back 2 childhood memories

სასიყვარულო სამკუთხედი, თუ როგორ ჰქვია ამას ზუსტად არ ვიცი, იმაზე ვამბობ, „ტრეწი ლიშნიო“ რომ იძახიან. ჰოდა ერთი ეგეთი ისტორია გადამხდა თავს 11 წლის წინ. მაშინ მე და მიშა 15 წლის ღლაპები ვიყავით და 12 წლის ბავშვი, ვიკა შეგვიყვარდა და თან როგორ შეგვიყვარდა. ვიკასაც უხაროდა ორი „მამენტ“ სიმპატიური „მამაკაცის“ ყურადღებას რომ გრძნობდა და... პრინციპში არაფერი. ზაფხული იყო, ერთად ვისვენებდით, მერე ყველა ისევ ერთად თბილისისკენ დავიძარით და იმის მერე აღარ გვინახავს მე და მიშას ჩვენი სატრფო.
სახელი და გვარი კარგად მახსოვდა, ჰოდა რამდენიმე ხნის წინ სადღაც (ინტერნეტ სივრცეში) შემთხვევით აღმოვაჩინე. რა თქმა უნდა სახეზე ვერ ვიცნობდი (ის ხომ საერთოდ, აზრზეც ვერ მოვიდოდა) იმდენი დრო გავიდა. სახელი და გვარი დაემთხვა. ასე რომ, მოვიკითხე, მიცნო, მიშაც გაიხსენა, მიშასაც მივეცი კოორდინატები და მერე აღარ შევხმიანებივარ...
მიშა მეუბნება ფინალს სად ვუყუროთო. ადგილი რომ შევარჩიეთ ასე გამაფრთხილა მარტო მოდიო (ანუ ეს იმას ნიშნავდა, რომ ვინმე გოგოები არ წამოათრიოო:)). მივედი და გოგოსთან ერთად იყო (თქვენ ალბათ უკვე ხვდებით ვინ გოგოზე მაქვს საუბარი, მე კიდევ თავიდან არც მიფიქრია რომ...). მირიან როგორ ხარო მეკითხება გოგო. გადასარევად შენ მეთქი. მეც მაგრად, თმები რა უყავიო... მივხვდი, რომ ჩემს წინ ჩემი ბავშვობის სიყვარული იყო:)
ბავშვობაზე გამახსენდა, ბავშვი თვითონ ჰყავს უკვე 5 წლის...
გუშინაც ერთად ვიყავით და ამ weekend-ზეც რაღაც გეგმები დავსახეთ. მივდივარ იქ სადაც ყველაფერი დაიწყო. ბავშვობას ვიხსენებთ ალბათ:)

ივნისი

არ დამაფინანსეს:( ტარიელ კრედიტი

P.S. ვიზა ჩამირტყეს...

ლექსი მეშვიდე

მარტივად მოვრჩი ჩემს ფიქრებს შენზე,
ჩემს ფიქრებს შენზე დაედო მტვერი.
შენზე ოცნება გადავდე გვერდზე
და დავივიწყე სულ ყველაფერი.

მიკვირს რატომ ვწერ ასე მარტივად,
მე შენზე მარტივად ავიღე ხელი.
სხვებზე ვიფიქრებ მე შენს მაგივრად
ჩემს ფიქრებს შენზე ვშლი როგორც ძველი.

პარასკევს ჩაქრა სინათლე შენი,
ისევ შენ გნახე შემთხვევით შაბათს.
არ მითქვამს, მაგრამ შენ ეს იგრძენი,
ხომ გესმის ჩემი? ნუ მეტყვი ალბათს...

P.S. რაღაც მაინცდამაინც არ მომწონს ეს ლექსი, ალბათ იმიტომ რომ ცოტათი „ყალბია“ და უემოციოდ დაწერილი:) მაგრამ ორი კვირის წინ დავწერე, ეხლა აღმოვაჩინე და ფურცელი სადაც დავწერე ხომ უნდა გადავაგდო ბოლოს და ბოლოს?:) ჰოდა აქ იყოს თორემ დამავიწყდება:)

ვადგენ გრაფიკს! ვასწრებ ყველაფერს!

საყვედურები გასაგებია, მაგრამ მეც მაინტერესებს რამდენი ადამიანი მყავს სანახავი. ასე რომ, ახლა, თქვენი „თანდასწრებით“ ჩამოვყვები მობილურს და გავარკვევ ვისთან ვარ ასე თუ ისე შერცხვენილი ან ვიქნები თუ არ მოვინახულე და ერთად არ გავატარეთ დრო... დავიწყე:

