა ძალიან მიყვარხართ ვინც ამ ბლოგს კითხულობთ, მე თქვენი ყველას მეილები ვიცი!:D (მუქარას გავდა?:D)</div><div align="justify"></div><div align="justify">ჰოდა, გილოცავთ!<br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQ21AGRb2jI/AAAAAAAABFs/3OAUEKThaHk/s1600-h/171245752v9_350x350_Front.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264062552754346546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 350px; CURSOR: hand; HEIGHT: 350px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQ21AGRb2jI/AAAAAAAABFs/3OAUEKThaHk/s400/171245752v9_350x350_Front.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-9082348941791111867?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-56588249256458997202008-11-01T01:39:00.003+04:002008-11-01T01:48:26.985+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQt9I5ijbyI/AAAAAAAABFk/AwtBTqRSUYU/s1600-h/1202754953_9879567.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263438181350731554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 220px; CURSOR: hand; HEIGHT: 165px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SQt9I5ijbyI/AAAAAAAABFk/AwtBTqRSUYU/s400/1202754953_9879567.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">ჩემი პირველი განახლებული, დახურული, მკაცრ რეჟიმში მომუშავე ბლოგის მკითხველი გახდაააა (ბარაბნების ხმაური): უტვინოოო, იგივე ნინიკოოოო:) და მან მოიგოოოო (გაგიკვირდებათ და) პოსტი! დიახაც პოსტი! აი ეს პოსტი. ცინცხალი, განახლებული და "სამსინგ დაუვიწყარი" პოსტი!</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ავტორის ჩართვა, თუ მოკლე ჩართვა: მაპატიეთ ყველამ (ბლოგერებმა), რამდენი ხანია არავის ბლოგზე წესიერად არ შემიხედავს, ძალიან ვარ დროში შეზღუდული, თუ ნორმალურად ვერ ვანაწილებ დროს არ ვიცი...</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ანუ როგორ გახდა ახლა ნინიკო პირველი მკითხველი? 35 ადამიანს შორის ვისაც ამ დახურული ბლოგის კითხვის მოსაწვევი გავუგზავნე, პირველმა ნინიკომ დაადასტურა. უახლოეს მომავალში მკითხველთა რიცხვი 50-60მდე გაიზრდება და საკმარისია მგონი.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ჰოდა დავიწყეთ, ბლოგი იშვა მეორედო:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-5658824925645899720?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-47305749701222071302008-10-27T18:07:00.002+04:002008-10-27T18:14:17.254+04:00სხვადასხვა მიზეზის გამო ეს ბლოგი კვირის ბოლოდან გახდება დახურული და მხოლოდ და მხოლოდ ამ ბლოგის და ჩემი ძველი მეგობრებისთვის იქნება მისაღწევი. ასე რომ, ვისაც გსურთ გააგრძელოთ ამ ბლოგის შემდგომი ხილვა უმორჩილესად გთხოვთ ამ პოსტის კომენტარად მომწეროთ თქვენი მეილები, რომ დაშვება მივცე თქვენს მეილებს და მობრძანდეთ ჩემს ბლოგზე როცა მოგესურვებათ.<br /><br />რა თქმა უნდა არანაირი შეზღუდვა არ იქნება (თავში კი არ ამვარდნია), უბრალოდ ისინი ვინც არ მინდა ნახოს ეს ბლოგი არც მომწერენ თავის მეილებს.<br /><br />ბოდიშს ვიხდი ხმამაღლა და ველი თქვენს მეილებს (კომენტარების სახით) პარასკევს საღამომდე.<br /><br />p.s. ჩემი მეორე ბლოგი არ დაიხურება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4730574970122207130?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-84865615557212591332008-10-27T16:49:00.001+04:002008-10-27T16:51:01.276+04:00მიყვარს ორშაბათი, რომელიც ჩემთვის კვირაა და ეს პოსტებიც შემიყვარდა ძალიან.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8486561555721259133?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-6224082501430595032008-10-26T16:39:00.001+04:002008-10-26T16:41:45.607+04:00მიროს მოენატრება ქართული ჭაჭის: არომატი, სურნელი, გემო, ხასიათი და არა მარტო მას.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-622408250143059503?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-38448439595326658172008-10-25T15:12:00.002+04:002008-10-25T15:40:27.771+04:00დღეს დიდი წვეულებააა: ტამტამი, ჭაჭა(!) და თურქი და ქართველი მასპინძლები (მიუგე და მე) თურქულ კერძებთან ერთად და სურათებს ელოდეთ იქითა ბლოგზე ხვალიდან!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3844843959532665817?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-77469183947401128722008-10-24T15:28:00.000+04:002008-10-24T15:29:18.250+04:00ჩმს ბლგზ სრლ ბლგნ, რ შმჩნთ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7746918394740112872?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-52958727888847223902008-10-23T13:21:00.002+04:002008-10-23T13:25:09.002+04:00When you look into the mirror, you will not see you, because it is just a reflection.<br /><br /><br />...respect and/or disrespect what you get from the people around will be a mirror for you.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-5295872788884722390?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-4745454420433023192008-10-22T15:46:00.002+04:002008-10-22T15:49:11.512+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SP8TKcqxl7I/AAAAAAAABD8/87ybBbJ6vNk/s1600-h/ludi+pickenshi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259943960007251890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SP8TKcqxl7I/AAAAAAAABD8/87ybBbJ6vNk/s400/ludi+pickenshi.jpg" border="0" /></a><br /><div>დღეს პახმელია ვერ მომერია, გუშინ ორი ამ სურათზე აღბეჭდილი „კათხის“ დალევის მიუხედავად.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-474545442043302319?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-39369903388704176402008-10-21T18:57:00.001+04:002008-10-21T18:58:58.518+04:00მხოლოდ ერთი ფრაზა - ასე დავწერ ამიერიდან, მომწონს!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3936990338870417640?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-72388546608618693502008-10-20T15:40:00.001+04:002008-10-20T16:07:34.277+04:00სხვა არაფერი მაკლია და მაწუხებს...<br /><br />უი, და გიტარა მინდა კიდევ! სიმღერა ვერ დამიწერია.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7238854660861869350?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-88646418363532163722008-10-19T02:11:00.003+04:002008-10-19T02:32:35.718+04:00<div align="justify">აი მაგრად მკიდია! არც სურათს დავდებ ამ პოსტზე და არც გასაგებ სათაურს გამოვიყენებ! იმიტომ რომ არც ვიცი რაზე ვწერ პოსტს და სათაური და სურათი საიდან მოვუძებნო? დღევანდელ დღესაც არ მოვყვები, არც გუშინდელს და საერთოდ, ჩემს ბლოგზე იმდენი რამე არ იწერება, რომ მაგაზე ცალკე ბლოგის გაკეთება შეიძლება. რას ვაკეთებ და რა მაწუხებს ის უნდა დავწერო? ახლა მაგალითად ბლოგს ვუღიმი და შესაბამისად არც არაფერი მაწუხებს.<br /><br />გაუღიმეთ თქვენც ჩემს ბლოგს და დატოვეთ კომენტარი (დედა რა პიარ გამოსვლა იყო)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8864641836353216372?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-59848231970827936832008-10-16T18:05:00.002+04:002008-10-16T18:16:00.055+04:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-62e7fcc7b5b62438" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v2.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D62e7fcc7b5b62438%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D1B903B2AD8B32B4D65EF4599B983FFCE5F866CC7.819B96B5C2D697EA25515CA9843BB9FAEBB2F6B9%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D62e7fcc7b5b62438%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dh_yFIgTLDCZ83zRnEjKpE-S--L8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v2.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D62e7fcc7b5b62438%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D1B903B2AD8B32B4D65EF4599B983FFCE5F866CC7.819B96B5C2D697EA25515CA9843BB9FAEBB2F6B9%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D62e7fcc7b5b62438%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dh_yFIgTLDCZ83zRnEjKpE-S--L8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-5984823197082793683?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-14511970095114897642008-10-14T15:40:00.003+04:002008-10-14T15:57:51.162+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPSFbi5C52I/AAAAAAAABCk/gl_Hanyl3LQ/s1600-h/google.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256973373317244770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPSFbi5C52I/AAAAAAAABCk/gl_Hanyl3LQ/s400/google.jpg" border="0" /></a> ხოოო, კარგი! პატარა ქალაქია ნაიმეგენი სადაც მე ვცხოვრობ და აქ მოსახლეობა ათჯერ ნაკლებია ვიდრე თბილისში და მხოლოდ ორი უნივერსიტეტია თბილისისგან განსხვავებით, თუმცა მეორე უნივესიტეტს ძალიან დაბალი რეიტინგი აქვს აქაურებში და შენი ბიჭი თუ რადბაუდის უნივერსიტეტში (სადაც მე ვსწავლობ) არ ჩაირიცხა, ზნაჩეტ წიპა დაუნია და მეორეში, ანუ ჰანას უნივერსიტეტში უნდა ჩააბარებინო, გაუნათლებელი რომ არ დაგრჩეს და მენაგვედ არ იმუშავოს, რაც ძირითადად უცხოელების საქმეა (არახალია რასაც ვიტყვი, რომ ყველა ევროპის განვითარებულ ქვეყნებში ასეა, შავ სამუშაოზე უცხოელები მუშაობენ). ჩემი უნივერსიტეტის კიდევ ერთი დამახასიათებელი თვისება არის ის რომ კათოლიკური უნივერსიტეტია და წმინდანის (რადბაუდის) სახელი ჰქვია. მაგრამ იცით რას გეტყვით? თუნდაც ამ პატარა ქალაქის უნივერსიტეტი, რომელშიც 17 000-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს რომ შევადაროთ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს (რატომ თსუ-ს? იმიტომ რომ ზესიამაყე უნივერსიტეტია თბილისის) ბევრ განსხვავებას ვიპოვით. მარტივად რომ ვთქვათ: აქაური უნივერსიტეტის უზარმაზარი კომპლექსის მხოლოდ 10 პროცენტი თუ უკავია აუდიტორიებს (ავტორის შენიშვნა: აუდიტორია ის ადგილია სადაც ლექცია ტარდება:D) და დანარჩენ ტერიტორიაზე რას აღარ იხილავ სტუდენტის აქტიური ცხოვრების ხელშესაწყობად და სწავლის უკეთესი პირობების შესაქმნელად. წავედით თბილისში. თსუ-ს "კომპლექსის" 90 პროცენტი უკავია აუდიტორიებს, ხოლო დანარჩენი 10 ადმინისტრაციას და სტუდენტს რა? სტუდენტს იაფი არაყი და მოუვლელი ეზო.<br />ახლა ესეის ვწერ (ავტორის შენიშვნა: ესეი/essay თემა რომელიც დასაწერი გაქვს, რომ კრედიტების რაღაც ნაწილი მიიღო) და ლექტორმა გვითხრა, რომ ამობეჭდილის გარდა ელექტრონული ვერსიაც უნდა გამომიგზავნოთო და იცით რატომ? იმიტომ რომ უნვერსიტეტს რაღაც google-ის პროგრამა, სისტემა თუ რა ჯანდაბა აქვს, რომელიც ინტერნეტით გიმოწმებს საიდანმე ხომ არ გადმოწერე თემა და რამდენად ემთხვევა შენი თემა სხვის ძველ ნაშრომებს...<br /><br />OMG!<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPSFcP1wN5I/AAAAAAAABCs/GA1IxuiLFtE/s1600-h/google+1.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256973385383032722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPSFcP1wN5I/AAAAAAAABCs/GA1IxuiLFtE/s400/google+1.bmp" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-1451197009511489764?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-36255344622097049252008-10-11T21:10:00.004+04:002008-10-11T21:36:23.403+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPDetqQ7QLI/AAAAAAAABCU/bV69X5bt0ko/s1600-h/Photo-0005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255945641162129586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPDetqQ7QLI/AAAAAAAABCU/bV69X5bt0ko/s400/Photo-0005.jpg" border="0" /></a> წავედი ქართველ მეგობართან და კარგი რუსული ლაპარაკის პრაქტიკაც გავიარე. კარგი საღამო იყო: მე, გიო, ანდრეი და იურა (გიოს უკრაინელი მეგობრები) ამსტერდამის ხმაურიან კლუბებში გავერთეთ და სახლში რომ მივედით დილის 6 საათზე გადავწყვიტე, რომ ჯობდა აღარ დამეძინა და ჩემს „მშობლიურ“ ქალაქ ნაიმეგენში დავბრუნებულიყავი და დილის 9 საათი იყო დაწყებული სახლში რომ მოვედი და ლოგინში შევგორდი...<br />მანამდე.<br />ქართული ლაპარაკით გული ვიჯერე, კიდევ ერთი ქართველიც გავიცანი გიოსთან, კაცი ქიმიკოსი, კაცი ტუჩის გარმონი, კაცი ბევრი თმები. მოკლედ, ასე ვითარდებოდა მოვლენები: ბაზარ-მაღაზიები, ტამტამი (ჯემბე) შევიძინე (ბედნიერი ვარ!!!), სახლი, ჰაინეკენი, დუხოვკა, პიცები, კოკა კოლა, უფასო თევზი (ძალიან გემრიელი), ჰაინეკენი, გიტარა, ტამტამი, ღორის ნენკები (მმმმმმ, სამსინგ დაუვიწყარი) და ქიმიის პატარა კოლბებში ჩასხმული რაღაც გემრიელი ალკოჰოლი, ამსტერდამის ქუჩები, მუსიკა, ცეკვა, სახლი...<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPDet86FYJI/AAAAAAAABCc/zgUHVnU4Zas/s1600-h/Photo-0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255945646166597778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SPDet86FYJI/AAAAAAAABCc/zgUHVnU4Zas/s400/Photo-0001.jpg" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3625534462209704925?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-84317189144234716012008-10-09T16:45:00.004+04:002008-10-09T17:39:55.799+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SO39KWuSxDI/AAAAAAAABCE/896BUdJj23I/s1600-h/obelix+3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255134694551503922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SO39KWuSxDI/AAAAAAAABCE/896BUdJj23I/s400/obelix+3.jpg" border="0" /></a> იქიდან გამომდინარე, რომ არამარტო საუბრით, არამედ ფიქრითაც სამწუხაროდ უკვე ინგლისურად ვფიქრობ, ასე გადმოგცემთ ჩემს ახლანდელ ფიქრებს ამ სურათებს როცა ვუყურებ: „ოჰ, აი ჰეით იუ, იუ თრიქი ბასთარდ! იუ არ გადდემ სთრონგ ენდ ქუიქ სან ოვ ე ბიჩ!“</div><div align="justify">ქართულად გავაგრძელებ: იქიდან გამომდინარე რომ სურათებზე აღბეჭდილი ყაზილარი პირველი გუნდში თამაშობს (რამდენიმე წელია) და მისი ერთ-ერთი გამორჩეული მოთამაშეა და მე კიდევ მეორე გუნდში ვვარჯიშობ (თამაშითაც არ ვთამაშობ ჯერ ჩემპიონატში, მაგრამ მალე ვითამაშებ) და მეორე გუნდის წევრად ვითვლები, გასაგებია, რომ ჩვენს კლასში საკმაო განსხვავებაა. ვარჯიშებზე კი ერთმანეთის წინააღმდეგ გვიწევს თამაში და რა ჯადაბად დავდექი მაგის ფლანგზე გუშინწინ! ბოლო კაცი ვიყავი ფლანგზე და გამაწამა, რამდენჯერაც შეუტია იმდენჯერ გამექცა. „ჰი ოლვეის დაზ ზეთ, ჯასთ თექლ ჰიმ, გეთ ჰიზ ეს დაუნ“ შემომძახა გუნდელმა როდესაც მაქსმა მორიგი ლელო დადო ჩემი შეცდომის წყალობით...</div><div align="justify">ვგდივარ ძირს და ეს ცხოველი ზედ მაწევს, როგორც იქნა წავაქციე, მაგრამ რის ფასად: ფეხი გადამიბრუნდა და ამ გადაბრუნებულ ფეხზე მთელი სხეულით წამოკოტრიალებულა მაქსი. სათამაშო ეპიზოდის მერე თამაშის გაგრძელება ვცადე, მაგრამ ვერ შევძელი. რა აღარ გააკეთა გუნდის ექიმმა, მაგრამ ვერაფრით ჩავერთე თამაშში და ბოლო ოცი წუთი არც ვიცი რა სიტყვა ვიხმარო (აი ბოღმას რომ სიბრაზეს დაუმატებ, მერე მინუსში რომ ხარ და მერე თავს რომ ვერ იკავებ ისე რომ გინდა თამაში) იმნაირად ვიდექი და ვუყურებდი თამაშს. თან მტკივან ფეხს ვამოძრავებდი და ორ სამ წუთში ერთხელ სირბილსაც ვცდიდი, მაგრამ უშედეგოდ...</div><div align="justify">შენი დედაც ჯეკ კი არა და მაქს! დღესაც ვერ მოვდივარ ვარჯიშზე ფეხის გამო, დღეს სახლში ვივარჯიშებ, ტრენაჟორებზეც ვერ მივდივარ, კვირას წავალ ტრენაჟორებზე და სამშაბათს მიფრთხილდი!<br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SO39KtS7iNI/AAAAAAAABCM/O45i85XBbs8/s1600-h/obelix+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255134700610750674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SO39KtS7iNI/AAAAAAAABCM/O45i85XBbs8/s400/obelix+2.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8431718914423471601?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-75882038951654063682008-10-08T19:58:00.003+04:002008-10-08T20:09:25.917+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOzbJ3hIoaI/AAAAAAAABB8/IZRSjwnWJnY/s1600-h/Photo-0036.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254815827802759586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOzbJ3hIoaI/AAAAAAAABB8/IZRSjwnWJnY/s400/Photo-0036.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">მარიამს დღეს ლექცია აქვს და ასე რომ შემიძლია ვიმეცადინო ერთი ორი საათი ხვალინდელი ლექციისთვის, მაგრამ "ცოდნის დედას" არ გავკარი! ანუ გამეორებას (გამეორება რომ ცოდნის დედაა იმაზე ვამბობ), მაინც ნასწავლი მაქვს და მეზარება კიდევ გადახედვა.</div><br /><div align="justify">ჰოდა არ შევდივარ სკაიპიში, მეზარება.</div><br /><div align="justify">გადავწყვიტე დღეს ჩინელი ვარ! ავდგები ბრინჯს მოვხარშავ, მერე ქათმის ფილეს შევწვავ და ეგეც ჩემი ვახშამი. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ჰოდა სურათს რაც შეეხება. გამოვიდა ახალი კოკაკოლა სახელად ზერო და აქ უკვე ფართო მასშტაბით იყიდება, იმედია თქვენთანაც ჩამოაღწევს, ჯერ აქაც ახალია და ამ სურათზე აქციის სახით უფასოდ დავაგემოვნე და იმიტომაა ასეთ პატარა ბოთლში (უფასო ყველაფერი პატარაა (c) Jaco). მაღაზებში კიდევ ჩვეულებრივი ზომის იყიდება ბანკებში და საერთოდ მაცივარში მაქვს, წავალ გავგრილდები!</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">P.S. ჩემი გუშინდელი და დღევანდელი დღის სიმღერაა John Frusciante - The Will To Death, წადით, იშოვეთ, გადმოწერეთ, რედ ჰოთ ჩილი პეპერსის გიტარისტია ეს კაცი და თუ არ ვცდები ეს სიმღერა (ბალადა) კურტ კობეინს მიუძღვნა...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7588203895165406368?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-54998705921586386952008-10-07T12:32:00.003+04:002008-10-07T12:56:38.653+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOsj6SGTzWI/AAAAAAAABA4/wuM9JFqs4oM/s1600-h/Photo-0023.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254332874455502178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOsj6SGTzWI/AAAAAAAABA4/wuM9JFqs4oM/s400/Photo-0023.jpg" border="0" /></a><br /><div>It's seems that I don't deal with mornings. 5 days without alcohol and there will be 3 more. Well hello sober life! Care for a beer?</div><br /><div>I am different today. I told you I would change some day, as it happens every year. So screw you blog! I disguise you for being my mirror but you didn't notice that you have dust on you, so not everything is reflected on your face!</div><br /><div>I am confident but I am furious! I am a terrorist! I'll blow you up!</div><br /><div>Enough! I am changed! Glad to see me changed! Be afraid of my smile...</div><br /><div></div><br /><div>P.S. What a wonderful morning! I'll go prepare breakfast!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-5499870592158638695?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-69151953965404092592008-10-05T01:14:00.004+04:002008-10-05T01:30:03.058+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOfczX7MtCI/AAAAAAAABAA/yas3alXBbNg/s1600-h/irakli+oqruashvili.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253410265504724002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOfczX7MtCI/AAAAAAAABAA/yas3alXBbNg/s400/irakli+oqruashvili.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p>არ მიყვარს პოლიტიკა და არც პოლიტიკოსებზე ვაფანატებ, მაგრამ სხვებთან შედარებით ირაკლი ოქრუაშვილი იმსახურებდა ჩემს სიმპატიებს და პრინციპში ახლაც იმსახურებს. დღეს ექსკურსია გვქონდა, არ ვიტყვი რომელ ქვეყანაში და ქალაქში, რატომღაც არ მინდა გამჟღავნება, თუმცა არავის გავუფრთხილებივარ რომ არ მეთქვა. და მოკლედ ირაკლი ოქრუაშვილი ვნახე (ფოტოზე).</p><p>ძალიან დამწუხრებული და ძალიან სევდიანი ჩანდა, თუმცა საკმაოდ თბილად მელაპარაკა, გამომკითხა რას ვაკეთებ, რას ვსაქმიანობ და ასე შემდეგ, თუმცა ჯერ მე გამოვიკითხე მისი ამბები, კარგად ვარ, გუშინ ჩამოვედი პარიზიდანო. ვიღაც ჩემთვის უცნობი წარმომავლობის მამაკაცთან იყო (არაქართველი, იმიტომ რომ საუბარში არ ჩართულა), ორჯერ მოვუბოდიშე, რომ საუბარში ჩავეჭერი, თუმცა ირაკლის როგორც ჩანს ეკიდა და არც იმჩნევდა. მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის იმ დასკვნამდე მივედით რომ არაფერი გვეშველება (დაახლოებით ისე გამოუვიდა, რომ რა აზრი აქვს ეხლა შენს სწავლას დღევანდელ ქვეყანაშიო და მე ვუთხარი, კი ვარ გამოუსწორებელი ოპტიმისტი მეთქი, მაგრამ მაინც იმ დასკვნამდე მივდივარ რომ, საქართველო...) მაინც მიყვარს საქართველო, ქართველები. ორი წუთის მისული ვიყავი, რომ რას მიირთმევო და გამიხარდა რომ შემომთავაზა, თუმცა რა თქმა უნდა უარი ვუთხარი, იმიტომ რომ მეგობრებთან ერთად ვიყავი მეორე სართულზე. ერთმანეთს წარმატებები ვუსურვეთ და დავემშვიდობეთ.</p><p>P.S. უცნაურია, მაგრამ თბილისიდან აქეთ რომ მოვფრინავდი მეტიუ ბრაიზასთან ერთად ვიფრინე (მეც ბიზნეს კლასის ბილეთი მქონდა ახლოს ვისხედით ერთმანეთთან. სნობი არ ვარ, უბრალოდ ეკონომ კლასის ბილეთი არ იყო დარჩენილი) და მგონი ცნობილ ხალხს ვიზიდავ:D</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6915195396540409259?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-5956995632559411492008-09-30T20:27:00.002+04:002008-09-30T20:42:22.188+04:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-3d22597676f00ca" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v14.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D03d22597676f00ca%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D31B2E0525E3BF13CA4EEA69A728429788D0E7EBC.279B3E17C78DC56D0148C6D6A42BAEB7DDF0139D%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3d22597676f00ca%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DbaZ9mXEGwLm5dRQ9ueJJYGYr_CY&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v14.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D03d22597676f00ca%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071523%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D31B2E0525E3BF13CA4EEA69A728429788D0E7EBC.279B3E17C78DC56D0148C6D6A42BAEB7DDF0139D%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3d22597676f00ca%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DbaZ9mXEGwLm5dRQ9ueJJYGYr_CY&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-595699563255941149?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-50190601284542611062008-09-30T02:48:00.004+04:002008-09-30T03:00:22.389+04:00<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOFbXUtA1BI/AAAAAAAAA-o/UZBc--bRy9c/s1600-h/n1440446226_30081119_6441.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251579096743334930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SOFbXUtA1BI/AAAAAAAAA-o/UZBc--bRy9c/s400/n1440446226_30081119_6441.jpg" border="0" /></a> (სურათზე მარჯვენა მე ვარ:D)</div><div align="justify"></div><div align="justify">არავის უთხრათ! საერთოდ არავის! ხუთშაბათს ჩვენი რვიანის, ანუ "eight is great"-ის ღრეობა იმართება! ოღონდ მხოლოდ კაცები! რვა საათზე, ხუთშაბათს, კაცები რვიანიდან მაგრად დავთვრებით! ძირს ქალები! (ეს ერთი დღე მხოლოდ)</div><div align="justify">არ იქნება ოლა, არ იქნება სარა, არ იქნება ტერეზა, არ იქნება ვალერია, არ იქნება ინეზი, არ იქნება ლიზა, არ იქნება ბრიგიტა... არც ერთი ქალი არ იქნება ხუთშაბათს!</div><div align="justify">მაგრამ ჩუუუ! ეს საიდუმლოა! გოგოებს არ ვაგებინებთ და პატარა სამაგიეროს ვუხდით (თუმცა მსგავსი მათ არ უკადრებით).</div><div align="justify"></div><div align="justify">წავიდა ევროპული "გამოშითფეისებაა!". სურათებს იხილავთ ალბათ პარასკევს ჩემს მეორე ბლოგზე, ოღონდ ისეთი სათაურით, რომ ვითომ ადრე მოხდა ეს ამბავი (თარიღს სხვას დავწერ) და ვითომ არ გვინდა რომ გოგოები მიხვდნენ რომ მაგათ გარეშე გამოვძეხით!</div><div align="justify"></div><div align="justify">პირველი მხოლოდ მამაკაცური სასმელარეულობა ჰოლანდიაში!</div><div align="justify">იხილეთ მალე ჩემს მეორე ბლოგზედ!</div><div align="justify"></div><div align="justify">p.s. ამ პოსტზე ინგლისური კომენტარები არ მიიღება!!!:D<br /></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-5019060128454261106?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-71427566839597235602008-09-26T22:22:00.002+04:002008-09-26T22:29:58.067+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SN0ocrZhdtI/AAAAAAAAA-A/LKezRQeFY7E/s1600-h/bike+at+sports+center.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250397213735089874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SN0ocrZhdtI/AAAAAAAAA-A/LKezRQeFY7E/s400/bike+at+sports+center.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p>ხედავთ ხომ ამდენ ველოსიპედს? ისიც ხომ შეამჩნიეთ, რომ ერთი ცალი ყველასგან განცალკევებით არის, კარებზე მიბმული. აბა ამას ვინ გააკეთებდა თუ არა ქართველი? ჰოდა, ვინ არის ერთადერთი ქართველი ამ საყვარელ ქალაქში? რა თქმა უნდა მეეე.</p><p>საერთოდ არ მიყვარს უწესრიგობა და საქართველოში ასეთ რამეს არ გავაკეთებდი (არადა საქართველოში ვერც გავაკეთებდი, სხვა მომასწრებდა), მაგრამ აქ ასე ვაყენებ ხოლმე ჩემს ველოსიპედს სპორტდარბაზის "ველო-სტაიანკაზე".</p><p>რატომ? იმიტომ რომ ბევრი სხვა მიზეზის გარდა, ძალიან მოსახერხებელია. შემოდიხარ, იქვე აყენებ (იცი სად გყავს და აღარ ეძებ ვარჯიშის მერე, არც სხვა ველოსიპედი გიდგას გვერდით, რომ გამოყვანაში ხელი შეგიშალოს, ცარიელ ადგილს არ ეძებ დაყენებისას იცი რომ შენი ადგილი თავისუფალია, ქვეყანა რომ დაიქცეს და დაკეტვა მოუნდეთ "სტაიანკის", ვერ დაკეტავენ, იმიტომ რომ შენი ველოსიპედია კარებზე მიბმული და ბოლოს, არავინ მოიპარავს, იმიტომ რომ შენი ველოსიპედის წაღებისთვის მთლიანი კარების ჩამოღებას არავინ დაიწყებს და თან გამოსასვლელთან არის და უფრო ხილვადია) და საკმაო დროსაც იგებ...</p><p> </p><p>მაპატიეთ, ქართველი ვარ...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7142756683959723560?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-6654930441493772922008-09-25T17:59:00.003+04:002008-09-25T18:17:40.050+04:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-e2c64ad4324cb029" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v13.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3De2c64ad4324cb029%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D670E04958FA2458C7E4CA79E7749CA74751CBD2A.16C80BFC0DFB79410E4837B6657FEC11E2A0FC2C%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De2c64ad4324cb029%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DRLxae36qDvCDHexOhjNF4TmgjCg&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v13.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3De2c64ad4324cb029%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D670E04958FA2458C7E4CA79E7749CA74751CBD2A.16C80BFC0DFB79410E4837B6657FEC11E2A0FC2C%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De2c64ad4324cb029%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DRLxae36qDvCDHexOhjNF4TmgjCg&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-665493044149377292?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-79754148505829226282008-09-25T01:44:00.003+04:002008-09-25T01:47:04.920+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SNq1RsFfVzI/AAAAAAAAA94/0cJFs3Lbgt4/s1600-h/Hawaii2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249707631150323506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SNq1RsFfVzI/AAAAAAAAA94/0cJFs3Lbgt4/s400/Hawaii2.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SNq03-U-_kI/AAAAAAAAA9w/u5tUqkyegGE/s1600-h/Hawaii2.jpg"></a><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7975414850582922628?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-3273344129432126982008-09-22T05:11:00.002+04:002008-09-22T05:21:02.897+04:00<p><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-a47f8b1d45679ddd" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v8.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3Da47f8b1d45679ddd%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D43D572CD13B42AA02A6A382012D2004F095DC719.23741A4384F3E187DC7C2A13CDB71E4532071350%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Da47f8b1d45679ddd%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DBA2Bzbc-FxcrOUa1M6ynyO-vo4w&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v8.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3Da47f8b1d45679ddd%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D43D572CD13B42AA02A6A382012D2004F095DC719.23741A4384F3E187DC7C2A13CDB71E4532071350%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Da47f8b1d45679ddd%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DBA2Bzbc-FxcrOUa1M6ynyO-vo4w&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></p><p>Video: Miro, Konrad<br />Music: Miro<br />Acting: Eight is great</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-327334412943212698?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-47384578836311122772008-09-20T05:36:00.002+04:002008-09-20T05:45:00.712+04:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-4142074accf5058f" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v21.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4142074accf5058f%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6FD86A9AFEBF9C988250028494D4F3F8E40797DB.6A079691D16E0176680EEF40CDC1103D81772EE2%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4142074accf5058f%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DuAcf84ptS-4Kate2Nxmv51GyuYY&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v21.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4142074accf5058f%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6FD86A9AFEBF9C988250028494D4F3F8E40797DB.6A079691D16E0176680EEF40CDC1103D81772EE2%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4142074accf5058f%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DuAcf84ptS-4Kate2Nxmv51GyuYY&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4738457883631112277?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-42807691446942934502008-09-18T10:10:00.002+04:002008-09-18T10:12:38.969+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SNHxUejiE0I/AAAAAAAAA4I/yOF_TYQnqB0/s1600-h/postola.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247240374965113666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SNHxUejiE0I/AAAAAAAAA4I/yOF_TYQnqB0/s320/postola.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Oto jedyna i niepowtarzalna notka w języku polskim na blogu gruzińskim:<br />Miro poprosił mnie, bym coś od siebie dodała. Zdaje mi się, że to w zamian za to, że nie umieszcza moich zdjęć na swoim drugim blogu. Najwyraźniej bardzo potrzebuje polskich akcentów na swoich stronach (z czego oczywiście bardzo się cieszę). Tak naprawdę, to Miro jest świetnym człowiekiem, czasem myślę, że mógłby być moim starszym bratem. No, ale przecież nie będę o nim pisać, bo wszyscy go znacie, więc ode mnie niczego nowego się nie dowiecie (chyba, że przeszedł nieoczekiwaną transformację spowodowaną nadmierną ilością stroopwafli, interesujących obiadów przygotowanych przez niego samego, a złożonych głównie z chleba tostowego; gry w rugby i przebywania z 8 is gr8).<br />Do tej pory nauczyłam się paru sformułowań w języku gruzińskim i muszę przyznać, że najbardziej podoba mi się wasze 'dziękuję' ('didi madloba' jakby ktoś zapomniał). Znam też 'na zdrowie', ale nie mam pojęcia jak to się pisze (po mojemu byłoby to 'gaumardżios'). Umiałam też powiedzieć coś o żabie, która siedzi w wodzie i rechocze, ale już zapomniałam. Jedno jest pewne - wymowa gruzińska jest znacznie trudniejsza od polskiej. Obiecuję nauczyć się czegoś więcej! A myślałam, że to polski jest najtrudniejszy dla obcokrajowców...<br />Na koniec (bo przecież ile można czytać jakieś cudze znaczki), dodam tylko, że to zaszczyt dla mnie, aby napisać coś dla Miro i robię to z wielką przyjemnością. Pozdrawiam wszystkich czytelników (zwłaszcza Utvino, bo zawsze dużo komentuje, a nasz kochany Miro wszystko tłumaczy) i żegnam dziecięcym: "cześć czołem, kluski z rosołem!".<br />AnonymousOla</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4280769144694293450?