აჩიკო, ალეკო, ალექსა, ავთო, ბექა, ისევ ბექა, კრისტი, ჭუკი, დათო (წამალა), დეა, დიკა, ეკა, ეკატერინე (თუ ჩამომისწრო:)), ელე (კროშკა), გია, გიგა (დვორსკის მარტო სამსახურის დერეფნებში თუ ვხვდები ხოლმე შემთხვევით და ასე არ შეიძლება:)), გუგუშა, იკა, ირაკლი, კიდევ ირაკლი („ყიფშო“ - ცოლი მოიყვანა და მივულოცავ მაინც:)), ჯუბა, ლადო, ლევანა (ქერა), ლევანა (სვანი), მიქი, ნათია, ნათკა (cooool!), ნია, ნიაკო, ნიკუშა, ნინო (ჩემი ყოფილი „ცოლი“. არაა! ასე უფრო სწორი იქნება: ჩემი „ყოფილი ცოლი“), ნინო (ჩემი „შვილი“, შვილობილი), ოქრო, პაკო, პაპაშა, სოფია (პრინციპში უკვე აღარ), თამთა, სხვა თამთა, თამუნა, ტატო (მახაშვილი), თეო, კვლავ თეო, ზარდალა, ზურა (კეჟერა).

სიაში არ არიან ის ადამიანები, ვისი ნახვისთვისაც განსაკუთრებული მიზეზი ან უფრო სწორად რომ ვთქვათ წინასწარ დაგეგმმვა არ მჭირდება (ანუ ის მეგობრები, რომლებთანაც ბავშვობიდან ვმეგობრობ და არ აინტერებთ მცალია თუ არ მცალია) და პლიუს ჩემი ნათესავები (დეიდაშვილები, მამიდაშვილები, ბიძაშვილები - რამდენი ხანია აღარ მინახავს არცერთი და როდის მოვახერხებ აზრზე არ ვარ:()

P.S. არადა, საქმე იმაშია, რომ ვალდებულების გრძნობის გულისთვის არ ვამბობ და ამ ხალხის ნახვა მართლა ძალიან, ძალიან მინდა, იმიტომ რომ ვინც ჩამოვთვალე ყველა ჩემი მეგობარია (ზოგი უფრო ახლო, ზოგიც მეტნაკელბად) და ერთხელ და ორჯერ კი არა, წესით ხშირად უნდა ვკონტაქტობდე. ამიტომ, ახლა, ყველას წინაშე ვიხდი დიიიიიიდ ბოდიშს! ყველას ძალიან გაფასებთ და წავედით დავლიოოოოოოთ!:)))

Happy faces

Viva la Furia Roja!
Viva la España!

უცნაური გამონათქვამები (part 1)

გუშინდელი დღის ფრაზა:
ნიაკო - თვალებზე აგურები მჯაბნის.
თარგმანი - თვალებზე სიმძიმეს ვგრძნობ.

DO NOT THROW RUBBISH!!!

until you throw something on the street imagine your city like this




















your city is where you live, it's like your home. So, imagine your home like this















what will you say when you go camping and see this?

















what will you say when you go to the seaside and see this?















when you drink water, do you think about this?





















things like this happen
















isn't it ironic?
















he thinks it's funny, what an idiot!
















if you still do it, you deserve this

do we look like this?^

***

think about it!

smoking kills!!!

ვიწყებ ხმამაღალ „ძირსსიგარეტიგაუმარჯოსჯანმრთელცხოვრების“ კამპანიას, ჯერ პირველ ნაბიჯებს ვდგამ და ვისაც გსურთ შემომიერთდით:))) ამ კლიპის გაკეთებაზე ძალიან ბევრი არ მიწვალია, დაახლოებით იგივე რაოდენობის დრო დამჭირდა, რამდენიც ამ კლიპის მუსიკის „შექმნას“ მოვანდომე:) თუმცა, ეს კომპოზიცია 2 თვის წინ გავაკეთე და ამჯერად, არამარტო შემსრულებელი, არამედ კომპოზიტორიც მე გახლავართ, ოღონდ, რამდენად ამართლებს ეს მუსიკა თავის მიზანს არ ვიცი და მკაცრად ნუ განმსჯით:)

თუ ვინმეს სიგარეტის გადაგდებისკენ გიბიძგებთ ეს ვიდეო, მოხარული ვიქნები!

ლექსი მეექვსე (Just for fun)

მე ვარ ჰამაკზე შენ ხარ ნიავი,
შენ ხარ ტყემალზე მე ვარ ქლიავი,
მე ვარ სასმელი შენ რომ დაგათრო,
შენ ხარ უტკბესი როგორც საზამთრო.


2007 წლის ოქტომბერი

Girls!

ასეთი სტილის გოგოები მომწონს პირადად მე. თუ ვინმეს კიდევ მოეწონება, ვერაფრით დავაიმედებ, რადგან არც ერთის ტელეფონის ნომერი და საერთოდ, სახელიც კი არ ვიცი:)

P.S. თუ რომელიმე თქვენგანი რამეთი მაინც ჰგავხართ ერთ-ერთს, დამანებეთ თავი, ტყუილად გულს ნუ მატკენთ:)))