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-46627475805128342492008-09-17T09:48:00.003+04:002008-09-17T15:04:21.794+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SNCdnXwHl4I/AAAAAAAAA4A/Y2W7H1qgXrk/s1600-h/050619-F-0158T-003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246866865602926466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SNCdnXwHl4I/AAAAAAAAA4A/Y2W7H1qgXrk/s320/050619-F-0158T-003.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">ეგეც შენი რაგბი! გახეთქილი ტუჩი, დაწითლებული ხელები და დასინიაკებული ფეხები... მაგრამ კარგად ვარ! არაფერს ვუჩივი, წვრილმანია ყველაფერი! გუნდი? ჰმ! ორი საათი ერთ ტემპში ივარჯიშე: დარბიხარ, უცბად დაიყვირებს ტრენერი: 10 push ups! გააკეთებ - run!</div><br /><div align="justify">თამაშობ: Look where you through the ball Miro! მიყვირის ისევ! ვერ გავაგებინე კაცო ამ ტრენერს, რომ 6 წელი კალათბურთს ვთამაშობდი და ყოველთვის საწინააღმდეგო მიმართულებით ვიყურები ვიდრე პასს ვიძლევი. ხრიკიც იმაშია, რომ გრძნობ შენს თანაგუნდელებს მოედანზე და ისე იძლევი პასს რომ არც იყურები, ასე უფრო ლამაზია და ასე უფრო დამაბნეველია, მაგრამ როგორც ჩანს ეს არ ჭრის რაგბიში. თუმცა იმაში შევცდი, რომ ჰოლანდიელები სამყაროსგან გარიყული და უყურადღებო ხალხი მეგონა. ძალიან მეგობრულები არიან. ყველა მოდის, გაგეცნობა და მოედანზეც გამხნევებს, რადგაც იცის, რომ ახალი ხარ და გუნდს უნდა შეეწყო - თან ერთადერთი უცხოელი აღმოვჩნდი ამდენ ჰოლანდიელს შორის - არც ფერნანდო მოვიდა და არც სტივი...</div><br /><div align="justify">საბოლოო ჯამში კმაყოფილი ვარ! მეტს ვერც მოვითხოვ ჩემი თავისგან პირველ ვარჯიშზე... ზეგ ვნახოთ.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">მთელი დღე ვმეცადინეობდი, მერე რაგბი, მერე სახლი და მერე ღამის 12 საათზე წავედი ყოველკვირეულ „ფართიზე პიკენ პაბში“, მერე სახლი და ძილი...</div><div align="justify">ეხლა სადღაც დილის 8 საათია და სადღაც 40 წუთში ლექცია მაქვს. მეძინება საშინლად, ყავა მიცივდება და განადგურებული ვარ. ლექციაზე წავალ, მოვალ, ცოტას დავიძინებ ალბათ და მერე ტრენაჟორები, ხვალ ისევ რაგბი და</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-4662747580512834249?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-29910328008400838862008-09-16T02:18:00.005+04:002008-09-16T02:26:06.340+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SM7fTIjAChI/AAAAAAAAA3w/i7jEbUgikSI/s1600-h/sagrezi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246376135738001938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SM7fTIjAChI/AAAAAAAAA3w/i7jEbUgikSI/s320/sagrezi.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><p>აი როგორ გინდა ეს საღეჭი რეზინი ჯიბეში მოათავსო? არადა სხვაგან სად წაიღებ? ისედაც, საღეჭი რეზინის შემნახველი ადგილი ხომ ყოველთვის ჯიბე იყო მამაკაცისთვის და ქალისთვის ჩანთა. ეს კიდევ მხოლოდ ჩანთაში თუ მოთავსდება და ესე იგი ქალმა უნდა ატაროს და ესე იგი ქალის საღეჭ რეზინს ვღეჭავ მეე?</p><p>საწყალი ჩემი ჯიბეები და უფრო საწყალი ჩემი პასპორტი, რომელიც რამდენიმე თვის წინ ავიღე და ახალია იდეაში (ერთადერთი ვიზით ჯერჯერობით) მაგრამ ახლის კი არაფერი უგავს და მარტო სამი ასოღა ეტყობა ზედ ჩემი ქვეყნის დასახელებიდან და ესე იგი მე გიადან ვარ და არა გეორგიადან (შესაბამისად ჯორჯია). გაიცრიც-გაიღუნ-გაუბედურდა ჩემი პასპორტი ჯიბეში დებით. არადა სახლშიც ვერ დატოვებ, თან უნდა ატარო, რომ შეგამოწმონ?..</p><p>არა მაინც საღეჭ რეზინს უნდა მივუბრუნდე, რომელიც მარიმ სკაიპის ერთ-ერთ სმაილიკს მიამსგავსა რატომღაც? ნეტა რატომ არ იცით?</p><p align="center">(smirk)</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2991032800840083886?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-714408991613515812008-09-14T22:56:00.002+04:002008-09-15T01:37:47.114+04:00<div align="justify">Who's scent it is? Am I tired or are you the one called weather? It's raining again. It'll be raining till It will start to snow and it'll be raining again between and after snow and before snow as it has been raining for centuries here.</div><div align="justify">Who's gonna push the button to let us smile when we see a green light on the traffic light and move our bikes to the wet road waiting someone to look at you with a strict face, like it is your fault that it has been raining whole day.</div><div align="justify">Who will show us when we are right and when we are wrong though we feel that they are wrong while they are behaving right.</div><div align="justify">Why I write in a negative way about the thing I feel positive? Why I like being here? Why are you me with you wishing me not to think about you which is me and why it is clear to me and sounds strange to you?</div><div align="justify"> </div><div align="justify">I don't care! Silly post!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-71440899161351581?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-37086087840121387172008-09-12T02:23:00.001+04:002008-09-12T03:19:59.979+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMmnlN4qfJI/AAAAAAAAAvw/rryx8lUB11g/s1600-h/4+new+post.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244907498873978002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMmnlN4qfJI/AAAAAAAAAvw/rryx8lUB11g/s320/4+new+post.jpg" border="0" /></a><br /><div>მარტო ცხოვრების უარყოფითი მხარე იცი რა არის? აი დაღლილი მოდიხარ სახლში, სავარაუდოდ ვარჯიშიდან (ჩემს შემთხვევაში რაგბიდან) და ძალიან გშია. უცბად კვერცხს შეწვავ და რაც მზა საჭმელები გაქვს თეფშზე მიაყრ-მოაყრი და ერთი მაგრად ჩაიყრი და კმაყოფილი სახე გაქვს, ბედნიერი. ახლა უფრო დაღლილად გრძნობ თავს და სასწაულად გეძინება, მაგრამ...</div><br /><div>1. მაგიდა უნდა აალაგო; 2. ჭურჭელი უნდა გარეცხო; 3. თავი უნდა გადაიპარსო (წვერთან ერთად) თორემ ხვალ უკვე შენი ბრიტვა ვეღარ დაგეხმარება ოთხი დღის თმის და წვერის გაპარსვაში; 4. სპორტულები უნდა გარეცხო, არადა შენ ჩანთაც კი არ ამოგილაგებია და ასე ოფლიან ტანსაცმელს მეორე დღემდე ვერ შეინახავ: მაისური, შორტი, ნასკი, მაჯსაკეთი (მაჯაზე რომ გიკეთია და ოფლს რომ იწმენდ), პირსახოცი...</div><br /><div></div><br /><div>და ამ დროს შენ რას შვები? მიდიხარ საწოლთან და...</div><br /><div></div><br /><div>მკაცრი ტონით ეუბნები: მე შენზე ძლიერი ვარ და ყველაფერს პუნქტებად ასრულებ, თუმცა სარეცხის მანქანასთან რომ მიდიხარ ხედავ რომ ლუსიმ დაგასწრო თავისი (ასევე რაგბის თამაშით) გაოფლილი სპორტულების რეცხვის დაწყება და ელოდები...</div><br /><div></div><br /><div>სულ აღარ გეძინება! მალე ორი საათი შესრულდება და შენი სარეცხიც მზად არის: შემოიტან ოთახში, გაფენ და ეგაა...</div><br /><div></div><br /><div>ლოგინისკეეენ!</div><br /><div></div><br /><div>ორის თხუთმეტი წუთია ჯერ:(</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3708608784012138717?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-25852114387283022962008-09-11T23:55:00.004+04:002008-09-12T00:08:25.506+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMl4z-0VYDI/AAAAAAAAAvo/fnByLjTsNRI/s1600-h/RUGBY+TEETH.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244856075480817714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMl4z-0VYDI/AAAAAAAAAvo/fnByLjTsNRI/s320/RUGBY+TEETH.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">მწვრთნელმა მითხრა სამშაბათს მოდიო. ეს კიდევ იმას ნიშნავს, რომ მე მეორე გუნდთან ერთად ვივარჯიშებ, რომელიც მესამე დივიზიონში თამაშობს უნივერსიტეტის ლიგის. ანუ ეს იმასაც ნიშნავს, რომ მე ამათთან აღარ ვითამაშებ, რადგან მწვრთნელის თქმით კლასში აშკარა სხვაობაა. ეს მაშინ, როცა რაგბის ბურთი სულ ოთხჯერ მაქვს ხელში დაჭერილი და აქედან სამჯერ აქ, ჰოლანდიაში. ეს მარტო მე არ მეხებოდა. სამს გვითხრა: მე, სტივს (ავსტრალიელი) და ფერნანდოს (ესპანელი). თუმცა ალბათ ჯეისონიც (ამერიკელი) შემოგვიერთდება თუ გაქაჩავს და უცხოელი სტუდენტები კარგად მოვერგებით ჰოლანდიელების გუნდს.</div><div align="justify"></div><div align="justify">გუნდში ვარ გუნდში!!! მართალია მეორე გუნდში, მაგრამ ესეც ხომ სასწაულია? ალბათ ის მეხმარება, რომ ბევრისგან განსხვავებით წესები ვიცი და ოფსაიდს და წინ პასს გავკივივარ ხშირად.</div><div align="justify"></div><div align="justify">ვნახოთ აბა თუ დამიტოვებენ გუნდში და უკან თუ არ დამაბრუნეს კურსებზე, დამწყებებისთვის.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2585211438728302296?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-56766533301657662462008-09-09T04:18:00.004+04:002008-09-09T04:25:41.483+04:00<div align="center"> ველომანია</div><div align="center">(უნივერსიტეტის ერთ-ერთი შენობის ველოსიპედების უსასრულო სადგომი)<br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMXBneD2kOI/AAAAAAAAAto/JQcO4rPjJX8/s1600-h/Bikes+again.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243810224971092194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMXBneD2kOI/AAAAAAAAAto/JQcO4rPjJX8/s320/Bikes+again.jpg" border="0" /> <p align="center"></a> ველო-სეირნობა ან ველო-სიყვარული</p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243810219232503522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMXBnIrqpuI/AAAAAAAAAtg/Q4JbaZ8VNms/s320/Bike+love.jpg" border="0" /><br /><br /><br />ეხლა 5 საათი დაიწყო თქვენთან, თბილ თბილისში. მე 10 წუთია რაც კითხვას მოვრჩი, ეგრეთ წოდებულ სწავლას, თუ მცდელობას. რთულია! და ამას მოველოდი, თუმცა როგორც ერთმა ჩემმა ჩვენებურმა მეგობარმა დღეს მითხრა, ქართველი არ ხარ, რამეს მოახერხებო.<br /><br />და იმის თქმა მინდოდა, რომ სამწუხაროდ აღარ მაქვს დრო გავეცნო ჩემთვის საინტერესო ბლოგებს, ან თუ ვეცნობი, იშვიათად მრჩება დრო რომ ჩემი კომენტარი დავტოვო. გთხოვთ მაპატიოთ! წერის დროც არ მაქვს...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-5676653330165766246?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-7707783542404023102008-09-05T20:54:00.002+04:002008-09-05T20:56:04.389+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMFkn_DQAdI/AAAAAAAAAoQ/LuZKMnHly7Q/s1600-h/charkviani.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242582079338709458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SMFkn_DQAdI/AAAAAAAAAoQ/LuZKMnHly7Q/s320/charkviani.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div align="center">ჩემი მეგობრების ნამაიმუნებია</div><br /><div align="center">აბა ვის მამსგავსებთ?</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-770778354240402310?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-27111497396403068562008-09-04T23:24:00.006+04:002008-09-05T00:29:56.742+04:00<div align="justify">ვარჯიშიდან მოვდივარ (რა თქმა უნდა ველოსიპედით) და ვიღაც კაცი მორბის (ალბათ ვარჯიშობს) და გაოგნებული სახით ხმამაღლა მეუბნება (მიყვირის): „FონდოხუალებოხენგუღათეFებუღო ქონთღოლე!“ და მეც ინერციით გავჩერდი. კაცმა „წყნარად“ გარიბინა და მე რა თქმა უნდა მისი ფრაზიდან მარტო ბოლო სიტყვა გავიგე. მერე ასევე ინერციით აქეთ-იქით მივიხედ-მოვიხედე, „პროწივზე“ ხომ არ მივდივარ მეთქი (აქ როგორც მანქანის ტრასებს აქვს მიმართულება, ასევე ველოსიპედებსაც თავისი ზოლი აქვთ გზის ორივე მხარეს და წესით „პროწივზე„ არ უნდა იარო, ყოველ შემთხვევაში ჩემსავით ხშირად მაინც). ყველაფერი კარგად იყო და უცბად დამარტყა! შუქები! და წინა და უკანა ფარები ჩავრთე! ანუ უშუქოდ სიარული აქ აკრძალულია!<br />გავაგრძელე გზა და ორი გოგო მიდის ფეხით და ველოსიპედები ხელით მიაქვთ. წინა გოგო მომიტრიალდა და მეუბნება: „FონდოხუალებოხენგუღათეFებუღო ქონთღოლე!“<br />მე: I'm sorry, I speak only English!<br />ის: Ah ok, the police is checking if the bikes have lights (თვითონ არ ჰქონდა და იმიტომ მიათრევდა ველოსიპედს ფეხით)<br />მე: But I have ones!<br />ის: Oh, sorry, I haven't seen them! (ისეთი ბანძი ბატარეები მიყენია მე ძლივს ვხედავ ფარებს რომ ვუკვირდები)<br />მე: Ok, thank U<br /><br />არადა იცი რა ძვირია ეს ფარები? თან წინაც უნდა გეყენოს და უკანაც, თორემ პოლიცია დაგაჯარიმებს. პირველი დღეები არ მქონდა და ბედი მაქვს რომ არსად გადვყრივარ.<br /><br />მოკლედ ესეც შენი ევროპა!<br /><br />ვოუ, ვოუ, ვოუ! რა დროს ევროპაა! რაგბის ვარჯიშზე არ უნდა მომეყოლა?<br /></div><div align="justify">ჩემი სართულის მეზობელიც (ანუ ის ადამიანი ვისთანაც ვიყოფ მაცივარს, სამზარეულოს და სარეცხ მანქანას) დადის თურმე რაგბიზე, მაგრამ საინტერესო ის არის, რომ ის გოგოა, დიახ გოგო და რამ გააგიჟა არ ვიცი, თან როკერობს და თან ჩემს გვერდით აქვს ოთახი და თან წინასწარ მომიბოდიშა თუ მუსიკა ხელს შეგიშლისო. მე მაგარი მკიდია, იმიტომ რომ არანაკლებ დავაყრუებ ჩემი მუსიკით და როკი მეც საკმაოდ მიყვარს (და არც როკერების საწინააღმდეგო მაქვს არაფერი). მოკლედ ამ სართულზე ექვსნი ვართ (ანუ ვინც ზემოხსენებულ კომფორტით ერთობლივად ვსარგებლობთ). ორი ბიჭი და ოთხი გოგო. აქედან ორი გოგო დაკავებულია და დანარჩენი ორი არ უქნია ღმერთს (ეს ყველაფერი რა თქმა უნდა ბიჭმა მეზობელმა მაცნობა). ჯერ სამ მეზობელს ვიცნობ მარტო და დარჩენილ მეზობლებსაც (ორ გოგოს) მალე გავიცნობ (თუნდაც ამ პოსტის დაწერის შემდეგ, რაგდან ხმები მესმის სამზარეულოდან და მეც მშია ცოტა არ იყოს). ყველა ჩემი მეზობელი რა თქმა უნდა აქაურია, ჰოლანდიელი, მაგრამ ეს ბიჭი კაი ტიპი ჩანს და ვიცი, რომ დავუმეგობრდები. თუმცა ვერც ერთი მეზობლის სახელი ვერ დავიმახსოვრე ჯერ.</div><div align="justify"><br />ოოოო! რაგბი მეთქი და არა მეზობლები!<br />ვარჯიშმა კარგად ჩაიარა და გამოცდილ მოთამაშეებთან ერთად ვივარჯიშეთ, რომლებიც წესებს გვიხსნიდნენ. ტრენერი ქალი გვყავს! ვაი მის ქალობას! ან კიდე ეს ამდენი გოგო (ჩემი მეზობლის ჩათვლით) რამ გააგიჟა რაგბი რომ აირჩია, ეთამაშათ ტენისი, ფრენბურთი, ან თუნდაც ფეხბურთი.<br />თამაშამდე რომ მივიდა საქმე, ბიჭები და გოგოები ცალკე ვთამაშობდით. თუმცა მე სულ უკან ვრჩებოდი თამაშის დროს და იქიდან ამომქონდა ბურთი, იმიტომ რომ დეგენერატულად ვთამაშობდით! წინ პასიც შეიძლებოდა და ვიღაც სულელი რომ გამოქცეულიყო და ვიღაცას წინ გადმოეგდო პასი, ადგებოდა ესეც და დადებდა ლელოს! ჯერ პირველი ვარჯიშიაო და წესებზე თავს არ მოვიკლავთო: არც ოფსაიდი, არც დერეფანი, არც შერკინება (გარდასახვა-არეკნი-ჯარიმაზე ხომ არც მაქვს საუბარი), ერთადერთი, ბურთის ჩახურვა არ შეგეძლო. დებილებივით დავრბოდით... თუმცა, არ მინდა ვიამაყო, მაგრამ ჩემი შეჩერება გამოცდილებსაც უჭირდათ (მაინც ვიმარიაჟე!). პასის მიცემის მაგივრად „მანიოვრს“ ვაკეთები და წინ მივდიოდი, ხან მარცხნიდან, ხან მარჯვნიდან.<br />ამ მანიოვრმა მიყო რაც მიყო. პირველად იყო მგონი, რომ ჩვეულებრივ სიტუაციაში თავი აღარ მოვიკალი და უკეთეს პოზიციაში მდგარ ჯეისონს პასი მივეცი და ბრახ!<br />ანუ, ერთმა ჰოლანდიელმა ტიპმა, მიყურა-მიყურა, შეატყო, რომ პასებს არ ვიძლეოდი და ადვილად ვიგერიებდი მოწინააღმდეგეს და გაიფიქრა, ეხლა ამას ვუჩვენებ სეირსო! თან ალბათ გუნდის მოთამაშე იყო, იმიტომ რომ ისეთი „ზახვატი“ გამიკეთა, არაფერი მტკენია, პროსტა ძირს დამაგდო, „აკურატნა“, თუმცა ძლიერად! მისდა სამწუხაროდ, პასის მიცემა უკვე მოვასწარი. თამაშის ბოლოს მადლობა გადავუხადე კარგი თამაშისთვის. მაინც კარგია, რომ გამოცდილ მოთამაშეებს შეუძვრები, ცოტა პადლიზობაც საჭიროა. თვითონაც, საღოლ ძმაო მაგარი ითამაშეო.<br />ტრავმა? კიიი, ერთი პატარა ტრავმა მივიღე! ცუდად დავეცი და ხელი ვიღრძე ცოტათი. ეხლა არაფერი, მაგრამ ვიცი ხვალ შემაწუხებს. მაგრამ არაუშავს! ჩემი ძმაკაცი გერმანიაში რომ წავიდა სასწავლებლად, ჩემი არ იყოს ისიც რაგბის გუნდში ჩაეწერა (და ფეხბურთისაშიც) და მგონი ერთ-ერთ პირველ ვარჯიშზე ფეხი მოიტეხა. ამას რომ დედაჩემი კითხულობდეს, ალბათ ვიზაზე დაიწყებდა ჩალიჩს, რომ ჩამოსულიყო და რაგბის ბაზა დაეხურა. აბა იცის, რომ იქიდან მე ვერაფერს შემაგნებინებს და რა ქნას, ნერვიულობს: შვილო, 6 წელი კალათბურთელი იყავი და რაგბისტობს რამ გადაგაწყვეტინაო!<br /><br />მორჩა ვარჯიში და რა თქმა უნდა ჩვენი ტრენერი ისევ ჰოლანდიურად გვიხსნიდა რაღაცეებს, რაც მე, ჯეისონს და კიდევ რამდენიმე არააქაურს არ გვესმოდა და სხვა ბიჭებს ვათარგმნინებდით. ხოოო! კიდე ერთი! ჩემმა ტრენერმა რატომღაც გადაწყვიტა, რომ მე ფრანგი ვიყავი და მე ცალკე ფრანგულად მიხსნიდა. ნეტა რატომ?<br />ჰოდა, მხარზე დატყაპუნებები, მადლობა და კარგი ვარჯიში იყო, შენ საღოლ და არა შენ საღოლ და პირველად თამაშობ? და თითქმის პირველად, მაგრამ ჩემს ქვეყანაში რაგბი საკმაოდ პოპულარულია (ვინც არ იცის, რეიტინგით მე-14 ვართ მსოფლიოში და ჰოლანდია 48-ე) და სადიან ხარ და საქართველოდან და ხოო, კარგი გუნდი გყავთ და თურმე უფასო ცივი წყალია და დავლიდე და ლუდი? ხოო, ლუდი! ერთი ტიპი (გუნდის წევრი ალბათ) მაწვდის ლუდს, არ გინდა ძმაოო? რა თქმა უნდა გამოვართვი და ენერგიისთვის არის მეთქი ხო რა თქმა უნდა? ხოო, ენერგიისთვისო და მეც დავლიე და როგორც ჩანს უფასო იყო.<br />არა, თქვენ ალბათ ვერ ამუღამებთ ალბათ! ჰოლანდია, ევროპა, უნივერსიტეტის სპორტული ცენტრი, სადაც წელიწადში ამ ცენტრის საწევროს იხდი, რაც იმაზე ნაკლებია, რაც რაგბის ყოველ ვარჯიშზე რომ ლუდით გაგიმასპინძლდნენ და თან პირველი მისულიხარ, თან ჰოლანდიელი არ ხარ (ამას ხაზგასმით ვამბობ, იმიტომ რომ უცხოელები ჰოლანდიელებს, რბილად რომ ვთქვათ ჰკიდიათ და ამიტომაც მყავს ბევრი უცხოელი მეგობარი და ამიტომაც შევედი რაგბიზე, რომ ჩემი არაჰოლანდიელი მეგობრები შედიოდნენ და ამიტომაც ვდგავართ ყველა არაჰოლანდიელი ერთმანეთის გვერდზე - განა რამე პრობლემაა, უბრალოდ არ გეკონტაქტებიან მაინცდამაინც), თან არც იცნობ ადამიანს და უცბად - ლუდი!<br />იცი რისი ბრალია? რაგბის! რაგბი მართლა სხვანაირი სპორტია და რაგბის მართლა სხვანაირი ხალხი თამაშობს! ეს ყველას ემჩნეოდა (ანუ გუნდის წევრებს). მერე ლუდი რომ გამოვართვი, ამ ტიპმა, ეხლა დუშს რომ მივიღებთ, გამოვიცვლით, ზემოთ უნივერსიტეტის ბარში ვიკრიბებით და ყველანი ერთად მივდივართ რაღაც პაბშიო (ერთი ადგილი აქვთ ამ რაგბისტებს, სადაც ხშირად იკრიბებიან და ერთობიან, ამათ საიტზეც მქონდა ეგ ადრე წაკითხული) და წამოდი შენც თუ გინდაო. კარგი, რა თქმა უნდა მეთქი...<br />გასახდელში ვიღაც ტიპს ვკითხე და ეგენი არ ვიცი სად მიდიანო, მგონი ჩვენთვის პირველ წლიანებისთვის არ არის ეგო და მე სახლში უნდა წავიდეო. მერე მეც რომ დავფიქრდი, ასე შეტენვა არ მინდოდა პირველ ვარჯიშზე და წამოვედი სახლში. მეორე ვარჯიშიდან, პაბშიც წავალ რა თქმა უნდა და უკეთ გავიცნობ „ასნავნოი სასტავს“:)))<br />ტეხავს, რომ მარტო კვირაში ერთხელ არის...<br /><br />პ.ს. დღეს სარეცხი მანქანის ხმარება ვისწავლეე! ბავშვებს ვთხოვე და ამოვიდნენ (სარა და ოლა) და დამეხმარნენ, მე კიდე კარტოფილი შევუწვი და ვაცეცხლე!:)<br />მორჩა! დავამუღამე სარეცხი მანქანა!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2711149739640306856?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-16275755521010168832008-09-04T13:04:00.002+04:002008-09-04T13:29:26.220+04:00<div>ცოტა ხანში სარა და ოლა მოვლენ! რა მაგარია! არ მომიწევს სარეცხ მანქანასთან წვალებააა! ჯერ იშოპინგებენ გოგჩოურად, ევროპულად და მერე ამოვლენ და სარეცხს დამირეცხავეეენ! მეც ვისწავლი სარეცხ მანქანასთან მოპყრობას და აღარ შევაწუხებ არავის. ყავა-სარა; კოკაკოლა-ოლა; ასე გაიყვეს სასმელი; ნამცხვარი ორივეს... თან სარას ცოტა ჰოლანდიური ესმის და არ გაუჭირდება სარეცხ მანქანაზე ჰოლანდიური წარწერების გარჩევა...</div><br /><div></div><br /><div>რაზე გავჩერდი? ანიტამ მომწერა, სლოვაკი გოგოა ერთი და სულ კარგი ინფორმაციები აქვს ხოლმე. ეხლა მითხრა შაბათს რაღაც სამბა ფესტივალის პონტია და ჩვენები წავალთ ალბათ ყველანიო და შენებსაც უთხარი და წამოდიო.</div><br /><div></div><br /><div>დღეს არ იცით რა ხდება? „პიჟამა ფართია“! და ვისი იდეაა? რა თქმა უნდა ესპანელების (რომლებიც აქ ძალიან ბევრნი არიან!) ხალხი საღამოს 8 საათზე იკრიბება ლენთში (ლენთი ჩემი ქალაქის მოსაზღვრე სოფელია და ქვემოთ მოგიყვებით ლენთზე) და ყველას პიჟამა უნდა ეცვას, დალევენ, ბარბექიუს მოაწყობენ და მერე აპირებენ ასე პიჟამოებში (დაახლოებით ასი სტუდენტი) ქალაქის ცენტრში წასვლას, ხალხის გაოცებას. მერე, როგორც მე ვიცი ერთობლივად უნდა დაწვნენ და დაიძინონ დემონსტრაციულად თუ რაღაც ეგეთი.</div><br /><div>მე ვერ მივდივარ, იმიტომ რომ დღეს რაგბის პირველი ვარჯიში მაქვს მაგ დროს და ვარჯიშის დროს არ მგონია მაგათი თავი მქონდეს, თუმცა სურათებს ვნახავ მერე...</div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242095700633857938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SL-qRBLiL5I/AAAAAAAAAnM/6_Xr7Rawp5E/s320/n1102536995_1036884_4753.jpg" border="0" /><br /><div>Lent! - ლენთი ის ადგილია სადაც ჩემი მეგობრების უმრავლესობა ცხოვრობს. სოფელია პატარა როგორცვე გაცდები ნაიმეგენს (ქალაქს სადაც მე ვცხოვრობ და ვსწავლობ). ქალაქს გაცდები თუ არა დიდი ხიდი უნდა გადაიარო, დიიიდიიი და მერე ლენთში შედიხარ და მართალი გითხრათ ლენთსაც უნდა გასცდე და 20-30 მეტრში მარჯვნივ რომ ჩაუხვევ უცხოელ (არაჰოლანდიელ) სტუდენტთა დიდი საცხოვრებელი ბანაკია და იქ ცხოვრობს ბევრი ჩემი მეგობარი და ხომ წარმოგიდგენიათ რამდენჯერ მიწევს იქ წასვლა და მერე უკან სახლში ნასვამს დაბრუნება? ველოსიპედით ნახევარი საათია ჩემი სახლიდან (ცენტრში ვცხოვრობ მაინც) და ერთი მომენტი ძალიან მეწყინა მეც იქ რომ არ შემხვდა ბინა, მაგრამ ეხლა კმაყოფილი ვარ, იმიტომ რომ ჩემს სამეგობროში ყველაზე კარგი და ყველაფრით უზრუნველყოფილი ბინა (პლიუს ადგილმდებარეობა) მე მაქვს!</div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242095706039346338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SL-qRVUTZKI/AAAAAAAAAnU/DBYcO0BbDAk/s320/n1102536995_1036904_1378.jpg" border="0" /><br /><div>კარგი, დროა ხილი გავრეცხო:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-1627575552101016883?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-6286897358883413392008-09-02T14:56:00.002+04:002008-09-02T15:12:07.644+04:00<div align="center">A night view from my window</div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241380013610667394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SL0fWjQYjYI/AAAAAAAAAm8/yYTVEr7y5q4/s320/night+window+view+2.jpg" border="0" /><br />მორჩა! ჩვეულ სტილში ვაგრძელებ წერას, ანუ როგორც ადრე...<br /><br /><br /><br />აუუუ, ყავააა, ნამდვილი ყავააა, ნადმვილი ნესკაფე გოლდი, რომელსაც თბილისში ნაგავს ვეძახდი და აქაური ნაგვის გადამკიდე ისე მომეწონა რომ დავლიე ნესკაფე რომ... მეორეც დავლიე! ბედნიერი ვარ. დილა ყავის გარეშე ჩემთვის გაუგვიძებელი დილაა, არ შემდგარი დღეა, წარუმატებელი ჰოროსკოპია და რა ვიცი კიდე რა!<br /><br />აი ეხლა კი ბედნიერი ვარ, რომ დიიიდი ბოთლით შევიძინე ნესკაფე და ორი პარკი შაქარი და აღარ მომიწევს სასტუმროს „ლენდლეიდის“ მომზადებული რაღაც სასწაულის დალევა...<br /><br /><br /><br />ლიზა იყო ეხლა ჩემთან. ესპანელი გოგო რომ არის ის. ბუტერბროდებზე დავპატიჟე და კიდევ ქოქოსის მოშოკოლადებულ ნამხცარზე რომელიც ძალიან მიყვარს და ყოველთვის ვყიდულობ ჩემს საყვარელ „სპარ“-ის მარკეტში, სადაც ყველა სმენა მიცნობს და მაინც ჰოლანდიურად მესალმება, მე კიდევ მხოლოდ დანქე ველ შემიძლია ვუპასუხო, ან ხუიუ მორხენ, რაც აქაურად დილა მშვიდობისას ნიშნავს! დიახაც ასე ხუიზე ვესალმები ყველას და საპასუხოდაც ღიმილს ვიღებ ხოლმე, თუმცა მეც ხუი დღეს მისუვრებს ხოლმე ყველა და საერთოდ ხუი აქ ნიშნავს კარგს. ანუ ძალიან ხუიაო რომ თქვა გამოდის რომ ძალიან კარგია და ძალიან მოგწონს. პრინციპში ხუდ ნიშნავს კარგს, მაგრამ გამოთქვამენ როგორც ხუის.<br /><br />აქამდე არასდროს ჩემს ბლოგზე არ მიბილწისიტვყია, იმიტომ რომ არ მიყვარს ეგეთი რამეები, მაგრამ არც ეხლაა ის შემთხვევა ბილწსიტყვაობაში რომ ჩამეთვალოს, უბრალოდ „კარგი“ რამეები დავწერე...<br /><br /><br /><br />დრო ბევრი არ მაქვს, იმიტომ რომ ისევ უნივერსიტეტში ვარ წასასვლელი, სადაც ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენელს შევხვდები, რომ ბინადრობის საკითხები მომიგვაროს, ანუ იგივე ვიზაა აქ ბინადრობა. პასპორტში სამ თვიანი ვიზა მაქვს და აქ არავინ ჩამირტყავს არაფერს რომ გაუგრძელდესო, უბრალოდ საბუთს მომცემენ რომ აქ ვარ ჩაწერილი ვარ და ჰოლადნიის მოქალაქე ვარ რაღაც გაგებით, ანუ სადაც წავალ (საზღვრის გადაკვეთისას) იგივე უფლებები მექნება რაც ჰოლანდიის მოქალაქეს და ცალკე ვიზა არ დამჭირდება პასპორტში, ჩემი ბინადრობის მოწმობა საკმარისი იქნება.<br /><br /><br /><br />უიი, მეზობლის ხმა გავიგე გარეთ. ხომ არ გავიდე გავიცნო?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-628689735888341339?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-24986831776671947312008-08-31T21:15:00.003+04:002008-08-31T21:22:08.706+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLrTLwTIJxI/AAAAAAAAAkk/lJ11ZNIosR0/s1600-h/bbq+-+beer.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240733315296143122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLrTLwTIJxI/AAAAAAAAAkk/lJ11ZNIosR0/s320/bbq+-+beer.jpg" border="0" /></a><br /><div>ჩამოხვედი! დარწმუნებული ვარ რომ ჩამოხვედი და უკვე ქართული შრიფტით კითხულობ ჩემს წერილებს. არადა, გულმა ვერ გაგიძლო და იქაც შეამოწმე მეილი ხომ?..<br />ფილმებს ვიწერ ეხლა. სანამ სწავლა დამეწყება მაინცდამაინც ბევრი საქმე აღარ მაქვს. ყველა ფორმალობა ასე თუ ისე მოვაგვარე. დღეს საღამოს ჩავბარგდები და ხვალ დილით ალბათ დავიდი გამომივლის მანქანით და მომეხმარება ბარგის ახალ სახლში გადატანაში. ინტერნეტსაც შევიცვლი და ალბათ ხვალევე მექნება ახალი ინტერნეტი.<br />გუშინ კიდევ ერთი ბარბექიუ გვქონდა. თუმცა ჩემი სამეგობროს ნახევარი კინოში იყო და მე ბარბექიუ ვარჩიე დარჩენილ „ნახევარ“ მეგობრებთან. იმედია სურათებს ათვალიერებ უკვე ჩემს ახალ ბლოგზე და ეცნობი ჩემს აქაური ამბების ვიზუალურ მხარეს და ჩემს მეგობრებს. ვეცდები ხშირად განვაახლო ხოლმე, მიუხედავად იმისა, რომ ყველაზე ცოტა სურათს მე ვიღებ. ყველას აქვს აპარატი და მე კიდევ ისევ მობილით ვიღებ, თუმცა არც ისე რთულია სხვების სურათები შოვნა, ინტერნეტით რა თქმა უნდა.<br />ანუ, შემიძლია გითხრა, რომ ცხოვრების ნორმალურ რიტმში ჩავჯექი! ორი რამე დამრჩა მარტო: ახალ სახლში გადაბარგება, მოწყობა, შეჩვევა და სწავლას შეგუება, ლექციების რეჟიმში მოქცევა ჩემი თავის, რასაც ასევე მალე მოევლება. ვცხოვრობ ჩვეულებრივი ევროპელი სტუდენტის ცხოვრებით. საღამოს გართობა, დღის განმავლობაში სახლის საქმეები, ან დღისითაც მეგობრები, შუადღისას შეიძლება მდინარეზეც გავიდეს ადამიანი თუ კარგი ამინდია, მაგალითად ეს ერთი კვირაა წესიერად არც უწვიმია და ძალიან მიკვირს, იმიტომ რომ როგორც წესი აქ სულ წვიმს.<br />ანუ კმაყოფილი ვარ!<br />ხოო და კიდევ ერთი! ბოლოს, როგორც იქნა ავირჩიე სპორტის სახეობა. მართალია კალათბურთში უკვე დავრეგისტრირდი, მაგრამ გადავწყვიტე რაგბი ვითამაშო, იმიტომ რომ აქაურმა მეგობრებმა გადაწყვიტეს რაგბის გუნდში ჩაწერა და მეც მთხოვეს. ერთად გავერთობით, კარგი გუნდი გამოგვივა: ჯეისონი (ამერიკა), სტივი (ავტრალია), ლუკა (საფრანგეთი) და მე. შეიძლება კიდევ სხვებიც იქნებიან ვისაც მე ვიცნობ, მაგრამ ჯერ არ ვიცი. ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ სხვა უცხოელი (და არა ადგილობრივი) სტუდენეტებიც იქნებიან ჩემთან გუნდში, იმიტომ რომ კალათბურთის გუნდში შეიძლება მარტო ჰოლანდიელები ყოფილიყვნენ და არც ისე კარგად მეგრძნო თავი, იმიტომ რომ ისინი როგორც წესი (მე როგორც მითხრეს) ერთად არიან და მაინცდამაინც არ კონტაქტობენ უცხოელებთან. ამ შემთხვევაში კიდევ, ვიქნებით ის ხალხი, რომლებიც ერთმანეთის გვერდით დავუდგებით და უცხოდ არ ვიქნებით ჰოლანდიელების გარემოცვაში. ანუ, ბუნებრივია, რომ უცხოელი სტუდენტები აქ უმცირესობა ვართ და მართალი გითხრა აქაურ სტუდენტებთან ჯერ არც მქონია კონტაქტი და ძნელია ასეთი დასკვნების გამოტანა, იმიტომ რომ მე მარტო უცხოელ სტუდენტებთან მიწევს ურთიერთობა. სწავლა დაიწყება და აქაურებსაც დავუმეგობრდები, არ მგონია ეს პრობლემას წარმოადგენდეს.<br />მოკლედ რაგბისტი ვხდები!<br />ვერ ვითმენ ისე მაინტერესებს ჩემი ახალი სახლის ნახვა! როგორც გავიგე ჩემი საკუთარი დუში და საპირფარეშო მექნება და არ მომიწევს სხვასთან ერთად გაყოფა, როგორც აქ უმეტესობას უწევს. და საერთოდ, მგონი სამზარეულოც ინდივიდუალური მექნება და ძალიან მიხარია. ვაპირებ ხინკალი და ხაჭაპური გავაკეთო! ალბათ ადვილად ვისწავლი. წიგნი მაქვს წამოღებული ქართული სამზარეულოსი! არ ვხუმრობ! მართლა! ესეც რომ არა, არც ინტერნეტში გამიჭირდებოდა რეცეპტების პოვნა.<br />აი, ერთი ფილმი გადმოწერა უკვე! რაღაც კოსმოსურ მაიმუნებზეა მგონი – სასაცილო და მაიმუნობა ფილმი უნდა იყოს, იაფფასიანი კომედია, მაგრამ არაუშავს, მიყვარს ეგეთები. შენგან განსხვავებით, ვერ ვქაჩავ ფელინის და სხვა სერიოზული რეჟისორების (ალმადოვარი, კუბრისი...) ფილმების ყურებით დროის გაყვანით. ჩემთვის პრიმიტიულიც საკმარისია. თუმცა კარგია ისეთი ფილმებიც, რომლებიც რაღაცაზე მაინც დაგაფიქრებს. არადა (ისევ ეს „არადა“) ფილმების გარეშეც ვფიქრობ ხოლმე ბევრ რამეზე – შენზეც რა თქმა უნდა...<br />შენს მერე ყველაზე ძალიან იცი რა მენატრება? ჩემი გიტარა! აი, ძალიან ძალიან მენატრება. არ მეგონა ასე ძალიან თუ მომინდებოდა ჩემი გიტარა! თან გუშინ ისევ დავუკარი გიტარაზე, ბარბექიუზე, ბავშვები უკრავდნენ და მერე მე მთხოვეს ისევ მემღერა ის სიმღერა – ირაკლი ჩარკვიანის, მეც კიდევ კარგად მოგეხსენება სიმორცხვით არ გამოვირჩევი და ავუსრულე თხოვნა. მგონი ვიღაცა კამერით იღებდა კიდეც, თუ მოვახერხე ჩანაწერის შოვნა როგორმე მოგაწვდი.<br />სარეცხი მანქანა! აი ეს ნამდვილად ის მოწყობილობაა, რომელსაც ახლოს არ ვიცნობ და არ ვიცი რამდენად შევეწყობით! არადა ცუდი ბიჭი არ ვარ მგონი და წესით უნდა მოვეწონო ჩემს სარეცხ მანქანას. საკუთარი არ მგონია მქონდეს, მაგრამ იმ საერთო საცხოვრებელში ნამდვილად ვიცი რომ არის. დედაჩემმა მასწავლა ვითომ მასთან მოპყრობა აქ ჩამოსვლამდე, მაგრამ აღარ მახსოვს არაფერი. მგონი პირველი პაემანი სარეცხ მანქნასთან ხვალ მექნება და რა ჩავიცვა არ ვიცი. იქნებ რამე სპორტული ტანსაცმლით მივიდე? თუ რამე სოლიდური ჩავიცვა? სუფთად რომ უნდა მეცვას ეს ნამდვილად ვიცი! ტანსაცმელსაც ალბათ ჯერჯერობით ნახევრად გარეცხილს მივართმევ, თორემ ძალიან ჭუჭყიანს, გაცნობის პირველ დღეს ვერ ვაკადრებ და მერე ალბათ კარგად გავიცნობთ ერთმანეთს და შევეჩვევით, ხასიათებში შევეწყობით. იმედია ეს სარეცხი მანქანა არ იქნება „მაშინა ს ხარაკწერომ“.<br />ძალიან მაინტერესებს როგორი დრო გაატარე თურქეთში! მომიყევი!<br />დროა გავიდე რამე ვიყიდო საჭმელად მშიერი რომ არ დავრჩე, იმიტომ რომ დღეს კვირაა და მაღაზია ალბათ მალე დაიკეტება (თუ საერთოდ ღიაა)...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2498683177667194731?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-63141763756535611352008-08-30T15:10:00.002+04:002008-08-30T15:15:52.927+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLkr1_lp7FI/AAAAAAAAAkY/mxL1rXRhN1E/s1600-h/amst+12.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240267848024714322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLkr1_lp7FI/AAAAAAAAAkY/mxL1rXRhN1E/s320/amst+12.jpg" border="0" /></a><br /><div>რა ახალი სურათების ბლოგიო ყველა მეკითხება. არადა რამდენიმე პოსტის ქვემოთ დავწერე, რომ ახალი ბლოგი გავაკეთე და მისამართიც მივუთითე, მაგრამ რაღაც კარგად არ ჩანს მგონი, იმიტომ რომ უმეტესობამ ვერ შეამჩნია. ასე რომ, ამ ბლოგის მისამართს ამ ზემოთაც იხილავთ, ამ ბლოგის აღწერაში ჩავწერე, გვერდზე ბლოგროლშიც, ყველაზე ბოლოა და აქაც დავლინკავ: <a href="http://mirourope.blogspot.com/">http://mirourope.blogspot.com/</a></div><br /><div></div><br /><div>p.s. ეს ახალი ბლოგი ზარმაცებისთვის გავაკეთე. ვისაც კითხვა ეზარება და უბრალოდ ვიზუალური მასალის გაცნობა უნდა. ასე რომ აქ გავაგრძელებ წერას და იქ კიდევ ფოტო-ვიდეო ნაწარმს განვათავსებ. ბოლო ორ წერილს (მე-9 და მე-10) მარისთან რაც არის არ ვაქვეყნებ, არაგამოსაქვეყნებელი ჟანრიდან არის და შემდეგს ალბათ გამოვაქვეყნებ, არ ვიცი, ჯერ არ დამიწერია.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6314176375653561135?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-61002755125005062392008-08-28T12:56:00.001+04:002008-08-28T13:07:42.569+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLZqrT6rf4I/AAAAAAAAAeU/uMm6RWuNuno/s1600-h/produktebis+kalata.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239492508805463938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLZqrT6rf4I/AAAAAAAAAeU/uMm6RWuNuno/s320/produktebis+kalata.jpg" border="0" /></a><br /><div>ჰეეეეი, მარიაამ!</div><br /><div>ეს დღეები ვეღარ მოგწერე, თუმცა მაინც არ ხარ აქეთ. დათომ მითხრა შაბათს ჩამოდიხართ, ასე რომ მალე შენც მომწერ!</div><br /><div>იმედია კარგ დროს ატარებთ და კმაყოფილები დაბრუნდებით. ძალიან მინდა რომ გაერთო და იმხიარულო. მე მაგალითად აქ ასე თუ ისე კარგ დროს ვატარებ და დრო ნაკლები მრჩება ინტერნეტისთვის.</div><br /><div>ბინა ვიშოვეეეეე! დღეს მივედი და კონტრაქტს მოვაწერე ხელი. მართალია 400 ევრო თვეში არ არის იაფი, თან იმის გათვალისწინებით, რომ ტუალეტი და ვანა სამ ოთახს საერთო უნდა გვქონდეს მგონი, მაგრამ აქ ისეთი სიტუაციაა და ისეთი რთულია ბინის შოვნა რომ... თან ჩემი აქაური მეგობრების 99 პროცენტი ქალაქგარეთ ცხოვრობენ სტუდენტურ საცხოვრებელში და მე კიდევ ქალაქის ცენტრში, უნივერსიტეტიდან ორ ნაბიჯზე და ესეც სტუდენტური საცხოვრებელია. ასე რომ კმაყოფილი ვარ, ინტერნეტიც შედის ფასში.</div><br /><div>ოთახი ჯერ არ მინახავს, იმედია სუფთა და კარგი იქნება და მეზობლებიც ნორმალური მეყოლება. 1 სექტემბრიდან გადავდივარ და სულ მოუთმენლად ველოდები როდის დავტოვებ ამ ამაზრზენ სასტუმროს. არ მომწონს სასწაულად. თან ჩემი სამზარეულო მექნება და ხინკლის და ხაჭაპურის გაკეთებას ვაპირებ! სასტუმროში ამის გაფიქრებაც წარმოუდგენელია. აქ მარტო ძეხვს, ყველს, პურს და რაღაც მზა სალათებს ვყიდულობ და უფრო ვიწეწები, ვიდრე სადილების გაკეთების საშუალება რომ მქონოდა.</div><br /><div>უიქენდმა მთლიანობაში კარგად ჩაიარა. ახალი ბლოგის გაკეთებას ვაპირებ, სადაც სურათებს და ალბათ ვიდეოებსაც დავდებ თუ რამე მექნა და შედი დაათვალიერე, მისამართსაც გეტყვი შემდეგ წერილში...</div><br /><div>ახალ „პრიჩოსკას“ შევეგუე და სამ დღეში ერთხელ ვიპარსავ ხოლმე თავს და ზედ წვერსაც ვაყოლებ ხოლმე.</div><br /><div>ეს მერვე წერილია და რვა ჩემთვის საყვარელი ციფრი გახდა იმის მერე რაც აქ ჩამოვედი.</div><br /><div>რატომ?</div><br /><div>აქ დაახლოებით 200-მდე სტუდენტი ვართ ვინც სტუდენტების საორიენტაციო პროგრამაში ვიღებთ მონაწილეობას და დაყოფილები ვართ 10 ჯგუფად. თითო ჯგუფში 20 კაცია დაახლოებით და მე ვარ მერვე ჯგუფში და ვატრაკებთ, რომ ჩვენი ჯგუფი ყველაზე მაგარია, საკუთარი მისალმება და სლოგანი გვაქვს: Eight is great! აკვიატებული გვაქვს ეს ფრაზა და საერთოდ ისეთი ხალხი ვართ, რომ მაგრად შევეწყვეთ ერთმანეთს:</div><br /><div>დავიდ (იტალია), ოლა (პოლონეთი), ტერეზა (პორტუგალია), სერხიო (ესპანეთი), ლისა (ესპანეთი), ბრიგიტა (უნგრეთი), სარა (გერმანია), შტეფანი (ავსტრია), ჯენიფერი (ინგლისი), მარტა (პოლონეთი), ენტონი (ინდონეზია – მღვდელი), ინეზ (პორტუგალია), კიდე სერბი და თურქი გოგო და ჩვენი ჰოლანდიელი მენტორები: კრის, იაპ, შარლოტა და ფლორჩია. ძირითადად ეს ხალხი ვართ ვინც ერთად ვერთობით და დავეხეტებით. თუმცა სამწუხაროდ საორიენტაციო პროგრამა მორჩა და ეხლა ალბათ თვეში ორჯერ თუ გვექნება მხოლოდ თემატურ წვეულებებზე და პაესტკებზე შეხვედრა. ასე რომ ნელნელა სწავლის დრო მოდის.</div><br /><div>ზემოთ ჩამოთვლილი ხალხის გარდა კიდევ სხვებიც ბევრი გავიცანი კარგი ხალხი, სხვა ჯგუფებიდან და ეხლა ველოდები ვნახო როგორი მეზობლები მეყოლებიან.</div><br /><div>რამე განსაკუთრებული არ მომხდარა ამ დღეებში:</div><br /><div>კვირას რანჩოდან ჩამოვედით და სახლში ვიყავი მთელი დღე, ცოტა მეძინა, სარეცხი დავრეცხე. ორშაბათს ჩემს უნივერსიტეტის საქმეებს ვაგვარებდი და საღამოს ბარბექიუ გვქონდა ქალაქგარეთ. გუშინ უნივერსიტეტის დღე გვქონდა, რექტორი და დეკანი შეგვხვდა, შენობები დაგვათვალიერებინეს, რაღაცეები აგვიხსნეს, საღამოს კიდე ჩვენი მენტორის, კრისის სახლში შევიკრიბეთ დასათრობად (უკვე მეორედ ვიყავით მასთან და მერე ჩემთანაც მოვლენ ალბათ და სხვებთანაც ვივლით). დღეს ბანკში სწავლის ფული გადავიხადე და ბინაზე კონტრაქტს მოვაწერე ხელი როგორც უკვე გითხარი.</div><br /><div></div><br /><div>მომენატრე baby</div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239492512442146370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLZqrhdu3kI/AAAAAAAAAec/cjmpDMJD08M/s320/eight+on+bikes.jpg" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6100275512500506239?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-84119328208918462252008-08-27T18:27:00.003+04:002008-08-27T18:28:48.901+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLVkk7UO7KI/AAAAAAAAAeM/yEzsmgZi8Vs/s1600-h/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239204327076064418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLVkk7UO7KI/AAAAAAAAAeM/yEzsmgZi8Vs/s320/1.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">mirourope.blogspot.com</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8411932820891846225?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-33733016987258963462008-08-24T15:58:00.003+04:002008-08-24T16:07:30.034+04:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFOsi6kXoI/AAAAAAAAAb0/TVhfgZjMkK4/s1600-h/week+8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238054368802266754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFOsi6kXoI/AAAAAAAAAb0/TVhfgZjMkK4/s320/week+8.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>ჭირი ამათ!</div><br /><br /><div>ასე რატომ დავიწყე არ ვიცი, მაგრამ წესით ცუდ ხასიათზე არ უნდა ვიყო...</div><br /><br /><div>ნელნელა უკვე ინგლისურად ვიწყებ ფიქრს. ნამდვილად არ მეგონა, რომ ჩამოვიდოდი თუ არა ასე მთელი დღე ინგლისურად მომიწევდა კონტაქტი შესვენებების გარეშე და ეხლა უკვე რაღაცის თქმა რომ მინდა ავტომატურად ინგლისურად ვფიქრობ და შენც ეხლა რამე რომ მკითხო შეიძლება ინგლისურად გიპასუხო.</div><br /><br /><div>იცი სად ვარ? სადღაც ჰოლანდიის უკაცრიელი სოფელი ჰიიზის რანჩოს დიდი საერთო საძინებლის (სადაც გოგოებსაც და ბიჭებსაც ერთად გვძინავს) ერთ-ერთ გამოუყენებელ ლოგინზე და რატომ წამოვიღე ლეპტოპი? მუსიკისთვის, გართობისთვის, წერისთვის და მოწყენილბის ან უსაქმურობის დროს დროის გაყვანისთვის.</div><br /><br /><div>მოკლედ, ასე საყვარლად ვარ ჩამომჯდარი კუთხეში საწოლზე, შტეფსელი ვიპოვე და მიხარია, ანუ თან ლეპტოპს ვტენი და თან ხალხი მიდის მოდის და აზრზე არ ვარ რა ხდება ქვემოთ, შეიძლება რაღაცას თამაშობენ კიდეც, მაგრამ მკიდია. ახალი ხალხის გაცნობის პრობლემა არ მაქვს. აქ ისედაც ყველა მიცნობს და მიღიმის გუშინდელის მერე.</div><br /><br /><div>გუშინ:</div><br /><br /><div>სადღაც 12 საათისთვის გამოვედით და 2-3 საათი ვიყავით გზაში. ბოლოს ჩამოვედით ნანატრ რანჩოზე. თუმცა გზა არ ყოფილა მომაბეზრებელი, ლეპტოპი მართობდა, სიმპსონებს ვუყურებდი.</div><br /><br /><div>მოვეწყეთ, დავეწყეთ და სათამაშოდ განვეწყეთ. ვითამაშეთ, ვჭამეთ და მოვემზადეთ საღამოს კონცერტისთვის, სადაც ყველა ქვეყნის ხალხს თავიანთი ქვეყნის სიმღერები უნდა წარმოედგინა. ანუ: ესპანელები ცალკე რეპეტიციობდნენ, იტალიელები ცალკე, ამერიკელები, გერმანელები, პოლონელები, ბრიტანელები, ლიტველები, უნგრელები, ავსტრალიელებიც კი და ასე ჩანდა მე მარტო ვიყავი ვისაც თანამექვეყნე არ ჰყავდა.</div><br /><br /><div>შემდეგ აღმოჩნდა, რომ იყო კიდევ დარჩენილი ასეთი ხალხი და იმათ ერთად უნდა მოემზადებინათ საერთო სიმღერა. იქიდან გამომდინარე, რომ მე ეს გვიან შევიტყვე, ავდექი და ერთ-ერთ მენტორს (ხელმძღვანელების პონტში არიან მენტორები, თუ ეს სიტყვა არ გეცნო) გამოვართვი გიტარა, გავედი ცალკე და რეპეტიციები დავიწყე.</div><br /><br /><div>დიდხანს ვიფიქრე რა მემღერა. მინდორ-მინდორ, დილით შენს ბაღში ვღიღინებ, აქაც მე ვარ იქაც მე ვარ, გოგოვ და კიდევ რამდენიმე რაც ვიცოდი. თუმცა საკმაოდ უცნაური გადაწყვეტილება მივიღე: ირაკლი ჩარკვიანი, ეგრეთ წოდებული მეფე და სიმღერა სახელწოდებით: wooden monkey. ანუ ინგლისური სიმღერის მღერა განვიზრახე.</div><br /><br /><div>სცენა, ხალხი, ემოციები, გამოცხადება (ერთადერთი ადამიანი ვარ ვინც მარტო გამოდის და ასევე ვინც გიტარით გამოდის), მისასალმებელი სიტყვა, სკამი, მიკროფონი, გიტარა, საქართველოს დროშა ზურგზე შემოხვეული (!) და დავიწყე. საქმე იმაშია, რომ მისამღერში რამდენჯერმე მეორდება ფრაზა: war is over (სიმბოლური სიტყვებია საქართველოში არსებული სიტუაციის გათვალისწინებით) და სიმღერაც ასევე მთავრდება. ბოლოში ხალხი ამ სიტყვებზე ცდილობდა ამყოლოდა და ოვაციები...</div><br /><br /><div>შემდეგ დისკოთეკა და ცეკვა! ცეკვა მიყვარს ხომ იცი და ცოტა მეხერხება...</div><br /><br /><div>ასე რომ ნელნელა ვარსკვლავი ვხდები...</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ჭირი ამათ!</div><br /><br /><div>შემაწყვეტინეს წერა! შემომისხდნენ ბავშვები და რა მაგარია ქართული ასოებიო და გვასწავლე როგორ წერო და თავიანთი სახელების წერა ვასწავლე. წავიდნენ, მაგრამ რად გინდა, დაგვიძახეს და ჩვენი სპორტული და თამაშების დღეც დაიწყო: ბილიარდი, ფეხბურთი, რაღაც ნამიოკობანას მაგვარი და ფრენბურთი და დავბრუნდი...</div><br /><br /><div>ჰოდა, გარეთ წვიმს. ძალიან წვიმს. აქ სულ წვიმს. წვიმს და წვიმს. ჰოდა, ბავშვებიც ნელნელა შემოდიან საძინებელში, მაგრამ ჯერჯერობით არ მაწუხებენ და ვფიქრობ წერილის დაწერას მოვასწრებ.</div><br /><br /><div>მუსიკა შევცვალე. ოოოოოოოო (ოღონდ შენ რომ ამბობ ისე არა, პირიქით ეს დადებითია, ეეეე, როგორ მომენატრა შენი „ოოოო“) ძალიან ენერგიული მუსიკა შემირჩევია – კარგიააააა!..</div><br /><br /><div>აი, მოვიდნენ...</div><br /><br /><div>აი, წავიდნენ...</div><br /><br /><div>3 საათზე ქვემოთ ჩამოდიო, თამაშებიაო.</div><br /><br /><div>ხალხი ნელნელა გაიხსნა. ისე შებოჭილები აღარ არიან. ალბათ იმიტომ რომ ქალაქგარეთ ვართ და თავს უფრო თავისუფლად გრძნობენ.</div><br /><br /><div>ჩემი წერილიც მთავრდება, იმიტომ რომ სამი საათიც მალე მოვა და კბილები უნდა გამოვიხეხოოო. ჭამის მერე სასარგებლოაო...</div><br /><br /><div>აი, ვსიო</div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238054588030297954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFO5Tmmp2I/AAAAAAAAAb8/JIG74eMoCf0/s320/week+10.jpg" border="0" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3373301698725896346?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-71813167371218871002008-08-24T15:53:00.002+04:002008-08-24T15:57:47.528+04:00<div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFMZev7HnI/AAAAAAAAAbk/c6EDfYY7Tgw/s1600-h/amst+18.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238051842243108466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFMZev7HnI/AAAAAAAAAbk/c6EDfYY7Tgw/s320/amst+18.jpg" border="0" /></a><br /><br /><p>მარ,</p><p>ძალიან ცოტა დრო მაქვს. ეხლა გავიღვიძე და შენი წერილი მივირთვი საუზმედ. უნდა შევვარდე ვანაში, მოვწესრიგდე, მერე შენს წერილს სხვა საუზმე მივაყოლო და მერე ჩავლაგდე რომ წავიდე. მეც დასასვენებლად მივდივარ, ოღონდ შენგან განსხვავებით ორი დღით, უიქენდზე, სადღაც რანჩოზე. გუშინ ძალიან გვიან ჩამოვედით ამსტერდამიდან. აქაური დროით სამზე დავწექი და ეხლა 9-ს ოცი უკლია. ასე რომ მეძინება.</p><p>ვჩქარობ და ცოტას მოგწერ ამჯერად.</p><p>ამსტერდამი კაი იყო ძალიან. მთელი დღე ვიბოდიალეთ და მერე ზღვაზე წაგვიყვანეს, რომელიღაც ქალაქის სანაპიროზე, ბიიჩ ფართი გვქონდა, თუმცა ციოდა საშინლად და წყალში არავინ შესულა.</p><p>ეხლა რომ ჩავბარგდები და წავალ ორშაბათს ჩამოვალ და მერე მოგწერ, იმიტომ რომ ლეპტოპის იქ წაღებას აზრი არ აქვს, ინტერნეტი მაინც არ იქნება. შენ მაგ დროს ალბათ უკვე თურქეთში იქნები...</p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238052033706494802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFMkoAWi1I/AAAAAAAAAbs/sOTz7-ySPZw/s320/zandvoort+3.jpg" border="0" /><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7181316737121887100?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-7616699015074386172008-08-24T15:42:00.003+04:002008-08-24T15:52:43.325+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFLeMxAteI/AAAAAAAAAbc/QwKhN_XV91c/s1600-h/like+roma.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238050823803549154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SLFLeMxAteI/AAAAAAAAAbc/QwKhN_XV91c/s320/like+roma.jpg" border="0" /></a><br /><div>ამიერიდან, წერილების შემოკლებულ ვერსიებს დავდებ ბლოგზე და პირადულ ამბებს ამოვიღებ ხოლმე. ესეც პირველი:</div><br /><div></div><br /><div>ხვალ ადრე უნდა ავდგე, ამსტერდამში მივდივართ, დასათვალიერებლად, მაგრამ ვიცი მაინც დიდ წერილს დავწერ, მიხარია რომ ჩემ წერილებს კითხულობ და იცი რა ხდება ჩემსკენ. ორმაგად მიხარია, როცა შენ წერილებს ვიღებ...</div><br /><div>ხომ ხედავ დღეს სკაიპიშიც ვერ დაგელაპარაკე ნორმალურად, სარეცხი მქონდა დასარეცხი...</div><br /><div>აუუუუუუუუუუუ, ესემესები მართლა არ მოდის ამ ჯანდაბა ტელეფონზე არავისგან, მარტო აქაური მაგთი მიგზავნის ხოლმე რაღაცეებს. შენი ვერც ერთი ესემესი ვერ მივიღე და ვერ დილივერი რეპორტი (თუმცა კი მოგსვლია და) და ვერც ბესოსი. არაუშავს, თუ დრო მექნა შევირბენ „მაგთიში“.</div><br /><div>გადაპარსულ თავზე აბა რა გიხრა? გადავიღებ მერე რამე სურათს და განახებ და თუ არ მოგეწონა ისევ გავიზრდი, ან რასაც გინდა იმას ვიზამ, არ აქვს ჩემთვის დიდი მნიშვნელობა...</div><br /><div>გუშინ:</div><br /><div>ქალაქის მერს შევხვდით, მერე დიდი ექსკურსია გვქონდა ქალაქში, მერე იტალიურ რესტორანში იტალიური პიცცაც მივირთვი – რომანა. ნამდვილად გემრიელი იყო. და საერთოდ ერთი იტალიელი ტიპია, ჩემი მომავალი კურსელი (სწავლა რომ დაგვეწყება) არ ვიცი გითხარი თუ არა, დევიდი. იცი რამდენს ლაპარაკობს? არ ჩერდება და მთელი დღე მაგასთან ერთად რომ იარო, მაგარს დაგასხივებს, ან როგორ არ იღლება? არადა, ყველა თემაზე დაგელაპარაკება. ერთი პოლონელი გოგო მოსწონს, ისიც ჩვენი კურსელია და ის განსაკუთრებით დაღალა.</div><br /><div>მოკლედ, საღამო პაბიდან, პაბში და ბარიდან ბარში, კლუბებში და ასე შემდეგ ვიარეთ, მაგრამ მალე დავიღალე და წამოვედი. და თან რა არი იცი? ვეცადე მეთქი ცოტას გავერთობი, ვიცეკვებ თქო და რაღაცნაირად იქცევა ყველა, მარტო ჩემთან არა, საერთოდ. ყველა ჯიგარია, მეგობრული და კარგი ხალხია, მაგრამ როცა საქმე გართობაზე მიდის, თითქოს ვერ იხსნებიან ბოლომდე, არ ცეკვავენ, ვერ ერთობიან და პროსტა დგანან ან სხედან და ლაპარაკობენ. თითქოს ერიდებათ ბოლომდე გახსნის და მე ხო იცი როგორი დეგენერატი ვარ, არ მჭირს ეგეთი კომპლექსები, ჰოდა ასეთი არაგასართობი აურა რომ ვიგრძენი, წამოვედი, ძილი მირჩევნია თქო. ნელნელა ალბათ გაიხსნებიან ყველა.</div><br /><div>დღეს:</div><br /><div>დღეს საკმაოდ საინტერესო დღე გვქონდა: სპორტის დღე. ამდენი სპორტით ერთი დღის განმავლობაში არასოდეს ვყოფილვარ დაკავებული: დავიწყეთ გიმნასტიკით, თუ აერობიკით, მერე გავაგრძელეთ ფრიზბით (მფრინავი თეფში როა და რო ისვრი და მოკლედ თავისი წესები აქვს კიდე), შემდეგ რაღაც პეპლის დასაჭერი ჩოგნებით ვთამაშობდით რაღაცბურთს და კარებში უნდა გაგეტანა, როგორც ფეხბურთში, მერე კედელზე ავძვერით სტრახოვკით, ეს არ გვქონდა პროგრამაში, მაგრამ მე ავტყდი და ჩასვეს. ძალიან მაგარია. პირველად თურქეთში ვცადე და აქ უფრო რთული იყო. მოეწონათ ჩემი ძრომიალი და ჩაეწერე ტურებზე და ბელგიაში მივდივართ უიქენდზე და მერე ალპებზეო, ვიფიქრებ თქო. მერე რაგბი. ოოოო, ეს იყო რაღაც! ლელო გავიტანე და მწვრთნელი სერიოზულად მეხვეწებოდა ჩაეწერე ჩვენთანო. თუმცა ალბათ კალათბურთს ავირჩევ, მაინც 6 წელი ვთამაშობდი ბავშვობაში. არადა დღეს როგორ მინდოდა კალათბურთი და ვერ მოვახერხეთ. ბოლოს მაგიდის ტენისიც ვითამაშეთ. წავედით სახლებში და საღამოს შევიკრიბეთ ჩვენი ჯგუფის ორგანიზატორთან სახლში, ეგრეთ წოდებული მენტორთან (10 ჯგუფი ვართ და თითო ჯგუფში 10-15 კაცია) და იქ გიტარა დავინახე და ვერ მოვითმინე. მოკლედ ეხლა უკვე პოპ ვარსკვლავიც ვარ.</div><br /><div>დღევანდელი საღამო კი დასრულდა ისევ სპორტით: ბოულინგი. ყველაზე იდიოტურად და ცუდად მე ვითამაშე სამწუხაროდ და ვერ გასახელე, თუმცა კი მბალეშჩიკობდნენ მეგობრები.</div><br /><div>ხვალ ალბათ გვიან ჩამოვალ, ღამის ორ საათზე აქაური დროით და არ ვიცი რამდენად მოვახერხებ მოწერას. წესით საინტერესო დღე უნდა იყოს.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-761669901507438617?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-192414272984884302008-08-19T16:29:00.003+04:002008-08-19T16:39:03.802+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKq-3o1npQI/AAAAAAAAAbU/23onloo-BUg/s1600-h/orientation+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5236207379836019970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKq-3o1npQI/AAAAAAAAAbU/23onloo-BUg/s320/orientation+2.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKq-ZAoO-HI/AAAAAAAAAbM/fX6nbl5rk7Y/s1600-h/cvaleba.jpg"></a><br /><br /><div>ძალიან საყვარელი ხარ მარ! რომ გკითხო წერილების წერა არ გეხერხება! მატყუარაააა:)))) ეხლაც ვიღიმი და ძალიან შტებჭდილებების ქვეშ ვარ შენი მეილის. ეხლა უკვე რეგულარული ინტერნეტიც მაქვს როგორც გითხარი, მაგრამ რაღაც გვიანია და დღეს არ შემოვალ სკაიპიში, არც შენ იქნები ალბათ, მანდ ეხლა ღამის ორი საათი სრულდება. სხვა თუ არაფერი, რომ შემოვიდე და შენ დამხვდე, მაშინ წერილის წერა უნდა გავწყვიტო და არ მინდა! დავწერ და მერე შემოვალ და თუ დამხვდი ჩვენი ამბავი რომ ვიცი გათენება მოგვიწევს, მით უმეტეს, რომ სამსახურში არ გაქვს პრობლემა დაგვიანებაზე.</div><br /><br /><div>ცოტა ხნის წინ შემოვედი და მეილი გავხსენი რა თქმა უნდა. ხვალისთვის გადადება არ მინდოდა და დღესვე გწერ. ხვალ ძალიან გადარბენებზე ვარ. საორიენტაციო ტური დამეწყო და თან ბანკის ანგარიშიც უნდა გავხსნა აქ, ველოსიპედების მაღაზიაშიც მივიდე და საკეტის გასაღები გამოვართვა რაც დავტოვე ჩემი დაბდურობის გამო, მერე შეხვედრა ჩემს მენტორთან (ხელმძღვანელს ჰქვია ასე) და სადღაც ჯანდარაში წასვლა:)))) და ასე შემდეგ. იმედია ხვალაც მოვახერხებ მოწერას.</div><br /><br /><div>დღეს გაცნობითი საღამო გვქონდა და დავრეგისტრირდით ამ საორიენტაციო ტურში. მთელი ჩემი კამანდა ვიყავით, ანუ ის ხალხი ვინც ჩემს სასტუმროში ცხოვრობს. თავიდან გაგაცნობ, რომ მერე მხოლოდ სახელები ვიხმარო ხოლმე: დენიელი – ბულგარელი ყმაწვილი, ჩემი კურსელი; ნიკო – რუმინელი გოგოშკა, რომელიც ხშირად მეკაიფება ესპანელებზე და მოვწონვარ მგონი, თუმცა იმასაც ხვდება მე რომ არ მომწონს და ჩემი კარის მეზობელი სალი – ფინელი ქერა გოგოშკა, ისიც ჩემ ამბავშია, ვიღაც ტიპი დატოვა თავის ქვეყანაში და განიცდის ჩემი არ იყოს.</div><br /><br /><div>მერე წაგვიყვანეს სადღაც მოღამისკლუბო ბარში და იმდენად პატარა ადგილი იყო ვერ გაინძრეოდი ადამიანი. შენ მეტყვი ხომ გიყვარს ეგეთი ადგილები, ერთთან რომ შეხვალ და მეორესთან ერთად რომ გამოხვალ და ვიღაცა თუ ცეკვავს, იმდენად სიმჭირდოვეა, რომ ყველამ უნდა იცეკვოს, რომ ძირს არ დაენარცხოსო და მაგალითად ჩემს საყვარელ ადგილს – ზენს მოიყვან, მაგრამ აქ ზენზე უარესი იყო, წარმოგიდგენია შენ უარესი? მაგრამ პრინციპში სხვას რას უნდა ელოდო ქვეყნისგან, სადაც მაცივრები ვანაში უდგათ და მაგიდებზე ხალიჩა აფარია (ეს დღეს შევამჩნიე) და ჩვენც, ჩვენი აქაური სასტავი ვკაიფობთ ამ უცნაურობებზე.</div><br /><br /><div>მოკლედ არ მომეწონა იქაურობა, ვერ ისუნთქები კაცი, ჩემებს დავემშვიდობე და მარტო გამოვუდექი გზას სახლისკენ ჩემი ახალი ველოსიპედით. მართალია, სახლში არ მაქვს ბესოს რომ არ მოსწონს ისეთი ნაყინი, მაგრამ სამაგიეროდ ჩიპსები შევიძინე და შოკოლადები – მმმმმმ იამიიიი:))))</div><br /><br /><div>ჰოდა, მეც ვიყავი დღეს მაკდონალდსში და 10 ევრო და 30 ცენტი დამიჯდა ნორმალურად რომ მეჭამა: ერთი ბიგმაკ მილი (დიდი კოლათი, მაიონეზ, კეჩუპით) და ჩიკენ ბურგერი. კარგი ის არის, რომ კოკა კოლის ჭიქა მაჩუქეს, ბანკასავით არის სიმართლე გითხრა და სულ არ ჰგავს ჭიქას ფორმით.</div><br /><br /><div>საპონი ძლივს ვიშოვე და 1 ევრო ღირდა, შიგნით ორი ცალი იდო და ნიკომ მითხრა ერთად ვიყიდოთ – ერთი შენი იყოს და მეორე ჩემიო. კაი მეთქი. კი ძალიან კარგად ვიცი, რომ ევროპაში ყველა თავისას იხდის, მაგრამ ეს რა ამბავია კაცო, გოგო 50 ცენტიან საპონზე ვერ დაგიპატიჟებია, კინაღამ ძალით ჩამჩრა 50 ცენტი ნიკომ ჯიბეში. ნე პანიმაიუ რაა:))))</div><br /><br /><div>მართლა ძალიან თბილი ხარ მარ! ამას ნელნელა უფრო და უფრო ვგრძნობ და ისიც კარგია, რომ გადაწყვიტე, რომ ჩემთან იყო თბილი და ყველასთან რომ არ ხარ თბილი, მაგრამ თუ გადაწყვიტე, რომ თბილი იყო ვინმესთან რატომ გერხევათ შენ და იმ ვინმეს კაცო? რაც გინდა დაარქვი, მაგრამ მე მინდა რომ დამერხეს მაგ გაგებით. არ დამინდო ბეიბი!</div><br /><br /><div>ტირილს რაც შეეხება. შენ მითხარი რომ აქ არა დღეს არაო. ანუ არ უნდა გეტირა ჩემს გამო და ხომ არ გიტირია? რაღაც ასეთი შთაბეჭდილება დამრჩა. არ გაბედო მარუშკინ! პირიქით, გაიღიმე! მიყვარხარ ხომ არ მძულხარ?</div><br /><br /><div>არც ის ვიცი რამდენად სხვანაირი ვარ, მაგრამ შენ თუ ასე ფიქრობ, არ ვაპროტესტებ და კომპლიმენტად მივიღებ:))</div><br /><br /><div>ჯარი რომ დგას ვიცი, ყოველ დღე სიენენს ვუყურებ:((( და საერთოდ, აქ ვინც გაიგებს, რომ საქართველოდან ვარ, ყველას რაღაცნაირად უნდა, რომ მომისამძიმროს და რამე თბილი სიტყვები მითხრას. მეც ვცდილობ ყველას ავუხსნა ნამდვილი სიტუაცია, იმიტომ რომ რუსული წყაროები სხვა ინფორმაციას ავრცელებენ. ანუ ვქართველობ როგორც შემიძლია. ერთი ლიტველი გოგო გავიცანი და რომ გაიგო საქართველოდან ვარ არ იცი რა მითხრა? ალბათ ვერ მიტან რუსი რომ ვარო ხომ? ლიტველი არ ხარ თქო და ხოო რაა ლიტველიო. ანუ, აზრზე ხარ ამათ რა ფსიქოლოგია აქვთ? რუსია თუ ლიტველია ამისთვის ერთი და იგივეა, არ მინდა რომ ჩვენთანაც იგივე იყოს და ქართველებს ფეხებზე გვეკიდოს რუსებთან გაგვაიგივებენ თუ არა და თუ ყველაფერს გავაბედინებთ რუსებს, ჩვენც შეიძლება ასეთები გავხდეთ...</div><br /><br /><div>აუუუუუუუუუუუუ! ეგ ყავა მინდაა! აუცილებლად შემინახე ერთი კოვზიიი და აუცილებლად მარტო მოვალ. ისე როგორ ვერ მოვასწარი შენთან მოსვლა. სულ დათოს ბრალია და ჩემი, მარტო ჩემთან რომ გეპატიჟებოდი და შენთან არ ვკადრულობდი, თან ეხლა მარტო ხარ სახლშიიი, ეუუუფფფ რა მაგარია:))))</div><br /><br /><div>მეც ვცდილობ გავხალისდე და ვეცდები აღარ დავიგრუზო, იმიტომ რომ რა აზრი აქვს და საერთოდ ამ წერილების საშუალებით რაღაც გვერდზე გგრძნობ – მე შენი ყოველდღიური ცხოვრება ვიცი და შენ ჩემი. ანუ გვერდზე ხარ და ვერ გნახულობ.</div><br /><br /><div>მე გეთანხმები იმაში, რომ ჩვენს განწყობას უნდა მივყვეთ ჩვენი მომავალი ურთიერთობის ამბავში და რა თქმა უნდა ზამთრის ერთად გატარების იდეა ეხლა სალაპარაკო არ არის. სადღაც ნოემბრისკენ ვნახოთ რა და როგორ იქნება. იმაში არ გეთანხმები, რომ 10-12 გოგოს მოგერიება აქ რთული იყოს, სხვა თუ არაფერი, შენც კარგად იცი, რომ სერიოზული ურთიერთობა აქ არავისთან მექნება, არც გართობით ვერთობი ჯერ არავისთან და არც დაგეგმილი არ მაქვს რამე ასეთი. მოკლედ რა და როგორ იქნება შემდეგ წერილებში ვნახავთ, მაგრამ ერთ კომენტარს გავაკეთებ შენს კითხვაზე: ჩემნაირი საყვარელი რომ იყოს ვინმე, როგორ გინდა თქვა უარი? პასუხი: შანსი არ არის! შენნაირი საყვარელი არც აქ არის ვინმე და არც მანდ. ამიტომაც მიყვარხარ.</div><br /><br /><div>ჩემი ესემესი რომ მოგივიდა მიხარია, ჩემი ნომერი მაქვს, რა მაგარია, მაგრამ მე არათუ შენი საპასუხო მესიჯი, არამედ დელივერი რეპორტიც არ მიმიღია, რომ შენ ჩემი მესიჯი მიიღე. მოვა, სად წავა. რაც შეეხება გრძელ მესიჯებს, კარგი თუ დაეჩვიე! ტყუილად არ მისაყვედურია:)))) წერე რამდენიც გინდა! გამიხარდება:)))))</div><br /><br /><div>მადლობა ასეთი მხიარული და იუმორით გაჟღენთილი წერილისთვის და აი ჩემი წერტილებიც..........................</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-19241427298488430?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-91955941640794845822008-08-18T17:16:00.002+04:002008-08-18T17:21:56.239+04:00baby,<br />არც მე მეგონა ასე სასწაულად თუ მოგინატრებდი (ეს კარგი სიტყვა გამოიგონე). მართალია იმაში უკვე გამოგიტყდი, რომ კი არ მომწონხარ, არამედ მიყვახარ უკვე და მალე მოვახერხე შენი შეყვარება, მაგრამ ფაქტია, რაც წავედი, ეხლა უფრო განვიცდით უერთმანეთობას ვიდრე მანდ რომ ვიყავი მაშინ. ყოველ დღე კი გხედავდი, მაგრამ მაინც მენატრებოდი სასწაულად მანდაც, იმიტომაც ავიკიდე შენი ნახვის ლომკა. ანუ ნარკომანი ვარ ახლა! თვით ნარკომანებისთვისაც აკრძალულია ნარკოტიკის ერთბაშად გადაგდება და მე კიდევ ასე ერთიანად მოგშორდი, არც შენი ნახვის დოზები შემიმცირებია და წარმოგიდგენია რანხელა სასჯელია ეს ჩემთვის?<br />ისევ მარტო ვარ. თუმცა უკვე „მოვახერხე“ ხალხის გაცნობა. ორი გოგო და 5 წუთის წინ ერთი ბიჭი გავიცანი, რომელიც როგორც აღმოჩნდა ჩემი კურსელი უნდა იყოს. ცოტა ენა ებმევა, მაგრამ ცდილობს მემეგობროს. ეს ხალხი ჩემი მეზობლები არიან სასტუმროში. ეს წუთია შემოვედი. ამ ორ გოგოსთან (აქედან ერთ-ერთს ჩემი ძმის სახელი – ნიკო ჰქვია) ერთად დავეხეტებოდი ქალაქში. ჯერ უნივერსიტეტში გავიარეთ რეგისტრაცია ერთად და მერე ველოსიპედების საყიდლად წავედით და ველოსიპედიც ვიყიდეეეე! სულ 80 ევრო დამიჯდა, თავისი შეკეთებით და საკეტით (ნახმარი ველოსიპედია რა თქმა უნდა, ახალი 400 ევრო ღირს საშუალოდ). ძალიან საყვარელია! ეხლა ვფიქრობ რამე საღებავი ვიყიდო და მირო დავაწერო, თორემ სულ ყველგან ველოსიპედებია და სხვებისგან ვერ გავარჩევ. უიიი, დამავიწყდა მეთქვა. იმ ორივე გოგოს თავიდანვე (საუზმეზე) ვუთხარი, რომ მეგობარი გოგო უკვე მყავს. შენ რომ არა, არც ისე მომეწონებოდნენ ეს გოგოები, ასე რომ ნუ ინერვიულებ, მირომ ქალების პონტი როგორ გამაზაო:))))) და კიდევ, ხომ იცი როგორი დეგენერატი ვარ! საკეტი კი ვიყიდე, მაგრამ ამ საკეტის გასაღები არ წამომიღია და ისევ მაღაზიაში მომიწევს მისვლა.<br />თმა გადავიპარსე გუშინ სახლში. როგორ მოვახერხე მე თვითონაც მიკვირს. ორი ბრიტვა გავაფუჭე და ცოტა სისხლიც კი დავღვარე, მაგრამ დღეს უკვე კარგად გამოიყურება ჩემი თავი და საბედნიეროდ არც თავის ფორმა შემცვლია იმის მერე რაც ბოლოჯერ გადავიპარსე თავი და მე მომწონს. მგონი მიხდება.<br />უნივერსიტეტში ასე მგონია ერთ ბიჭზე 10-12 გოგო მოდის. ამიჭრელდა თვალები. ჭირი მაგათ!<br />იცი როგორ მიხარია ასე რომ ვკონტაკტობთ? ჩემთვისაც პირველია ასეთი გამოცდილება და კიდევ. გამოგიტყდები რაც არ მითქვამს შენთვის. მართალია წასვლამდე გეუბნებოდი, რომ არც შენგან ვითხოვ რომ დამელოდო ერთი წელი და ეგეთი სისულელე მეთქი და ვერც მე მოგცემ ჩემი გრძნობების გარანტიას მეთქი, მაგრამ საქმე იმაშია რომ არ მინდა დაგკარგო! არ ვიცი შენ რაც და როგორც გინდა იფიქრე, მაგრამ მართლა არ მინდა დაგკარგო! ერთი წელი მაინც დიდი პერიოდია, მაგრამ ალბათ მაინც მალე ჩაივლის, ეს თავიდან ჭირს, თორემ მერე უკვე არაფერია რთული. მით უმეტეს თუ დაგკერე (როგორც ადრეც გითხარი) და შვებულება აგაღებინე ზამთარში, რომ სადმე (სადაც გინდა) ევროპაში ჩამოხვიდე, მაშინ ხომ თავიდან დაიწყება ჩვენი უერთმანეთოდ ვერ გაძლების წამზომის ათვლა. მზად ვარ კიდევ თავიდან დავიტანჯო, ანუ, არ ვიცი შენთვის როგორ მაგრამ ჩემთვის წარმოუდგენლად ფანტასტიურად ჟრერს შენთან ერთად ევროპაში მოგზაურობა, მარტო მე და შენ! ხომ ხვდები რამდენს ვიხეტიალებთ და როგორ დროს გავატარებთ? სამსინგ დაუვიწყარი:)))))<br />იფიქრე ამაზე. თუმცა ჯერ ძალიან ადრეა.<br />ძალიან ბედნიერი ვარ ყველაფრისთვის რაც მომწერე! შენც ცოტა არ იყოს უფრო და უფრო ჩემსავით თბილი ხდები და ემოციური – ჩემი დამსახურებაა?:)))) პრინციპში რას ვატრაკებ, ცივი როდის იყავი რომ? პროსტა, ეხლა უფრო და უფრო იწყებ გამოხატვას ემოციების. მანამდე იმიტომ მალავდი, რომ მაინც მიდის ეს ბიჭი და არ არის საჭიროო, მაგრამ თურმე ყოფილა საჭირო.:))))<br />რამდენიმე ფრაზა ძალიან მესიამოვნა შენი წერილიდან და დაგიკოპირებ:<br />1. „აქეთ ყეველაფერი ისევ ისეა, თუმც დიდი სხვაობაა, შენს გარეშე“ - გენაცვალეეეეე!<br />2. „მაგრამ მაინც ვერ მიმეძინა, ალბათ იმიტომ, რომ უძილობას მივეჩვიე თქვენი გადამკიდე“ - ხო ეხლა ჩვენ დაგვაბრალე! ეს უბრალოდ ჩვენი სასტავის თვისებაა, ერთად რომ ვიკრიბებით დილის 5 საათამდე ვერ ვიშლებით, იმიტომ რომ ვერ ვგეგმავთ ნორმალურად და თავის დროზე სად წავიდეთ. თან პლიუს. განშორება მიჭირს ხოლმე შენთან და არც შენ ხარ წინააღმდეგი გვიანობამდე ყოფნის. ასე რომ!:)))))<br />3. „იცი, გუშინ პირველად დამესიზმრე. რაც გიცნობ არასოდეს დამსიზმრებიხარ. მინდა გითხრა, რომ სიზმარშიც სასიამოვნო ხარ და თბილი, თუმცა საბანი მაინც დილამდე მეხურა“ - კის შენ პატარა:)<br />4. „ იცი, რაც წერილის წერა დავიწყე, მოსაწევადაც არ გავსულვარ ჩემს 3 წუთიან კუთვნილ შესვენებაზე“ - ჰეჰეე, ასეც ნუ დაიტანჯავ ეხლა თავს:)))<br />5. „დღეს შენი ხმა გამიხარდა, პრეგოში ვიჯექი, პოკაჩოებს და სალათას მივირთმევდი. რომ დავასრულე საუბარი, გარშემო მსხდომებმა მითხრეს, ოდნავ გაწითლდიო“ - არა, კარგი სანახავი იქნებოდი, ლოყები რომ შეგეფაკლებოდა:))<br /><br />მოკლედ, ინტერნეტიც მგონი „ვიშოვე“. დიასახლისმა მომცა რაღაც კოდი და ვაირლესით ვსარგებლობ, ერთ-ერთ ტალღაზე „დავჯექი“. იმედია სულ ასე ვისარგებლებ სანამ აქ ვარ, პირველ სექტემბრამდე ანუ, სანამ სახლს მომიძებნიან, რისი დიდი იმედიც, მაქვს, თუმცა დღეს ისეთი შტაბეჭდილება დამრჩა უნივერსიტეტის თანამშრომელთან საუბრისას, რომ შეიძლება კიდევ დროებითი (ერთი ან ორი თვით) მიპოვონ ჯერ თავშესაფარი და მოკლედ შეიძლება მომიწიოს ბინების შეცვლა რაც სასტიკად არ მომწონს!<br />სკაიპიშიც დაგეკონტაქტები ხოლმე აქედან გამომდინარე, მაგრამ ამ წერილების შეწყვეტა არ მინდა და შენი წერილების მიღებაც უზომოდ მიხარია!გუშინ არსად აღარ გავსულვარ, იმიტომ რომ ძალიან წვიმდა და დამეზარა წვიმაში ხეტიალი. დღესაც წვიმს დილიდან და დასველდი ცოტა. ვიცი რომ წვიმა გიყვარს, მაგრამ ჩემთვის მომაბეზრებელია ასე წვიმა მთელი დღე შენს გარეშე.<br />ველოსიპედი აქ ისეთი გამოსადეგი რამეა ვერც აღგიწერ, დაახლობეით 5-ჯერ მოიგებ დროს ველოსიპედით და დროსაც ფასი აქვს, თუმცა ზოგჯერ ფეხით ხეტიალიც სასიამოვნოა.<br />ეხლა მშია მაგრად! წავალ გარეთ შევჭამ რამეს. პროდუქტები რაც გუშინ ვიყიდე გამითავდა. მაცივარში მქონდა შენახული, რომელიც სად არის განთავსებული ვერ გამოცინობ: აბაზანაში. მაცივარი აბაზანაში სადმე გინახავს? არა ხომ? არც მე)) ტუალეტიც ცალკეა, აბაზანიდან რომ გამოხვალ ეგრევე.<br />დღეს აღმოვაჩინე, რომ ჩემი ნომერი ყველაზე დიდია, ჩემი ახალ გაცნობილი მეგობრების ნომრებს შორის და ძალიან მიხარია, არავის აქვს სამი საწოლი. ნიკო (რუმინელი გოგო, მეზობელი) მეხუმრა კიდეც, ესპანელი გოგოები შეგიძლია ამოიყვანო აქო, რაღაცეები ვილაპარაკეთ დილით ესპანურ ტემპერამენტზე, ქართულს გავს თქო და მეკაიფება ეს ეხლა თავის ჭკუაში.<br />მოკლედ წავედი მარუშკიიინ და შენი არ იყოს, მეცმპა მპა მპა<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-9195594164079484582?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-10704203445780582852008-08-18T13:50:00.002+04:002008-08-18T13:55:10.652+04:00პრივეტებიო.<br />გიგზავნი ორმაგად მეტ ნაჯღაბნს, მაპატიე, არანაირი წესი და რიგი არ დავიცავი წერისას. არ მინდოდა და იმიტომ. უცებ, რაც მოვიდა მოგწერე.<br />მეც კი გკოცნი :)<br /><br />Last night in the sky,<br />Such a bright light.<br />My radar send me danger<br />But my instincts tell me to keep<br />Breathing,Out, in, out, in, out, in...<br /><br />p.s. ატაჩმენტში არსებულ წერილს ჯერ არ გამოვაქვეყნებ, იმიტომ რომ ჯერ მეც არ წამიკითხავს. წავიღებ სახლში და ვნახავ... ეხლა ჩემი უნივერსიტეტის ერთ-ერთ შენობაში ვიმყოფები ჩემ ორ მეზობელ გოგოსთან ერთად (ცუდი არაფერი იფიქროთ:D) და დღეს ბეეეეევრი საქმე მაქვს და სტავკები მე და მარის ურთიერთობაზე არ მიიღება... და კიდევ ერთი კატიას: თმა აქ არ შემიჭრია, ვიცი რომ ძვირია. ჩემს სასტუმროში ვიწვალე მე თვითონ და ცოტა დავსისხლიამდი. ეხლა გადაპარსული დავდივარ და ასე ვაპირებ ცელიი გოდ:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-1070420344578058285?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-594266808471268502008-08-17T15:37:00.002+04:002008-08-18T13:49:36.192+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgN7HOxnTI/AAAAAAAAAa0/SDz8X-LYDbM/s1600-h/McDonalds.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235449876022664498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgN7HOxnTI/AAAAAAAAAa0/SDz8X-LYDbM/s320/McDonalds.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgN7Hlj0cI/AAAAAAAAAa8/149DJHIeMds/s1600-h/otaxi+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235449876118229442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgN7Hlj0cI/AAAAAAAAAa8/149DJHIeMds/s320/otaxi+1.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgN7SZ9IHI/AAAAAAAAAbE/6tGULxwVbDg/s1600-h/otaxi+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235449879022346354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgN7SZ9IHI/AAAAAAAAAbE/6tGULxwVbDg/s320/otaxi+2.jpg" border="0" /></a><br /><div> </div><div>აღარ ღმერთმანი. </div><div> </div><div>მეორე დღეა ეხლა. ცოტა გავერკვიე სიტუაციაში და ცოტა გავთამამდი. გუშინ სადაც წავიდოდი თან გზებს კარგად ვიმახსოვრებდი, რომ უკანაც იგივე გზით დავბრუნებულიყავი. ეხლა სულ აღარ ვფიქრობ ამაზე და დარწმუნებული ვარ მაინც მივაგნებ ყველაფერს, მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქის ქუჩები ჯერ კარგად არ ვიცი. ჩემთვის მთავარია ცენტრალურ სადგურს მივაგნო და იქიდან გზა სახლისკენ უკვე თვალდახუჭული ვიცი. </div><div>უნივერსიტეტის გზაც კარგად ავითვისე, თუმცა მხოლოდ ერთხელ ვარ ნამყოფი. ეხლა სადღაც ბაღთან სკამზე ვზივარ და ვორდის ფაილი მაქვს გახსნილი და შენ გწერ. ჯერ ინტერნეტთან შეხება არ მქონია, მიუხედავად იმისა, რომ აქ უამრავი „ვაირლეს ქონექშენებია“, მაგრამ რად გინდა, ზოგი პაროლს ითხოვს, ზოგი არსებულ „ექაუნტს“. ასე რომ, შენთვის წერილებს ასე ვორდში დავწერ ხოლმე და მერე მეილში ათაჩმენტით მოგაწვდი. გავლელ-გამოვლელები მაკვირდებიან და მიღიმიან ასე ბავშვური სახით რომ ვუტყაპუნებ კლავიატურას. თან მაინც გავრისკე და მგზავრები ჩავრთე. ეტყობა ქართული შემოქმედებაც მოსწონთ – ლაღი და მხიარული გიტარ-ტამტამები. </div><div> </div><div>უი, მართლა! ტამტამები ჯერ არ მიყიდია, იმიტომ რომ მუსიკალურ მაღაზიას ვერ მივაგენი ჯერ და საერთოდ, როგორც გუშინ ვივარაუდე, კვირას ყველაფერი დაკეტილი იქნება თქო, ასეც აღმოჩნდა, ერთადერთი სოლარიუმი შემხვდა ღია და მომერიდა მეკითხა თმებს ხომ არ შემჭრით თქო. სამი სილამაზის სალონი კი ვნახე, მაგრამ სამივე დაკეტილია. ხვალამდე მოცდენას არ ვაპირებ, იმიტომ რომ ხვალ ძალიან დატვირთული დღე მაქვს და დღეს სახლში ექსპერიმენტს ჩავატარებ, ანუ მე თვითონ გადავიპარსავ თავს: ჯერ მაკრატლით, მერე ბრიტვით. იმედია არ დავისისხლიანებ ძალიან თავს. </div><div>პოლიციაში ვიყავი უკვე. ეგეც დაკეტილი რომ დამხვედროდა ხომ გავრეკავდი. მითხრეს „თაუნ ჰოლში“ (მერია, გამგეობა) მიდი ხვალო და იქ დარეგისტრირდებიო. </div><div> </div><div>იცი როგორ გამიხარდა დღეს შენი წყნარი და მშვიდი ხმის გაგონება? ძალიან, ძალიან! შენი უამრავი სურათი მაქვს შენც იცი, მაგრამ არც ერთი ვიდეო. There is no მარიამი მოქმედებაში. რამეს გამომიგზავნი მეილით? შენზე რატომ გამახსენდა არ ვიცი, მაგრამ დილით საუზმეზე რომ ჩავედი ორი ცოლქმარი და ერთი გოგონა დამხვდა, რომელიც მალიმალ მიღიმოდა და ასევე ღიმილით დამემშვიდობა, ნეტა ჩემი კარის მეზობელი ხომ არ არის? ალბათ ელოდა ჩემგან საუბრის დაწყებას, მაგრამ მე ისევ დეგენერატულად ვიქცევი და არავისთან ურთიერთობის ხასიათზე არ ვარ და არც განწყობა მაქვს სამაგისო. </div><div> </div><div>აი ეხლა „შანსი არ არი“ დაიწყო. კვლავაც მოვა გაზაფხული შანსი არ არი. ღამე საბანი მახურავს, იცი? არ ცხელა აქ მაინცდამაინც. წარმომიდგენია როგორი ზამთარი იქნება. ძალიან საყვარელი ქალაქია. </div><div> </div><div>დღეს ორი მაკდონალდსი შევამჩნიე, იმედია ღამითაც მუშაობს. მუზეუმიც ვნახე, მაგრამ იქ შესვლის ნერვები არ მაქვს. უიიიი! ერთ ქუჩაზე რაღაც საკონცერტო აპარატურას შლიდნენ და განრიგი ეწერა კონცერტების მგონი. გახსნის თარიღი დღევანდელი იყო. მერე ვიღაცას ვკითხე და უნივერსიტეტის გაცნობის დღეებიაო. რომელი უნივერსიტეტის თქო და გაბრაზებული სახით მიპასუხა „The University“ ანუ მივხვდი ჩემს უნივერსიტეტზე იყო საუბარი და გამიხარდა. რამე „ინვითეიშენი“ ხომ არ მჭირდება რომ მოვიდე მეც სტუდენტი ვარ მეთქი და არა, მობრძანდი, ასე საღამოს 10-11 საათზეო. წავალ. ბევრი ხალხი იქნება ალბათ. </div><div>ეხლა ზუსტად უნივერსიტეტში ვაპირებ წასვლას, იქნებ ეხლა მაინც გავუგო იქაურ ვაირლეს ინტერნეტს რამე, თუ ღია დამხვდა რა თქმა უნდა. თუ აქ ვერ ჩავრთე, მაშინ იმათი კომპიუტერით ვისარგებლებ. ფლეში მაქვს. ამ ფაილებს გადავიტან იქ და დაგიმეილებ. </div><div> </div><div>სიტროენები, სიტროენები! ძალიან პოპულარულია ამ მარკის მანქანები აქ. პატარები და საყვარლები, სწორედ ისეთი როგორიც მე მინდა. ვფიქრობ აქ ხომ არ ვიყიდო რამე ესეთი ეკონომიური (პატარა, ოთხკარიანი, ახალი, ავტომატიკა, არამძლავრი მატორით) მანქანა. ვნახოთ, იქამდე ჯერ შორია. არც ველოსიპედი მიქირავია ჯერ და ისევ მხარზე ჩანთა გადაკიდებული ფეხით დავეთრევი ქალაქში. ხომ იცი მიყვარს ფეხით სიარული. </div><div> </div><div>წავედი ეხლა უნივერსიტეტში ინტერნეტის საძებნად.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-59426680847126850?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-78369980746991130782008-08-17T15:29:00.007+04:002008-08-18T13:46:03.504+04:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235447936570328866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMKONThyI/AAAAAAAAAaE/nhsvP5QX-co/s320/aerop+2.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235448030040392306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMPqaTgnI/AAAAAAAAAaM/IplPF-SejBs/s320/aerop+5.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235448137782764018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMV7yFofI/AAAAAAAAAaU/gWmVn6b_gUg/s320/from+the+sky.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235448370287809714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMjd7nFLI/AAAAAAAAAak/vV9WxV_KWT4/s320/railway.jpg" border="0" /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMjZyzHvI/AAAAAAAAAac/CNwHacLvIM0/s1600-h/my+Uni.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235448369177108210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMjZyzHvI/AAAAAAAAAac/CNwHacLvIM0/s320/my+Uni.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMjrLribI/AAAAAAAAAas/GOZf9_SL4vs/s1600-h/game+nijmegenshi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235448373844871602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKgMjrLribI/AAAAAAAAAas/GOZf9_SL4vs/s320/game+nijmegenshi.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><div><div>ღმერთმანი! </div><div>ვერ მივხვდი როგორ დამეწყო შენთვის წერა, რა სიტყვა შემერჩია. ჰოდა, ალბათ საუკეთესო გამოსავალი ვიპოვე. სად ვარ? მართლა სად ვარ? პრინციპში რას ვერჩი, მშვენიერი პატარა და ლამაზი ქალაქია, ერთნაირი ოთხკუთხედი სახლებითა და სუფთა ქუჩებით. მაგრამ არ ვარ მგონი აქ. ისევ მანდ ვცხოვრობ. დღეს უკვე ოთხ ადამიანს მიგამსგავსე: ორს მანქანაში, ერთს ველოსიპედით და მეოთხეს კინაღამ გამოვეკიდე. </div><div>ამ ქალაქის აფეთქება მინდა ისე მენატრები და უფრო მეტად ვგიჟდები, როცა ვაცნობიერებ რამდენი ხანი ვერ გნახავ და რომ აქ არ ხარ არც ერთ ქუჩაზე, არც ერთ სახლში, არც ერთ კაფეში, შორსაც კი არ ხარ სადმე! </div><div> </div><div>იცი როგორ მარტო ვარ? </div><div> </div><div>იქნებ პრობლემაც ზუსტად იმაშია, რომ არავის ვიცნობ და ვერავისთან გადავაყოლებ გულს გარდა ჩემი სასტუმროს 65 წლის დიასახლისი ქალისა, რომელიც ისე დარბის სასწაული აღმართის კიბეებზე, შეგშურდება ახალგაზრდა კაცს. </div><div> </div><div>კარგი, რადგან დიასახლისზე მოყოლა დავიწყე, ბარემ ცოტ-ცოტა სხვა რამეებსაც მოგიყვები. სახელიც კი არ ვიცი ამ ქალის. საუზმეზე რომ ვუთხარი 10 საათზე მინდა დილით თქო, ისეთი მკაცრი სახით შემომხედა, მივხვდი აქ სიზარმაცე და ლოგინში შუადღემდე კოტრიალი არ გამომივიდოდა და ამიერიდან შემდეგი 16 დღე ყველაზე გვიან დილის 9 საათზე მომიწევს ხოლმე საუზმე. </div><div>თვითონ სასტუმრო (თან მეცინება სასტუმროს რომ ვეძახი) პატარაა და უცნაურად მოწყობილი. არ მაქვს: ტელეფონი, საპირფარეშო ოთახში, დუში ოთახში, მაცივარი, კონდიციონერი, ფასიანი ეროტიული არხები ტელევიზორში, სარეცხის გასაკიდი ადგილი (ან რატომ უნდა მქონდეს რომ? სად გაგონილა ეგეთი რამეები სასტუმროში). </div><div>მაქვს: ტელევიზორი, ინტერნეტი (ვღადაობ, რა ინტერნეტი, რის ინტერნეტი, კაცს სახლში ვერ დამირეკია, რომ ჩემებს ვუთხრა მშვიდობით ჩავედი თქო), სამი საწოლი (რა შემატყო ამ ქალმა რომ ბევრი ნაშის ამოყვანას ვაპირებ სამ საწოლიანი ნომერი რომ შემირჩია), პირსაბანი და ნიჟარა, სარკე, ტანსაცმლის კარადა, კიარადა – დიდი კარადა, სკამები, მაგიდა, „ტუმბო“, „ნაჩნიკი“ და სხვა წვრილმანი რამ. </div><div> </div><div>არ გამიმართლა შაბათ დღეს რომ ჩამოვედი, რადგან ბევრი რაღაცა დღეს ან დაკეტილია ან ადრე იხურება. ხვალ კვირაა და უარესი იქნება ვიცი. იმდენი ვიწვალე სახლში დარეკვაზე, ლამის ჭკუიდან გადავედი. ბოლოს ვიფიქრე სადმე უკაბელო ინტერნეტი იქნება, ლეპტოპს წავიღებ, სკაიპით დავუკავშირდები ვინმე მეგობარს და ჩემებთან სახლში დავარეკინებ თქო. მაღაზიაში ერთი კარგად დაბოლილი ბიჭი გამომეხმაურა ტელეფონის ბარათს გამწარებით როცა ვეძებდი, აქვე კოფიშოპია, თან მოწევ და თან უკაბელო ინტერნეტიც უნდა ჰქონდეთ მაგათო. არ ვეწევი, მაგრამ რამეს არანარკოტიკულს დავლევ ჯანდაბას შენი თავი თქო, მაგრამ მაინც ვერ ამიხსნა კარგად სად იყო ის ბარი, ველოსიპედს შემოახტა და ის მითხრა, აი მე საითკენაც მივდივარ, იქით, სულ პირდაპირ უნივერსიტეტის კამპუსია და იქ იკრიბებიან სტუდენტები, წესით იქ უნდა იყოს უკაბელო ინტერნეტიო. ისეთი რა მოწია, რომ ასეთი ღირებული იდეა მოუვიდა არ ვიცი, მაგრამ მივვარდი სასტუმროში, ლეპტოპი ავიღე და დავადექი ნასწავლ გზას. </div><div> </div><div>ძალიან ბევრი ვიარე ფეხით და დიასახლისმა ტყუილად არ მირჩია ველოსიპედი იქირავე თუ მალე არ მიდიხარ, დაგჭირდებაო. არადა, სხვანაირად უხერხულადაც გრძნობ კაცი თავს: ხალხი ან მანქანით დადის აქ ანაც ველოსიპედით, ერთი სამოცი წლის შარვალ კოსტუმიანი კაცი განსაკუთრებით სასაცილოდ გამოიყურებოდა ველოსიპედზე, მაგრამ ეჭვი მაქვს მე უფრო სასაცილო დასანახი ვარ ამათთვის, ასე ლეპტოპ ამოჩრილი ფეხით რომ დავეხეტები (ლეპტოპი რომ არ მქონდეს ალბათ მოვკვდებოდი! ცოტას ვერთობი ამით). </div><div> </div><div>ძალიან ლამაზი უნივერსიტეტი მქონია, მაგრამ სამწუხაროა, რომ ორშაბათამდე არ გაიღება და ვერ მოვაგვარებ ვერაფერს მაქამდე. დავინახე ის შენობა სადაც სტუდენტები მისხდომოდნენ კომპიუტერებს და თვალები გამინათდა. შევვარდი სასწრაფოდ და ჩემდა გასაკვირად უპრებლემოდ, უფასოდ შემიშვეს ჩემივე ლეპტოპით. თუმცა რად გინდა! ვერ განვეწყე იმ ინტერნეტ ტალღაზე თუ რაღაც, პაროლს ითხოვდა და ვერ მითხრეს იქ რა მექნა, ვერც ადმინისტრაციამ. ამ კომპიუტერებთან დაჯექი თუ გინდაო, მაგრამ იქ არც სკაიპი ეწერა (რომ ვინმესთვის უცბად შემეტყობინებინა, რომ ჩამოვედი უკვე) და არც მისი გადმოწერის და დაინსტალირების პერსპექტივა ჩანდა, დაბლოკილი იქნებაო. მირჩიეს მეილი მიწერეო, მაგრამ სანამ ჩემი ძმა მეილს წაიკითხავდა და მერე გაახსენდებოდა, რომ დედაჩემისთვის ეთქვა, იქამდე ხომ ინფარქტი დაარტყავდა დიანას ნერვიულობით. შემდეგ დაგარეკინებთო შემპირდნენ და ტელეფონი მომცეს, მაგრამ ჰოი საოცრებავ! ვერანაირად ვერ დავრეკე! რანაირად აღარ ავკრიფე კოდები, თავში ნოლები, მაგრამ მე მგონი ის ტიპი მეკაიფებოდა და რაღაც შიდა ნომრიანი ტელეფონი მომცა. ფაქტია, რომ ნირწამხდარი წამოვედი. </div><div> </div><div>სახლში მოვედი (რანაირი სახლია ეს ჩემთვის არ ვიცი, მაგრამ მაინც), ცოტა დავისვენე, აზრზე მოვედი და რა მექნა, წავედი ისევ მატარებლის სადგურზე, აბა სხვაგან ვერსად ვიშოვე ტელეფონის ბარათი, ქალაქი შემოვიარე და ვერც სხვა ხერხებით მოვახერხე დარეკვა. როგორც იქნა მივაღწიე სადგურამდე, სადაც ტელეფონები იდგა და მართალია ბარათი ვერ ვიშოვე, ევროიანი ჩავაგდე და მაინც მოვახერხე დარეკვა. და დედაჩემის პასუხი: ვიცი, რომ ჩახვედი, სასტუმროში დავრეკე უკვე შენთანო. </div><div> </div><div>დავბრუნდი ისევ სახლში, ცოტა გამოვიძინე, ვჭამე რაღაცეები რაც სადგურზე შევიძინე და შენ გწერ ეხლა და თან მუსიკა მაქვს ჩართული. მგზავრებს ვერ ვუსმენ, რადგან შუადღისას ჩავრთე და ეგრევე შენთან წამომიღო, ეხლა რომ ეს ჩავრთო, გავრეკავ ალბათ! </div><div>ძალიან მაკლიხარ! ძალიან მარტო ვარ! </div><div> </div><div>კარგი, წავედი ეხლა, გავივლი ცოტას ქალაქში, ერთი პერიოდი ვფიქრობდი ვინმე ხომ არ გავიცნო და გულს გადავაყოლებ თქო, მაგრამ არ მიმიწევს არავისკენ გული. ასე რომ არც ღამის კლუბში ვაპირებ დღეს წასვლას. ცოტა ხანში ჩავჯდები მაინც კალაპოტში. ზეგ საორიენტაციო ტური მეწყება და სხვა სტუდენტებიც უნდა გავიცნო წესით. მაქამდე როგორმე გავძლებ ალბათ. დიდი არაფერი ეხლა თუ ცოტა დავიტანჯე და სულ შენზე ვიფიქრე ეს დღეები. ღირსი ვარ მაინც! რა მინდოდა, რას დაგდევდი, ხომ უნდა მივხვედრილიყავი, რომ შემიყვარდებოდი? მაგრამ ერთი წამითაც არ იფიქრო, რომ რამეს ვნანობ! შენ ჩემი დიდი შენაძენი ხარ და ბედნიერი ვარ ყველა წამით რაც შენს გვერდით გავატარე! </div><div> </div><div>ჰოდა, იქნებ სადმე ინტერნეტსაც გადავეყარო ქალაქში და ამ წერილსაც გამოგიგზავნი. მომწერე შენც! გემშვიდობები ისევ უცვლელი სიტყვებით: მადლობა, მიყვარხარ, გეფერები </div><div></div><div></div><div></div><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7836998074699113078?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-74312614914907656272008-08-15T11:32:00.003+04:002008-08-15T12:05:23.552+04:00წავედი! მივდივარ! დღეს ღამე მივფრინავ და ბილეთიც ძლივს ვიშოვე, ვიღაცა კეთილმა ადამიანმა ჩააბარა ამსტერდამის ბილეთი, სწორედ ის რეისი რაც მე მაწყობდა და ასე გამიმართლა. აქამდე წერის განწყობა არ მქონდა, მიხვდებით რატომაც. არც ეხლა ვარ ხასიათზე ვიხუმრო და ვიხალისო, მაგრამ იქიდან გამომდინარე, რომ მაინც რაღაცნაირად ვცდილობ გადავიტანო ის ყველაფერი ცუდი რაც მოხდა, ვეცდები ცოტა იმ თემებზე ვისაუბრო, რაზეც არ მომიყოლია ამ დღეებში თქვენთვის. რა თქმა უნდა ომის გარდა ეს პერიოდი ჩემთვის სხვა ამბებითაც იყო დატვირთული.<br />პირველი ის იყო, რომ სიტუაცია როგორც კი დაიძაბა ისე, რომ შეიძლება მერე ვეღარ გამეღწია ქვეყნიდან ეგრევე უკანსკნელი ლაჩარივით გავრბოდი. ჩავალაგე ბარგი და პირდაპირ აეროპორტში მივედი (იხილეთ ვიდეო). კიევში ვაპირებდი გაფრენას და მერე იქიდან გადავიდოდი ჰოლანდიაში. თუმცა არც კიევის ბილეთები იყო და რეგისტრაციის დასრულების შემდეგ მაინც გქონდა შანსი რაღაც გამოჩენილიყო და აი, ჩემს წინ ადამიანმა უკან ჩააბარა ბილეთი...<br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-9a6d7998569d193c" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v1.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9a6d7998569d193c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2A709B3363FB2E602DA76FB5769F5569A53E5049.2B520AF05C27F6C9A16028A7DC51725FC7E09901%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9a6d7998569d193c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DbvVV5Q1Xm-NPjZN-nAuawz-7Tb8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v1.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9a6d7998569d193c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2A709B3363FB2E602DA76FB5769F5569A53E5049.2B520AF05C27F6C9A16028A7DC51725FC7E09901%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9a6d7998569d193c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DbvVV5Q1Xm-NPjZN-nAuawz-7Tb8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br />სამშაბათი იყო. ეს ის დღეა საშიშროება რომ შეიქმნა თბილისში შემოვლენო, გორი აღარ არსებობსო, ყველა რუსთაველზე ვიკრიბებითო. აეროპორტში წასვლამდე ტელევიზორს ვუყურებდი და ცრემლები წამომივიდა და ბოღმა მაწვებოდა, რაღაცა მინდოდა გამეკეთებინა, მაგრამ ვიცოდი რომ რეალურად ალბათ არაფრის ტრაკი არც მქონდა. აეროპორტშივე დამირეკა ჩემმა ძმაკაცმა, რომელიც აჟარაში ცხოვრობს და რა ხდება კოდორში, ხომ ვიგერიებთ შეტევს თქო (ლომაიას ინფორმაციას რომ ენდობი კაცი) და იქიდან: კოდორი დავკარგეთ, კოდორი აღარ არსებობს, აღარ არის ჩვენი კოდორიო. მამაჩემს გავხედე და არა თქო ვუთხარი და ისიც ადვილად მიხვდა რომ მე წამსვლელი არ ვიყავი და ბილეთზე უარი ვთქვით...<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKUxeBa0CBI/AAAAAAAAAZ8/OrlyJaDYKVE/s1600-h/mariami+4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234644533734803474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKUxeBa0CBI/AAAAAAAAAZ8/OrlyJaDYKVE/s320/mariami+4.jpg" border="0" /></a>ეხლა მარიზე. რამდენიც არ ვეცადე შორს არ შემეტოპა, არაფერი გამომივიდა! მივდივარ და გულის დიდ ნაწილს აქ ვტოვებ.<br /><br />baby მიყვარხარ! მაპატიე თუ შენც განიცდი ჩემს წასვლას! მიყვარხარ baby!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7431261491490765627?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-69714746090760486032008-08-14T13:28:00.002+04:002008-08-14T13:32:00.634+04:00ომი დამთავრდა. კვლავ გვახრჩობს ბოღმა. ყელში გვაქვს გაჩხერილი სიძულვილი. გულიდან მოგვდის ცრემლი. თვალებს ვხუჭავთ და ვტირით ისევ. ასე მგონია ვერასოდეს დავიძინიებთ ან ვეღარასოდეს გამოვფხიზლდებით.<br /><br />უფალო შეგვიწყალე!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-6971474609076048603?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-77157699752247752402008-08-11T18:34:00.004+04:002008-08-11T19:00:24.436+04:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSC-3WPhI/AAAAAAAAAZc/bbtK_itMRyM/s1600-h/10ossetia_2-600.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272978192875026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSC-3WPhI/AAAAAAAAAZc/bbtK_itMRyM/s320/10ossetia_2-600.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSDMaYKoI/AAAAAAAAAZk/qEy_N5pbOrw/s1600-h/09cnd-ossetia6_600.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272981829462658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSDMaYKoI/AAAAAAAAAZk/qEy_N5pbOrw/s320/09cnd-ossetia6_600.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSDY2hKDI/AAAAAAAAAZs/wiZvIHUv4DI/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272985168717874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSDY2hKDI/AAAAAAAAAZs/wiZvIHUv4DI/s320/2.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSDnQI8jI/AAAAAAAAAZ0/V7Ol7-1YJMU/s1600-h/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272989034279474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBSDnQI8jI/AAAAAAAAAZ0/V7Ol7-1YJMU/s320/1.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRL4ZpxbI/AAAAAAAAAY0/6OaZN8dWvZs/s1600-h/tskh.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272031564907954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRL4ZpxbI/AAAAAAAAAY0/6OaZN8dWvZs/s320/tskh.bmp" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRMGiPytI/AAAAAAAAAY8/ZocvCENj8XQ/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272035359050450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRMGiPytI/AAAAAAAAAY8/ZocvCENj8XQ/s320/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRMpSuL5I/AAAAAAAAAZE/iZTJZrTeCr0/s1600-h/41528572.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272044689174418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRMpSuL5I/AAAAAAAAAZE/iZTJZrTeCr0/s320/41528572.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRM0a9FvI/AAAAAAAAAZM/O7TWSBILJgc/s1600-h/14737325_Georgia_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272047676495602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRM0a9FvI/AAAAAAAAAZM/O7TWSBILJgc/s320/14737325_Georgia_1.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRNMM4f6I/AAAAAAAAAZU/jluzNQTRf8Q/s1600-h/00105cadc0780a087c9905.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233272054059925410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SKBRNMM4f6I/AAAAAAAAAZU/jluzNQTRf8Q/s320/00105cadc0780a087c9905.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-7715769975224775240?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-88444158375463922512008-08-08T16:04:00.001+04:002008-08-08T16:18:16.146+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SJw5dioh-ZI/AAAAAAAAAYs/sldYXOMI1pc/s1600-h/98bc4aaf2b61476.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232120046773467538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SJw5dioh-ZI/AAAAAAAAAYs/sldYXOMI1pc/s320/98bc4aaf2b61476.jpg" border="0" /></a><br /><div>არ ვკითხულობ ბლოგებს, არ ვამოწმებ მეილებს, ვერ ვშორდები ტელევიზორს, რადიოს. მეშინია, რომ მივდივარ და არ ვიცი რა მოხდება. ჩემი იარაღის ხელში აღება რამდენად გამართლებული იქნებოდა არ ვიცი, მაგრამ რაღაცით მაინც მინდა აქ ვიყო და ჩართული ვიყო ამ საერთო საქმეში. არადა ყველა მიდის მგონი. ომია?!<br />ომია!<br />ჩვენ გავიმარჯვებთ!<br />გფარავდეთ უფალი!<br />ამინ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8844415837546392251?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-28600289279929442642008-08-07T18:18:00.002+04:002008-08-07T18:30:48.758+04:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231781332043478866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SJsFZv74t1I/AAAAAAAAAYk/uIZ8I2AGLKo/s320/tosh+A300.jpg" border="0" /><br />ლეპტოპი ვიყიდე! ძალიან მაგარი, ძალიან მაგარ ფასში, მეტი მე არც მჭირდება და ბედნიერი ვარ! ეხლა ბიჭებს პროგრამებს ვაწერინებ, კარგია აიტიშნიკი მეგობრებიიი, საღამოს კიდე ლუდი მაგათ! დაიმსახურეს...<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231781326889570594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SJsFZcvGUSI/AAAAAAAAAYc/mQiSOhna-EY/s320/choporti.jpg" border="0" /><br />არადა ჭოპორტის პამიდორი კი გაგონილი მქონდა, მაგრამ სად იყო ეგ ადგილი აზრზე არ ვიყავი და აი გუშინ მე და მიშა ჩვენმა ბავშვობის შეყვარებულმა დაგვპატიჟა დაჩაზე - ჭოპორტში: მწვადები, ყველი, პური, სალათი, თავადსმადი ღვინო, საზამთრო, ნესვი, ნაყინი და ჰამაკი ჰაერზე... იფ იფ იფ.<br />მარიც დაჩაზე იყო თავისთან და მეც დრო ვიხელთე და იმიტომ გავიქეცი ქალაქიდან. საბოლოოდ, გადასარევი საღამო გამოვიდა (ყველაფერს მოკლედ ვყვები, რომ წაკითხვა არ დაგეზაროთ).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-2860028927992944264?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-82991648605890833732008-08-06T15:53:00.003+04:002008-08-06T16:03:55.263+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SJmRZyfIT8I/AAAAAAAAAYU/lOIg8u3DGbE/s1600-h/59294a69.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231372314402639810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jqkYE-T2dwQ/SJmRZyfIT8I/AAAAAAAAAYU/lOIg8u3DGbE/s320/59294a69.jpg" border="0" /></a><br /><div>ჩემი მეგობრის ამ პოსტის (<a href="http://ekaterinaoniani.blogspot.com/2008/08/what-is-that.html">http://ekaterinaoniani.blogspot.com/2008/08/what-is-that.html</a>) წაკითხვამ გადამაწყვეტინა მეც დამეწერა მსგავსი პოსტი. პრინციპში, ახალს არაფერს ვიტყვი, მხოლოდ ერთ შემთხვევას გავიხსენებ. სადღაც ერთი წლის წინ საქართველოს ნაკრები ფეხბურთში, თუ უბრალოდ რომელიღაც ქართული გუნდი ეთამაშებოდა ყაზახეთის რომელიღაც გუნდს (თუ ეროვნულ ნაკრებს) და ფეხბურთის ბილეთებზე, რომლებიც ყაზახეთში იყიდებოდა სწორედ ასეთი „საქართველოს“ რუკა ეხატა. ეს ამბავი ძალიან გახმაურდა და ჩვენმა ფეხბურთის ფედერაციამ ოფიციალური პროტესტი გამოთქვა, ხოლო ყაზახურმა მხარემ თავი იმით იმართლა, რომ ეს ერთი დაუდევარი თანამშრომლის ბრალია, რომელმაც თქვენი ქვეყნის რუკა ინტერნეტში (რა თქმა უნდა რუსულ საიტზე) იპოვაო...<br />ნეტა გვეშველება როდესმე რამე?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8299164860589083373?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-90199710487953382062008-08-05T13:04:00.005+04:002008-08-05T13:41:59.139+04:00<div><div><div>პრინციპში რამდენიც გინდა, მაგრამ რა მნიშვნელობა აქვს. ყველაფერი რომ მოვყვე ეს დღეები რა ხდებოდა, წაკითხვა დაგეზარება. იცი რას მოგიყვები? აი, დღეს რა გეგმებიც მაქვს იდეაში.</div><br /><br /><br /><div>სახლში საქმეებს მოვრჩი. ვაპირებ სამსახურში გავიდე ცოტა ხნით. მერე თამთას (ქვემოთ სურათზე) დავურეკავ და ვნახავ, როგორც შევპირდი. ჯერ იმას გეტყვი ვინ არის თამთა... დღეს ზუსტად 1 წელი და 7 თვე გავიდა რაც დავშორდით. თუმცა იმ უერთიერთობას რაც ჩვენ გვქონდა შეყვარებულობას ვერ დაარქმევ, იმიტომ რომ მაშინ მოვრჩით როცა რეალურად უნდა დაგვეწყო და საერთოდ მე არ მიყვარს როცა მაწვალებენ, სხვანაირი ტიპი ვარ და ეგეც რომ არა, 17 წლის ბავშვი და თან ეგეთი ბავშვი ძნელი ასატანი იყო, მაგრამ საყვარელია ძალიან...<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230958610345043138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jqkYE-T2dwQ/SJgZJCxjJMI/AAAAAAAAAX8/Gnqt6hKud58/s320/DSC01124.JPG" border="0" /></div></div><br /><br /><p>ალბათ ეხლა უფრო ლოგიკური კითხვაც დაგებადა. რა გინდა თამთასგან რატომ ნახულობ? მმმმ...<br />ა) შევპირდი და იმიტომ ვნახულობ;<br />ბ) მაინც ვერ ვნახავ კიდევ დიდი ხანი და ისე მეგობრულად მოვიკითხავ, გავიგებ რას შვება, რას აკეთებს;<br />გ) რაღაცა მღრღნის, რაღაცა მაწუხებს და არ მასვენებს და ატეხილი ვარ (რაც ხშირად მემართება ხოლმე);<br />დ) ისევ მიყვარს, ყოველთვის მიყვარდა და სიყვარულში უნდა გამოვუტყდე!<br />აბა რომელია აქედან სწორი პასუხი? "დეფინიტლი" მეორე - "ბ", მაგრამ აზრი??? მოკლედ მე თვითონაც არ ვიცი რა მინდა და საერთო რამე მინდა? მარისაც არ მინდა ვუთხრა, რომ ჩემს "ძველ შეყვარებულს" ვხვდები (ვაპროტესტებ! არ არის შეყვარებული, არ ვყოფილვართ ერთად!), იმიტომ რომ ვერ ავხსნი რატომ მინდა ნახვა. ასე რომ... და შეიძლება გადავიფიქრო კიდეც. ზუსტად 1 თვის წინ (წელიწადნახევარი იყო გასული კონტაქტი რომ საერთოდ არ მქონდა) დაბადების დღე ჰქონდა და დავუმესიჯე, მივულოცე და მაგ დროს შემომეშეხვედრთანხმა. და აი, როგორც იქნა ორივემ მოვიცალეთ. გუშინ ბოლო გამოცდა ჩააბარა (გითხარი, რომ 19 წლის ლაწირაკია?:p), ხვალ ბათუმში მიდის და დღეს ცხოვრებაში საბოლოოოოოოოდ ვნახავ! არადა გუშინ დაუგეგმავად შემხვდა ქუჩაში - იიიციიიი რა ვიდზეაააა?.. (ვსიოო, მე თვითონ შემოვირტყი, არ გინდა).</p><br /><p>რაკი ნახვაა და დღეს პწიჩკასაც (ქვემოთ სურათზდე) დავურეკე და ვნახავ ალბათ. თამთას რომ გავაცილებ, მერე მოფრინდება პწიჩკა (ხო კარგი ზედმეტსახელი შევარქვი?). და მიზეზი? არაფერი სიყვარულ-ჩახუტებ-ჩალიჩის მაგვარი. რამდენიმე ხნის წინ ინგლისურ-ჰოლანდიური ლექსიკონი მაჩუქა და სფელინგს ვერ გავუგე ვერაფერი. დავისვავ და ამიხსნის კარგად, რომ მომზადებული ჩავიდე "ახალ სახლში". (პწიჩკა, პწიჩკა, მგონი ჩემს ბლოგს კითხულობ და არ უნდა გეწყინოს შენი სურათი რომ დავდე, ეს მომწონს ყველაზე ძალიან ანა გოგუაძის ფოტო სესიიდან).<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230963623266275010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_jqkYE-T2dwQ/SJgds1XGzsI/AAAAAAAAAYE/Tp8JDDg3xvk/s320/TaTa.JPG" border="0" /></p></div>დღევანდელი დღის ფინალი? ვერ მოვითმენ და მარის (ქვემოთ სურათზე) დავურეკავ, რომ ცოტა ხნით მაინც ვნახო. გუშინ ღამე (ანუ დღეს) დილის 5 საათამდე იყვნენ ჩემთან ბავშვები და ეხლა ალბათ სამსახურში ზის და მაგინებს რომ ვერ გამოიძინა, მაგრამ მომენატრა მაინც უზომოდ...<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230965737329120194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_jqkYE-T2dwQ/SJgfn42908I/AAAAAAAAAYM/iz80uEgLa3M/s320/IMG_0188.JPG" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-9019971048795338206?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-88790646941962014852008-08-02T21:46:00.004+04:002008-08-03T11:35:11.844+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_jqkYE-T2dwQ/SJSfcIEnEMI/AAAAAAAAAX0/I84YbD5Ims4/s1600-h/DSC00241.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229980372835963074" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_jqkYE-T2dwQ/SJSfcIEnEMI/AAAAAAAAAX0/I84YbD5Ims4/s320/DSC00241.JPG" border="0" /></a><br />ძალიან უცნაური დღე მქონდა გუშინ. ეგეთე რამე მოსგვლიათ, ტაქსი გააჩერო, უთხრა სახლში გამიყვანეო და გიპასუხოს: სად მაქვს მაგდენი დროო...<br /><br />გაგიკვირდებათ და ეხლა მე თამადა ვარ. სულ ცოტა ხნით ავდექი სუფრიდან, ბლოგს დავხედავ და მოვალ მეთქი. „რაიო?“ გაუკვირდათ (და ახლაც უკვირთ) მეგობრებს.<br />ჰოდა დაგხედეთ. ხომ კარგად ხართ? უბრალოდ ერთი ნასვამი პოსტი ხო უნდა იყოს ჩემი ბლოგის ისტორიაში...<br /><br />ტკბილ მოგონებებს ხომ გაუმარჯოს? ჰოდა წავედიიიიი.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8879064694196201485?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-88892109453807194152008-08-01T14:43:00.003+04:002008-08-01T15:07:32.730+04:00<p><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-e543c452b2b4cfd4" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v23.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3De543c452b2b4cfd4%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3FDAB4ECC56E6357D869825460A308E45EA38CA2.5DDFAF60C2EFF5E3E4E758C2CF81E5AD04B27637%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De543c452b2b4cfd4%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D-8abece4f_P2J8hDcGjHuVYNLvw&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v23.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3De543c452b2b4cfd4%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330071524%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3FDAB4ECC56E6357D869825460A308E45EA38CA2.5DDFAF60C2EFF5E3E4E758C2CF81E5AD04B27637%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De543c452b2b4cfd4%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D-8abece4f_P2J8hDcGjHuVYNLvw&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></p><p>მე მგონი კარგი სიმღერა გამომივიდა. პრინიცპში ასე იმიტომ მგონია, რომ ყველას მოეწონა ვისაც მოვასმენინე, იმასაც კი ვისთვისაც დავწერე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ვიდეო ტელეფონით არის გადაღებული, თან ლაივია (და არა ფონოგრამა:D) და შესაბამისად ხარისხიც ცუდია, ალბათ მაინც ყურებადია.</p><p>ტაკს:</p><p>მოქმედების ადგილი : ქიაჩელი - ბარი profile;<br />მოქმედების თარიღი: 6 ივნისი, 2008;<br />სიმღერა, ტექსტი, მუსიკა - მე;<br />ვოკალი - კრისტი (ამ სიმღერის ადრესატის დაქალი, თან მგონი ჩემზე კარგად მღერის ჩემივე სიმღერას);<br />გიტარა, ბექ-ვოკალი - მე;<br />პერკუსია, ბასი და ბოლოში კლავიში - ბარის ადგილობრივი მუსიკოსები...</p><p>და აი სიმღერის ტექსტიც:</p><p>You act like yes, but your eyes say no.<br />If I had a little chance would you let me know.<br />I feel no stress, but I need you so.<br />I will hold your hands and never let you go.</p><p>If tomorrow you don’t want me,<br />If tomorrow you don’t know me,<br />If there’s someone you are waiting for.<br />If tomorrow comes slowly,<br />you don’t have to worry,<br />‘coz I will, I will go.</p><p>If I had a little chance would you let me know.<br />If I had a little chance would you let me know.<br />If I had a little chance would you let me know.<br />If I had a little chance would you let me know.</p><p>If I had a little chance would you let me go.</p><p>P.S. ამ სიმღერის პრემიერა სხვაგან შედგა და აქ მხოლოდ გოგოების დაჟინებული თხოვნით (ბარის დირექციაც გოგოებმა მოთაფლეს) ამაგდეს სცენაზე...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-8889210945380719415?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-38473482174526931902008-07-31T12:05:00.002+04:002008-07-31T12:28:09.782+04:00<a href="http://bp0.blogger.com/_jqkYE-T2dwQ/SJF3eka3LhI/AAAAAAAAAXs/ns7XRIT7_EY/s1600-h/IMG_0234.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229092009409981970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_jqkYE-T2dwQ/SJF3eka3LhI/AAAAAAAAAXs/ns7XRIT7_EY/s320/IMG_0234.JPG" border="0" /></a>სამი ლონგ აილენდი, თან უზარმაზარი ლონგ აილენდი (პირველის მერე შენიშვნა მივეცი, რა არის უალკოჰოლოა საერთოდ თქო და მეორე-მესამე როგორი მოიტანეს დღეს თვალებზე მეტყობა)<br /><div>ნახევარი კათხა ლუდი (რაღაც ცივი არ იყო და აღარ დავლიე ბოლომდე)</div><br /><div>ორი ღერი სიგარეტი...</div><br /><div></div><br /><div>არადა, არ ვეწევი. (არა თქვენ მე ვერ გამოგეთ! მე საერთოდ არ ვეწევი, უბრალოდ მარიმ თქვა მე უფრო მეტი იმიტომ მეკიდება, რომ თან სიგარეტს ვეწევიო და გენდერული თანასწორობის დაცვის მიზნით მეც მოვწიე);</div><br /><div>არადა, შუა კვირაში დალევას ვერ ვიტან, მეორე დღეს რომ სამსახური გაქვს;</div><br /><div>არადა, საჭმელიც არ ჰქონდათ არაფერი მისაყოლებელი და საერთოდ რა ჰქონდათ? (არა პიცა, არა ხილის ასორტი, არა ნალექიანი ყავა, არა ამერიკანა, არა მოჰიტო (მოჰიტოზე სულ „უი, პიტნა არ გვქონია“ მახსენდება), არა ბაკარდი, არა ბავარია, არა ბროწეულის წვენი, არა-ფერი);</div><br /><div>არადა, ძალიან მიყვარს ეს ადგილი და რაც გაიხსნა იმის მერე ხშირად ვაგდივარ;</div><br /><div>არადა, ბოლოს ერთი თვის წინ ვიყავი მგონი (იტალია-ესპანეთის თამაშზე) და რო დამინახეს სასწაულად გაუხარდათ, წასული ვეგონე უკვე;</div><br /><div>არადა, ეს პოსტიც დიდი გამომივიდა და საერთოდ პახმელიაზე რა დროსია პოსტები, მომიტანეთ ფლოსტები, მეძინება...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740060953859287561-3847348217452693190?l=dineba.blogspot.com' alt='' /></div>jacohttp://www.blogger.com/profile/02756269389926242255noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-740060953859287561.post-25669983799100016792008-07-30T12:59:00.002+04:002008-07-30T13:07:37.834+04:00<div>FROM: Housing in Nijmegen</div>&l